به گزارش روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، پیام لاریان با اشاره به این که طراحی شیوه‌نامه اجرای سالن استاد انتظامی در سال ۱۴۰۴ بر اساس خردجمعی شکل گرفته است، گفت: در اجرای این طرح و بررسی تقاضاها هم از نظرات کارشناسانه استفاده خواهد شد و برخورد سلیقه‌ای و شخصی حذر میشود.
این نویسنده و کارگردان با بیان این که استقبال از این فراخوان طی چند روز اخیر، جالب‌توجه بوده است، گفت: اهالی هنرهای نمایشی، نکته‌سنج و اهل خواندن هستند و شیوه‌نامه ۱۴۰۴ را بادقت مطالعه کرده‌اند. در واقع از آنجا که تئاتری‌ها با خواندن دو صفحه فراخوان بیگانه نیستند، در این شیوه‌نامه هم سئوالی نیست که در متن پاسخ آن موجود نباشد.
لاریان گفت: برخی درباره زمان شرکت در فراخوان سئوالاتی مطرح می‌کنند در حالی که ما آگاهانه مساله زمان و مهلت را مطرح نکرده‌ایم چرا که معتقد به پرکردن برنامه سالن استاد انتظامی به هر طریق نیستیم، بلکه بیش از این، در جست‌وجوی آثاری هستیم که واجد ارزش‌های تعریف‌شده در فراخوان از حیث نوآوری و ارزش‌های مطالعاتی باشند.
وی در پاسخ به این که آیا هر نگاه نوآورانه‌ای به معنای کسب مجوز اجراست، افزود: قاعدتا اینگونه نیست که هر کس با چنین داعیه‌ای، اجرا در سالن استاد انتظامی را حق خود بداند. معیار برای ما اولویت‌هایی است که در شیوه‌نامه به آنها اشاره شده است. اساس فراخوان سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران، که برای اجرا در سال ۱۴۰۴ تدوین شده، برای نخستین بار رویکردهای مدنظر خانه هنرمندان جهت اجرای نمایش، اعلام شده و «گروه‌های مطالعات اجرایی»، «تقاضاهای مستقل نوگرا» و «تقاضاهای مستقل متعارف» در اولویت پذیرش درخواست قرار گرفتهاند. گرایش به سمت گونه‌های نو و آوانگارد در بین اهالی تئاتر موجود است اما سالن انتظامی خانه هنرمندان ایران، در اندیشه شکل‌دهی و دستیابی به بهترین شکل اجرا برای آثار نوآورانه است که تئاتر مستند، اجرای رقص‌های معاصر و مدرن، دراماتورژی نامتعارف بر متون گذشته، تکنوتئاتر و تئاترهای چندرسانه‌ای، خطابه ـ اجراها و تئاترهای تجربی، آئین‌ها و عملکردهای بدوی و انتزاعی و در نهایت اجرای تئاتر متعارف در کنار آن را دربرمی‌گیرد. و همانطور که ذکر شد، مساله مهم در این فراخوان، تبیین جایگاه گونه‌های نو در تئاتر است.
او همچنین گفت: فعالان، پژوهشگران و حرفه‌ای‌های عرصه هنرهای نمایشی می‌توانند در این فراخوان شرکت کنند چرا که همانطور که ذکر شده، آنها می‌توانند از قبل اجرای طرح‌ها مطالعاتی خود، با برپایی نشست‌ها و ایونت‌ها عیار کار را بالا ببرند. بیشترین سعی ما بر این است که نخستین اولویت فراخوان (برگزاری ایونت توسط گروه‌های متخصص) را به مرحله اجرا برسانیم، چرا که هدف این است که ما، اهمیت تبیین جایگاه کارهای نمایشی نوآورانه را یادآوری کنیم تا به این برسیم که این رویکرد، نه تنها در حوزه‌های دانشگاهی که در سالن‌های اجرا، می‌تواند علاقمندان بی‌شمار آن را از این فقدان بی‌نیاز کند.
او در پایان متذکر شد: ما قرار نیست برنامه سال ۱۴۰۴ را بلافاصله بعد از رسیدن تقاضاهای فراخوان حاضر، ببندیم. برای سالن انتظامی خانه هنرمندان ایران، در حال حاضر رسیدن به آثار باکیفیت اهمیت دارد. آثاری که پشتوانه مطالعاتی داشته باشند و واجد ارزش‌های ذکر شده در شیوه‌نامه باشند. با این نگاه، تلاش ما این است که فعلا به اجراهای فروردین ۱۴۰۴ فکر کنیم.
