در قلب بافت تاریخی تهران، تکیه سادات اخوی همچنان میزبان آیینهایی است که نسل به نسل حفظ شدهاند؛ روضهای قدیمی با حدود ۲۵۰ سال قدمت که در ایام محرم و فاطمیه، حالوهوای خاصی به این مکان تاریخی میبخشد.
این تکیه که از قدیمیترین مراکز برگزاری مراسم مذهبی تهران به شمار میرود، هر ساله در دهه نخست محرم با برگزاری مراسم روضهخوانی و عزاداری سنتی، پذیرای عزاداران حسینی است. شیوه برگزاری این آیینها با حفظ بسیاری از سنتهای قدیمی، یادآور مجالس عزاداری دوره قاجار است.
“روضهای به قدمت ۲۵۰ سال؛ روایت ماندگار عزاداری در تکیه سادات اخوی”
در روزهای فاطمیه نیز چراغ این مجلس روشن میماند و مراسم سوگواری در رثای حضرت فاطمه زهرا (س) برگزار میشود؛ مراسمی که پیوند میان تاریخ، فرهنگ و باورهای مذهبی مردم را به نمایش میگذارد.
تکیه سادات اخوی برای بسیاری از مردم تنها یک محل برگزاری مراسم نیست، بلکه بخشی از میراث آیینی تهران است؛ جایی که صدای روضهخوانی و حضور عزاداران، روایتگر تداوم یک سنت چند صد ساله است.
گفتنی است، روضه سادات اخوی از اول ماه محرم به مدت ۱۲ روز، هر روز از ساعت ۷ صبح تا اذان ظهر میزبان عزاداران حسینی است. این مراسم در حسینیه سادات اخوی واقع در تهران، پایینتر از میدان بهارستان، خیابان مصطفی خمینی، کوچه افشار، محله تاریخی عودلاجان برگزار میشود.
کنسرت “مرا عاشقترکن” با حضور ارکستر ملی و هدایت استاد همایون رحیمیان روی صحنه رفت؛ اجرایی که با قطعهی محوری “بیا بیا” و استقبال پرشور مخاطبان، شبی متفاوت و پر احساس را رقم زد.
امیر رفعتی یکی از خوانندگان این کنسرت در گفتوگو با راوی هنر ، همکاری با رحیمیان را تجربهای منحصر بهفرد دانست و گفت: توجهات خاص ایشان به آکسانها و فضای موسیقی باعث شد همه چیز دقیق و درست پیش برود؛ جایی که باید فورته باشد، فورته است و جایی که باید پیانو باشد، پیانو. حتی اگر یک نت اشتباه زده شود، استاد سریع متوجه میشوند.
او درباره دشواریهای کار با ارکستر ملی گفت: برای خواننده، این همکاری یعنی هیچ جای خطا وجود ندارد. باید اطلاعات موسیقی بالا باشد تا بتوانی همگام با نتهای بقیه پیش بروی.
قطعهی محوری کنسرت
مهمترین بخش این اجرا، قطعهی “مرا عاشقتر کن” بود؛ اثری برگرفته از کار قدیمی استاد حبیبالله بدیعی که با تنظیمی تازه اجرا شد. رفعتی افزود: افتخار میکنم که این قطعه آنقدر زیباست که نام کنسرت امشب بر اساس آن انتخاب شده.
لحظات احساسی روی صحنه
او درباره تجربهی شخصی خود روی صحنه گفت: تمام تمرکزم روی این است که بهترین خودم باشم. بیشترین بار احساسی اجرا زمانی است که به پدرم نگاه میکنم که ردیف اول نشستهاند؛ همهی زحمات را برای من کشیدهاند و باید حواسم را پرت کنم تا بغضم نگیرد.
ارتباط با مخاطبان
رفعتی تأکید کرد: هر آنچه روی صحنه اجرا میشود بازتاب انرژی مخاطب است. این مسیر کاملاً دوطرفه است.
تک آهنگ ” روز و شب” آماده انتشار شد
او در پایان از انتشار تکآهنگ جدید خود خبر داد: تکآهنگ “روز و شب” آمادهی انتشار است و مشغول ضبط ویدیوکلیپ آن هستیم. انشاءالله به زودی منتشر خواهد شد.
گفتنی است :قاسم رفعتی، خواننده و ردیفدان برجسته موسیقی دستگاهی ایران، در خانوادهای اهل شعر و موسیقی چشم به جهان گشود. جد او، حاج محمد صادق با تخلص “رفعت سمنانی”، دیوان شعری منتشر کرده و پدرش نیز از صدایی خوش برخوردار بوده است.
رفعتی از نوجوانی نزد استادان برجستهای چون محمود کریمی و سپس محمدرضا شجریان آموزش دید و با اجرای آوازهایی چون “سحرگهان” در حافظهی جمعی مردم ایران ماندگار شد. او پدر و استاد امیر رفعتی، خوانندهی جوان موسیقی ایرانی است و میراث خانوادگی شعر و موسیقی را به نسلهای بعد منتقل کرده است.
کنسرت ” مرا عاشق تر کن” ۱۰ و ۱۱ دیماه ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت برگزار شد.
نعیم ربیعی متولد ۷۷/۱/۱۰ در بیرجند مرکز خراسان جنوبی است که تحصیلات خود را در مقطع ارشد زبان انگلیسی به پایان رسانده، او که هم اکنون در عرصه و گویندگی فعالیت دارد فعالیت های وی متمرکز در شبکه های اجتماعی است و بیش از نیم میلیون مخاطب دارد همچنین تاکنون به عنوان مجری صحنه در اجراهای متعدد ملی فعالیت کرده
ربیعی فعالیت حرفه ای رادیویی خود را از خاوران شروع کرد و اجراهای برنامه های متعددی را در این بستر داشته همچنین اولین تجربه ی تهیه کنندگی وی در برنامه ای به عنوان ” سه گدار” که محوریتش واژگان محلی و غنای زبان فارسی است میپردازد که این برنامه را به مدت یک سال روی آنتن برده و در کارنامه کاری و هنری خود ثبت کرده هم اکنون در کنار گویندگی و اجرا به تدريس فن بیان میپردازد. این گوینده جوان و موفق عرصه اجرا میگوید: مهم ترین شاخصه ای که یک گوینده را در اذهان ماندگار میکند علاوه بر توانایی، استعداد و فن بیان او، مولف بودن مجری است، چرا که در این صورت آن مجری و گوینده به راحتی میتواند ضمن برقراری ارتباط و تعامل با مخاطب اندیشه ی خود را به بهترین شکل عرضه کند.
با این گوینده جوان و موفق عرصه رادیو گفت و گویی صورت گرفته که میخوانید.
نعیم ربیعی گوینده جوان این مرزو بوم در گفتگو با “راوی هنر” در پاسخ به این سوال که چه سبک برنامه هایی را برای اجرا میپسندد، گفت: در کنار شخصیت ادبی که بیشتر در شبکه های اجتماعی از من دیده شده خودم علاقه ی بسیار به برنامه های کمدی با نگاه انتقادی اجتماعی دارم همچنین برنامه مکالمه محور و یا گفت و گو محور، برنامه هایی هستند که در رادیو انجام میدهم اما در فکر این هستم که در فضای مجازی از جمله اینستاگرام ، برنامه ای را با سبک جدیدی اجرا کنم
وی در ادامه بیان کرد: برنامه ای اثر گذار که هم از نظر سطح ادبی و هم از لحاظ اطلاع رسانی تاثیرگذاری زیادی داشته باشد مثل برنامه های “کتاب باز” که حرف های شنیدنی و بکری بسیاری میتواند برای مخاطبان داشته باشد و ادبیات ما سرشار از این گنج های فراموش شده است که قابل پرداختن هست و مخاطبان اقبال خوبی به ان نشان میدهند
وی اظهار داشت: ما مجریان زیادی داریم ،فعالیت مجری محدود و به چهارچوب خودش محدود است ولی صرف مجری بودن اگرچه مهم و قابل احترام هست امابهتر است که مجریان در کنار فعالیت اجرایی به تهیه کنندگی نیز بپردازند تا هنر خود را در قالب فکری خود خلق کند
بنده به نوبه خود در فضای مجازی از جمله اینستا گرام محتوا های ادبی زیادی را منتشر کردم ، که بازخورد زیادی داشت ونشان از علاقه ی ذاتی مردم ما به ادبیات دارد
این تعاملات برایم بسیار جذاب است.
وی در پاسخ به این سوال که بداهه در گویندگی چه جایگاهی دارد و چه سهمی را به خود اختصاص میدهد، افزود: گویندگی شاخه های مختلفی دارد در حوزه ی تیزرخوانی ، کتاب صوتی یا گویندگی خبر بداهه مورد نیاز نیست چرا که گویندگان این حوزه ها خود را ملزم به اجرای متن در یک چارچوب خاص میکنند
اما در عرصه های دیگر، از آنجا که دست باز است و میتوان در بیان کلمات انعطاف به خرج داد از این رو آن را میپسندم و فعالیت هایم در رادیو بیشتر در برنامه های گفتگو محور یا کمدی است .
افرادی که مقابل دوربین در فضای مجازی فعالیت میکنند به عنوان گوینده یا مجری باید بدانند که فعالیت گویندگی در این فضاها دیگر صرفا محدود به خوانش یک متن نیست و این افراد باید یک پکیج از مهارت ها را داشته باشند در کنار گویندگی مهارت هایی مانند تصویر برداری ادیت و تدوین ویدیو نویسندگی زبان بدن ارتباط وتعامل درست با مخاطب مهم است
اگرچه صدا در یک گوینده اهمیت دارد ولی به مرور احساس میکنم به همان میزان اجرا ، بیان ، انتخاب متن خوب ، روانشناسی مخاطب ، اندکی جامعه شناسی نیز امروزه برای تاثیرگذار بودن نیاز است اینکه میگویند صداست که میماند حرف درستی است البته صداهایی در ذهن ما مانا شدند که درکنار زیبایی حرف های ماندگار و زیبایی را هم منتقل کرده اند
در واقع از زمانی که ضبط صوت اختراع شد جاودانگی صدا شکل دیگری به خود گرفت و این مورد باعث شد که گوینده در ذهن و اذهان مردم برای همیشه ماندگار شود البته ناگفته نماند که تکنیک، لحن ودانش مؤلفه هایی هستند که هکه در این ماندگاری نقش دارند در واقع اجرا توانایی و استعداد و دانش میطلبد و حوزه ای نیست که بتوان از روی شانس مسیر آن را طی کرد.
نکته دیگری که در ارتباط با یک مجری مطرح است آن است که ساده و بی تکلف با مخاطب در ارتباط باشد چرا که خیلی از افراد این ذهنیت را دارند که گویندگی یعنی خوشگل و پیچیده صحبت کردن در صورتیکه این امر موضوعی کاملا اشتباه است چرا که یک اجرا زمانی به خوبی پیش میرود که گوینده با بیاناتش با مخاطب ارتباط برقرار کند.
وی بیان کرد: گاهی نباید خیلی دچار تکلف شد و بنده جزو گویندگانی هستم که دوست دارم در مسیر اجرای خود ساده عمل کنم چرا که معتقدم این سادگی است که یک فرد را ماندگار میکند و به عبارتی وقتی همه افراد جامعه از سطح بالای جامعه همچون نخبگان، پزشکان، مهندسان و مشاغل مختلف و تمام اقشار مردم حرف تو را به عنوان یک مجری میشنوند و آن
را به خوبی درک میکنند و با آن ارتباط برقرار می کنند، همین سبب میشود یک مجری بتواند ضمن تعامل و ارتباط خوب با مخاطب ماندگار شود و همین مورد است که از یک مجری، مجری مؤلف میسازد نه یک مجری که صرفا طوطی وار با دیگران صحبت میکند و حرف خود را ارائه میکند
در واقع در گویندگی کانسپت و محتوایی که ارائه میدهیم بسیار مهم است و اینکه آن را چگونه در یک قالب و فرمتی زیبا و قوی به مخاطب ارائه دهیم. پس ماندگاری صدا در سادگی ،تخصص، دانش بیتکلف بودن و در عین حال مولف بودن مجری است که نمایان میشود.
در نشست تخصصی نفس، کارشناسان حوزه بهداشت و درمان با اشاره به آمار نگرانکننده سقطهای عمدی جنین در بستر خانواده، بر نقش حیاتی رسانهها در اصلاح نگرشهای اجتماعی، ارتقای آگاهی عمومی و حمایت از مادران باردار تأکید کردند. آنان معتقد هستند : رسانهها در ارتقای آگاهی عمومی و اصلاح نگرشهای اجتماعی نسبت به بارداری و مراقبتهای دوران بارداری، نقش موثری دارند.
زهرا طاولی متخصص زنان و زایمان و عضو هیات علمی دانشگاه در گفت و گو با “راوی هنر” گفت: بر اساس آمار ارائهشده، بیش از ۹۴ درصد سقطهای عمدی جنین در بستر خانواده و بدون دلایل پزشکی صورت میگیرد. این آمار نشان میدهد که برخلاف تصور عمومی، اغلب این تصمیمات در چارچوب خانواده و تحت تأثیر فشارهای اجتماعی،فرهنگی،روانی و اقتصادی اتخاذ میشوند.
رسانه؛ حلقه اتصال مادر با جامعه
وی نقش رسانهها را در کاهش فشارهای اجتماعی بر مادران باردار بسیار مؤثر دانست و گفت: ، رسانهها میتوانند با تولید محتوای هدفمند، اطرافیان مادر از جمله خانواده، دوستان و محیط کار را نسبت به اهمیت حمایت از بارداری آگاه سازند و از اعمال فشارهای ناخواسته جلوگیری کنند.
طاولی در پاسخ به این سوال که مادران نیازمند مراقبت ویژه چگونه شناسایی میشوند گفت:ارائهدهندگان خدمات سلامت
بر اساس راهنمای کشوری مراقبت بارداری و بوکلت مراقبتهای ادغام یافته سلامت مادران ، موظفاند مادرانی را که نیازمند مراقبتهای ویژه هستند، شناسایی و به مراکز تخصصی ارجاع دهند. این فرآیند از طریق مراکز ارائه دهنده خدمات بهداشتی کشور انجام میشود.
سونوگرافی؛ ابزار تشخیص، نه تضمین پیشگیری
طاولی در پاسخ به این سوال که نقش سونوگرافی در پیشگیری از مرگ جنین چگونه است؟ گفت:
متخصصان تأکید دارند که سونوگرافی بهتنهایی نمیتواند مانع مرگ جنین شود. بلکه باید در چارچوب مراقبتهای دقیق و با در نظر گرفتن شرح حال مادر و وضعیت جنین، بهعنوان ابزار تشخیصی مورد استفاده قرار گیرد. البته سونوگرافی زودرس اوایل بارداری یکی از روشهای حفظ مادر و جنین در مواردی که مادر به سقط عمدی فکر میکند میباشد با سونوگرافی زودرس در صورت وجود حاملگی نابجا میتوان از مرگ مادر جلوگیری کرد و گاهی مادر با دیدن تصویر سونوگرافی از تصمیم عجولانه ای که برای از بین بردن جنین خود گرفته بود پشیمان میشود
نمایش “گیج و میج” به نویسندگی فرحناز بیگلویی و با کارگردانی و حمایت مهدی شیخی، پس از سالها شکلگیری و تمرین، این روزها در سالنهای تئاتر اجرا میشود. این اثر کمدی موزیکال با موسیقی زنده و فضایی شاد توانسته مخاطبان بسیاری را جذب کند و لحظاتی پرنشاط برای تماشاگران رقم بزند.
فرحناز بیگلویی نویسنده نمایش “گیج و میج”در گفت و گو با “راوی هنر”گفت:ایده اولیه این نمایش از داستانی شکل گرفت که نویسنده آن بیش از ۱۲ سال پیش نوشته بود. پس از بازنویسی و تبدیل به قالب کمدی موزیکال، با حمایت و همراهی آقای شیخی و گروه بازیگران، تمرینها آغاز شد و در نهایت اثری پرشور و شاداب به صحنه رسید.
تماشاگران در طول دو ساعت اجرا با موسیقی زنده همراه میشوند و فضایی سرشار از نشاط و خنده را تجربه میکنند؛ لحظاتی که به گفته عوامل نمایش، فرصتی برای فراموش کردن غمها و دغدغههای روزمره و هدیهای برای شادمانی دلهاست.
نویسنده نمایش حضور خود در تمرینها را عاملی مهم برای حفظ لحن و ریتم دیالوگها میداند و تأکید میکند که انتخاب درست بازیگران و هماهنگی شخصیتها با توانایی آنان، نقشی کلیدی در موفقیت اثر داشته است.
پیام اصلی نمایش “گیج و میج” تلاش، صبر و هوشیاری در مسیر زندگی است؛ همانگونه که سعدی میفرماید: نا برده رنج، گنج میسر نمیشود؛ مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد.
این اثر با فضای شاد، ریتم تند و موسیقی زنده توانسته مخاطبانی را که کمتر به سالنهای تئاتر میرفتند، جذب کند و محبوبیت ژانر کمدی موزیکال را بیش از پیش به نمایش بگذارد.
ارکستر موسیقی ملی ایران طی دو شب با اجرای کنسرت «مرا عاشقتر کن…» منتخبی از آثار ماندگار و خاطرهانگیز موسیقی ایرانی را به رهبری همایون رحیمیان در تالار وحدت طنینانداز کرد.
به گزارش راوی هنر، به نقل از روابط عمومی بنیاد رودکی، نخستین کنسرت زمستانه ارکستر موسیقی ملی ایران با عنوان «مرا عاشقتر کن…» چهارشنبه و پنجشنبه ۱۰ و ۱۱ دی ماه با همراهی ۳ خواننده از سه نسل موسیقی معاصر، به اجرای آثاری از آهنگسازان برجسته موسیقی ایرانی اختصاص یافت.
در این دو شب قطعاتی از علیاکبرخان شیدا، حبیبالله بدیعی، مرتضی نیداوود، عبدالحسین برازنده، مجید وفادار، جواد لشگری و عبدالکریم مهرافشان پیش روی مخاطبان قرار گرفت و فاضل جمشیدی، علی پویانیا و امیر رفعتی در جایگاه خواننده ارکستر را همراهی کردند.
در ابتدای کنسرت، قطعه «رنگهای طبیعت» با شعر شیدا اصفهانی، آهنگسازی عبدالحسین برازنده، تنظیم مازیار حیدری و خوانندگی فاضل جمشیدی اجرا شد.
پس از آن قطعههای «گلنار» با شعر کریم فکور، آهنگسازی مجید وفادار، تنظیم بهرنگ آزاده، «بهار رویا» با شعر لعبت والا، آهنگسازی و تنظیم عبدالکریم مهرافشان، «عقرب زلف کجت» با شعر و آهنگسازی علیاکبرخان شیدا، تنظیم سیدمهدی حسینی از دیگر آثاری بود که با خوانندگی فاضل جمشیدی در این کنسرت اجرا شدند.
در بخش دیگری از این کنسرت که به اجرای قطعات موسیقی نواحی اختصاص داشت، قطعههای «دنا» (آهنگ محلی بویراحمدی) با شعر غلام محمد ملکزاده و «مارالاباخ» (آهنگ محلی ترکی قشقایی)، با شعر داود حسن آقایی کشکولی، تنظیم اشکان و ایمان پویانیا و خوانندگی علی پویانیا اجرا شدند.
اجرای قطعات «به یاد صیاد» با شعر هدایتاله نیرسینا، آهنگسازی جواد لشگری، تنظیم مرتضی حنانه، «بیا بیا دل ستمدیده مرا عاشقتر کن» با شعر تورج نگهبان، آهنگسازی حبیبالله بدیعی، تنظیم شهرام توکلی، «آتش دل» با شعر حسین پژمان بختیاری، آهنگسازی مرتضی نی داوود و خوانندگی امیر رفعتی از دیگر بخشهای کنسرت «مرا عاشقتر کن…» بود.
در پایان این کنسرت با همراهی سه خواننده قطعه «ای وطن» با شعری از عبدالعظیم قریب، آهنگسازی علینقی وزیری و تنظیم کیوان ساکت اجرا شد که بسیار مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت.
مرتضی اعیان، بیژن بیژنی، قاسم رفعتی و داود یاسری به همراه محمد الهیاری فومنی مدیرعامل بنیاد رودکی و امیرعباس ستایشگر معاون آفرینشهای هنری بنیاد رودکی در این دو شب به تماشای این اجرا نشستند.
مازیار ظهیرالدینی (نوازنده ویولن و کنسرت مایستر)، امیر مینوسپهر، علیرضا خلج اسماعیلی، هلیا محمدولی بارفروش، رمیصا نفیسی، زهرا کریمی، فرناز دارویی، فاطمه بلادر(ویولن یک)، امیر نظری سالاری، بهنام آقاجانیان، نگین سمایی، حمید خدایی، اشکان پویانیا، آیین گندمی، فارس مخلصی، آریا احتشامی (ویولن دو)، هومن اتابکی، همایون هاشمزاده، پیمان ابوالحسنی، امیرحسین طائی، جاوید پناهی، اشکان نظر، الهام آقابابایی (ویولا)، علی آقاجانی، غزاله حاج کاظم شیرازی، نرگس فلاحپسند، رها ساجدی، امین چراغیان، شقایق نجاتی (ویولنسل)، سروش کاکاوند، هادی اسماعیلی، پریا اکرمی، نرگس باقری (کنترباس)، شهرام رکوعی، روشنک نوشی (فلوت) از اعضای ارکستر ملی ایران در کنسرت «مرا عاشقتر کن…» بودند.
همچنین فراز فراستلو (پیکولو)، فرشید حفظیفرد (ابوا)، محمد ملکلی، گلرخ رجایی (کلارینت)، امیر ملکیزاده (فاگوت)، عرفان فرشیزاده (تیمپانی)، ماهان ببری، مهیار منتظمصدیقی (پرکاشن)، لیلا بازغی، نرگس تقیپور (هورن)، ایمان پویانیا(پیانو)، امیر نظری سالاری (کمانچه)، مسعود آذین، آناهیتا رمضانی (تار)، مریم ملا (تمبک)، فرهاد رحیمیان(دف)، پوریا شیوافرد (نی)، مژگان محمدحسینی (قانون)، علی عابدین (سنتور) و مهران خانزاده (عود) از دیگر نوازندگان این کنسرت بودند.
هفتمین دوره جشنواره تئاتر “شهر» “با موضوع “تهران و هویت تهران” به دبیری امین اشرفی برگزار شد. در این دوره ۱۲۲۹ اثر در بخشهای نمایش صحنهای کودک و نوجوان، نمایشنامهنویسی، عکس و پوستر ثبت شد.
امین اشرفی دبیر هفتمین دوره جشنواره تئاتر “شهر” در گفتگو با راوی هنر، درباره روند انتخاب آثار گفت: تیم داوری متشکل از اساتید و هنرمندان برجسته با نگاههای متنوع، آثار را بررسی و برگزیدگان را معرفی کردند.
وی با اشاره به برنامهریزی برای دوره هشتم افزود: دبیرخانه جدید در خانه هنرهای نمایشی شهرداری تهران راهاندازی خواهد شد و با انتخاب دبیر و انتشار فراخوان، کار خود را آغاز میکند.
دبیر جشنواره همچنین از همکاری نهادهایی چون کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، خانه هنرمندان، پردیس تئاتر تهران و سازمان زیباسازی شهرداری تهران تقدیر کرد.
او حضور پیشکسوتان برجستهای همچون ایرج راد، حسین مسافر آستانه، نادر برهانی مرند، رضا بابک و دیگر هنرمندان را نقطه قوت جشنواره دانست و تأکید کرد: نسل جوان آینده تئاتر ایران است و خوشبختانه استقبال خوبی از سوی آنان صورت گرفت.
اشرفی از ستاد اجرایی جشنواره که نزدیک به یک سال همراهی کردند، تشکر کرد و ابراز امیدواری نمود شهرداری تهران حمایت از هنر و تئاتر را وظیفه خود بداند و این مسیر را ادامه دهد.
با وجود برخی محدودیتها در همکاریهای بیرونی، همراهی نهادهای فرهنگی و هنری شهرداری تهران و مشارکت هنرمندان برجسته، کیفیت و اعتبار جشنواره را ارتقا داد. برنامهریزی برای دوره هشتم نیز با هدف افزایش زمان تولید و تمرین آثار آغاز خواهد شد تا سطح کیفی بالاتری به دست آید.
در مجموع، جشنواره “شهر”نه تنها به معرفی برگزیدگان و آثار شاخص پرداخت، بلکه روحیه هنرمندان را تقویت کرد و نشان داد که تئاتر میتواند بستری برای بازتاب هویت شهری و آیندهای روشن برای نسل جوان باشد.
گفتنی است: هفتمین جشنواره تئاتر “شهر” با محوریت «تهران و هویت تهران» توانست با ثبت ۱۲۲۹ اثر در بخشهای مختلف، حضور پررنگ پیشکسوتان و استقبال گسترده جوانان را به همراه داشته باشد. این جشنواره علاوه بر ایجاد فضای رقابتی سالم، فرصتی برای پیوند نسلها و توجه به هویت شهری فراهم کرد.
بازیگر نمایش “ما بچه نداریم” گفت: هرچند در این اثر با پیشکسوتان همکاری نداشتم اما دریافت جایزه از استاد رضا بابک در اختتامیه جشنواره برایم ارزشمندترین لحظه بود.
حامد احمدجو، بازیگر نمایش ” ما بچه نداریم ” به کارگردانی حسن حبیب زاده ، که در هفتمین جشنواره تئاتر “شهر” موفق به دریافت جایزه شد، درباره تجربه خود گفت: اینکه تلاشت دیده میشود خیلی خوشایند است، اما در عین حال حس عذاب وجدان هم داری؛ چون وقتی عدهای دلگرم میشوند، عدهای دیگر دلسرد خواهند شد.
وی بیان کرد: نمایش یادشده به زندگی خصوصی جلال آلاحمد و سیمین دانشور و موضوع بچهدار نشدن آنها پرداخت. متن اثر توسط حسن حبیبزاده با مطالعه و برداشت صادقانه از نوشتههای این دو نویسنده بزرگ نوشته و کارگردانی شد. احمدجو ارتباط اثر با تهران را در محل زندگی این نویسندگان دانست.
این بازیگر افزود: جایزه ای که در هفتمین جشنواره تئاتر ” شهر” گرفتم ، نمیدانم در ادامه چه تأثیری روی مسیر کاریام خواهد داشت.
“جشنواره تئاتر «شهر» فرصتی برای پیوند هنر و هویت تهران”
وی جشنواره را فرصتی برای نسل جوان دانست و گفت: اگر جشنواره مسیر و پلهای باشد برای ورود به دل کار، جذابیت زیادی خواهد داشت.
احمدجو درباره تیم نمایش گفت: همه اعضای گروه جوان بودند و من افتخار همکاری با پیشکسوتان را در این کار نداشتم، اما در اختتامیه جایزم را از دست استاد رضا بابک گرفتم که برایم افتخار بزرگی بود.
“نقش جلال با تولد فرزندم رنگ تازهای گرفت”
او در پایان تجربهای شخصی را با مخاطبان به اشتراک گذاشت: در نمایشی بازی کردم که موضوع اصلیاش بچه نداشتن بود، در حالی که در زندگی واقعی فرزندم تازه به دنیا آمده بود. این موضوع نه تنها روی نقشم تأثیر منفی نگذاشت، بلکه حسم را چند برابر تقویت کرد.
احمدجو همچنین از همسرش، الهام طهموری، به عنوان بازیگر مورد علاقه و پشتیبان همیشگیاش یاد کرد و گفت: او مثل همیشه پشت و پناهم بود تا نقش جلال به ثمر برسد.
گفتنی است:
اختتامیه هفتمین دوره جشنواره تئاتر «شهر» (پنجشنبه ۴ دیماه ۱۴۰۴) با حضور محمدباقر اعلمی (رئیس سازمان فرهنگی_هنری شهرداری)، محمد خراسانیزاده (معاون امور هنری این سازمان)، رضا مردانی (مدیرکل هنرهای نمایشی)، علیرضا نادعلی (سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران) و امین اشرفی (دبیر جشنواره) در پردیس تئاتر تهران برگزار شد.
نمایش “خونه قمر خانم” به نویسندگی شهناز روستایی و کارگردانی علی طربی در دی ماه سال جاری در تماشاخانه سنگلج اجرا خواهد شد.
شیوا سلطان بازیگر این نمایش در گفتگو با روای هنر گفت: این اثر نمایشی با نگاهی اجتماعی، داستان چند خانواده را روایت میکند که در خانهای قدیمی به نام “خونه قمر خانم” در دهههای ۴۰ و ۵۰ زندگی میکنند.
شیوا سلطان تاکنون در نمایشهایی چون “۶۴۱۰”به کارگردانی کامران فروهر در نقش همسر شهید حسین لشکری، نمایش “مجرم اصلی”در نقش کاترین به کارگردانی کامران فروهر، نمایش “سوء تفاهم” به کارگردانی بهنام میری و نمایش “حضرت زینب”در نقش حضرت زینب به کارگردانی ماهان فلاح حضور داشته است.
سلطان علاوه بر فعالیتهای هنری، مترجم زبان مصری و لهجههای شامی و لبنانی نیز هست که این تواناییها وجهی تازه به کارنامه هنری او بخشیده است.
تماشاخانه سنگلج که یکی از قدیمیترین سالنهای تئاتر کشور است، میزبان این نمایش خواهد بود و علاقهمندان میتوانند در بهمنماه شاهد اجرای آن باشند.
بازیگر نمایش “حکم لازم” میگوید: اجرای موسیقی این اثر توانست ترس دیرینهاش از خواندن روی صحنه را از بین ببرد و ارتباطی تازه میان او و مخاطبان ایجاد کند. وی با اشاره به استفاده از لهجههای ترکی و مازندرانی در نمایش “حکم لازم” تأکید کرد این لهجهها بخشی از تمرین و شخصیتپردازی هستند و هیچ ارتباطی با تمسخر ندارند.
مهدی ملکمحمدی، بازیگر نمایش “حکم لازم”، از تجربهی خاص و غیرمنتظرهی ورودش به این اثر نمایشی سخن گفت. او توضیح داد که در ابتدا هیچ نقشی نداشت و تنها بهعنوان تماشاگر در سالن حضور یافته بود، اما با جابهجایی یکی از بازیگران، بهصورت بداهه وارد صحنه شد و از همان لحظه همکاریاش با گروه آغاز شد.
مهدی ملکمحمدی بازیگر نمایش ” حکم لازم” در گفت و گو با راوی هنر گفت: در این نمایش سه نقش سیروس، سرباز با لهجه ترکی، و عمه زنپوش را ایفا میکنم و دربارهی نقش عمه میتوانم بگویم؛ سالها تیپهای زنپوش بازی کردهام و همین باعث شد این کاراکتر به مرکز توجه نمایش تبدیل شود.
این بازیگر تأکید کرد که برای هر شخصیت «شناسنامه» مینویسد تا بتواند با آن زندگی کند و ارتباطش با تماشاگر همیشه تازه بماند. او افزود: سعی میکنم هر شب اتفاقی تازه روی صحنه بیفتد تا اجرا برای مخاطب تکراری نشود.
ملکمحمدی درباره تمرینهای نمایش گفت: من تمرین خاصی با بچهها نداشتم، فقط یک جلسه در سالن نشستم و کار را دیدم. بنابراین سختی تمرین به من تعلق نگرفته است.
او همچنین توضیح داد که تلاش میکند هر شب اجرا را تازه و متفاوت ارائه دهد: سعی میکنم بازی هر شب یک اتفاق جدید باشد تا حتی تماشاگران تکراری هم احساس تکرار نکنند. این چالش قشنگی است که بستگی به جو سالن و روند اجرا دارد.
از جمله غافلگیریهای صحنه، ملکمحمدی به خاطرهای در نقش عمه اشاره کرد: یک شب به شوهر یکی از تماشاگران گیر دادم و او فکر کرد من واقعاً زن هستم. وقتی توضیح دادم که بازیگرم، تازه متوجه شد. او افزود که گاهی تماشاگران نمیتوانند تشخیص دهند نقش عمه را همان بازیگری ایفا کرده که پیشتر در نقش سیروس دیدهاند.
این بازیگر همچنین به حادثهای در یکی از اجراهای دیگر اشاره کرد: روی صحنه پایم شکست اما آنقدر طبیعی ادامه دادم که تماشاگران متوجه نشدند. بعد از پایان اجرا ساعت چهار صبح به بیمارستان رفتم و تازه با انتشار عکس در فضای مجازی همه فهمیدند چه اتفاقی افتاده است.
ملکمحمدی تأکید کرد که هدف اصلیاش ایجاد لحظات تازه و شاد برای مخاطبان است و گفت: رضایت تماشاگر برای من مهمترین اصل است.
وی از تجربهی متفاوت خود با موسیقی و لهجه در این اثر نمایشی سخن گفت و بیان کرد: موسیقی نمایش باعث شد یکی از بزرگترین ترسهایم را پس از ۱۷ سال کنار بگذارم. من همیشه ترس خواندن روی صحنه داشتم. یک شب خواننده گروه نیامد و هیچ جایگزینی نبود، مجبور شدم میکروفون دست بگیرم. دست و پام میلرزید اما اجرا جمع شد و از همانجا موسیقی برای من نقطهی تحول شد.
ملکمحمدی که موسیقی عربی نمایش تأثیر زیادی بر او و مخاطبان گذاشته است ، بیان کرد : این بخش موسیقی هم روی خودم و هم روی تماشاگران اثر میگذارد و کار را حسابی بالا میبرد.
وی همچنین به چالش برداشتهای نادرست برخی مخاطبان از لهجهها اشاره کرد و گفت:در این نمایش دو لهجه ترکی و مازندرانی دارم. بعضی تماشاگران فکر میکنند ما مسخره میکنیم، در حالی که لهجه بخشی از تمرین و شخصیتپردازی است و هیچ ارتباطی با تمسخر ندارد.
این بازیگر در پایان ابراز امیدواری کرد که “خنده از صورت و دل مردم پاک نشود” و تئاتر بتواند همچنان لحظات شاد و اثرگذار برای مخاطبان خلق کند.
بازیگر سریال «حکایتهای کمال» فاز یک، با سابقه درخشان در عرصه طنز و درام، در گفتوگویی از آغاز فعالیت خود در تئاتر و نقش استاد نادر شهسواری در مسیر هنریاش سخن گفت.
شهربانو موسوی بازیگر محبوب سینما،تلویزیون و تئاتر و شاگرد استاد نادرشهسواری پیشکسوت تئاتر ومدرس تئاتر، بازیگر سینما و تلویزیون در گفتوگویی با راوی هنر، درباره آغاز فعالیت هنری خود اظهار داشت: من از همان ابتدا با حضور در تئاتر وارد عرصه بازیگری شدم. حتی زمانی که نوزاد یک ماهه داشتم ، او را با خود به پشت صحنه میبردم تا بتوانم در اجراها شرکت کنم.
وی با اشاره به نقش استاد نادر شهسواری در مسیر هنریاش افزود:استاد شهسواری یکی از توانمندترین و باسوادترین اساتید تئاتر بوده و ایشان علاوه بر کارگردانی تئاتر بخشی از ادبیات تئاتر هستند و در آن زمان مشوق اصلی من محسوب میشدند. ایشان همواره مرا به ادامه اجراها و فعالیتهای هنری تشویق میکردند.
من افتخار شاگردی ایشان را داشتهام و از زحماتشان صمیمانه تشکر میکنم.
این بازیگر خوش اخلاق و پیشکسوت عرصه سینما، تئاتر و تلویزیون درباره رمز موفقیت خود در امر بداهه گویی گفت : بخشی از بداهه گویی ام ذاتی و بخش دیگر با مطالعه و آپدیت شدن مطالب و حوادث روز دنیاست.
ششمین جشنواره بینالمللی ستارههای صحنه با حضور هنرمندان داخلی و خارجی در کرمان آغاز شد. این رویداد با هدف تقویت نشاط اجتماعی و توسعه دیپلماسی فرهنگی برگزار میشود و فرصتی برای معرفی ظرفیتهای گردشگری و صنایع دستی استان کرمان فراهم کرده است.
مهدی بدیع زادگان تهیه کننده و کارگردان، محمد معمارزاده نویسنده و بازیگر، آوا رضایی بازیگر، محمد کلوشانی نوازنده وافکت به عنوان نماینده استان اصفهان در بخش میان پرده کمدی به فینال این جشنواره راه پیدا کرده است.
جزئیات جشنواره:
– دیپلماسی فرهنگی: حضور گروههای هنری از کشورهای مختلف و تبادل تجربه میان هنرمندان.
– نشاط اجتماعی: اجرای نمایشهای صحنهای، برنامههای سرگرمی و کارگاههای آموزشی برای عموم مردم.
– گردشگری و صنایع دستی: معرفی جاذبههای گردشگری کرمان همچون باغ شاهزاده ماهان، کویر لوت و ارگ بم، در کنار صنایع دستی شاخص استان از جمله قالی کرمان و پتهدوزی.
– کارگاههای تخصصی: برگزاری نشستها و دورههای آموزشی برای ارتقاء سطح هنرهای نمایشی و سرگرمیبخش.
این جشنواره بهعنوان ویترین هنر و فرهنگ کرمان شناخته میشود و با رویکردی چندوجهی، علاوه بر ارتقاء سطح هنرهای نمایشی، زمینهای برای معرفی ظرفیتهای فرهنگی و گردشگری ایران در سطح بینالمللی فراهم میآورد.
به گزارش خبرنگار راوی هنر؛ در شبهای خاطرهانگیز موسیقی ایران، کنسرت روایی “کبیر” با اجرای حسام آرین در تماشاخانه اندیشه حوزه هنری، به یکی از برجستهترین تجربههای هنری سال تبدیل شد. این اجرا با روایت موسیقایی پنج دوره مهم از تاریخ ایران، از آریوبرزن و سورنا گرفته تا میرزا کوچکخان و در نهایت فتح خرمشهر پرداخت و مخاطبان را به سفری حماسی و احساسی برد.
نوازندگی و خوانندگی همزمان حسام آرین، او با تسلط بر پیانو و صدایی پرشور، روایت تاریخی را با موسیقی درآمیخت و لحظاتی فراموشنشدنی خلق کرد.
بازی و خوانش زهرا سزاوار در نقش “ایران”،حضور تأثیرگذار او، نماد وطن را با احساسی عمیق و هنرمندانه به تصویر کشید.
همخوانی آقا و خانم در بخشهایی از اجرا، این ترکیب صوتی، جلوهای تازه و هماهنگ به روایتها بخشید و حس همدلی و وحدت را تقویت کرد.
رهبری ارکستر توسط احمد مقدسیزاده، با همراهی بیش از ۷۰ هنرمند، هماهنگی و شکوه موسیقایی اجرا تضمین شد.
روایت تاریخی از آریوبرزن تا فتح خرمشهر: هر بخش با موسیقی، شعر و نمایش، قهرمانان ملی را زنده کرد و غرور ایرانی را برانگیخت.
این اجرا نه تنها یک کنسرت، بلکه روایتی زنده از تاریخ ایران بود که با تلفیق هنرهای مختلف، مخاطب را درگیر و متأثر ساخت.
در لحظات پایانی، اجرای آهنگ ماندگار «ای ایران» با صدای پرشور حسام آرین، سالن را غرق در احساسات ملی کرد. حضار با همخوانی این قطعه، عشق به وطن را فریاد زدند و اجرا را با احساسی عمیق به پایان رساندند
فرهاد قائمیان و هومن برقنورد از جمله مهمانان ویژه «ارکستر روایی کبیر» بودند که با حضورشان به این رویداد جلوهای خاص بخشیدند.
در “ارکستر روایی کبیر”که با هدف تلفیق روایتهای تاریخی، موسیقی و هنرهای نمایشی برگزار شد، چهرههای شناختهشدهای از عرصه سینما و تلویزیون حضور داشتند.
حضور این دو هنرمند نهتنها نشاندهنده اهمیت فرهنگی و هنری این پروژه است، بلکه به اعتبار و جذابیت آن نیز افزوده است. “ارکستر روایی کبیر”با هدف بازآفرینی روایتهای ملی و تاریخی در قالبی چندرسانهای، تلاش دارد مخاطب را در تجربهای احساسی و فکری شریک کند؛ جایی که موسیقی، تصویر و کلام در هم میآمیزند تا داستانی مشترک از هویت و خاطره را بازگو کنند.
کنسرت روایی “کبیر” با آهنگسازی، ترانهسرایی و خوانندگی حسام آرین، تهیهکنندگی امیرحسین شفیعی و بازی زهرا سزاوار در نقش ایران و رهبری احمد مقدسیزاده، روز پنجشنبه ۸ آبان در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار شد، این برنامه برای پنج تا شش شب متوالی برنامهریزی شده است.
“کبیر” سومین اثر روایی حسام آرین پس از کنسرتهای “وداع”، “عاشقانه” و “واله” است
دینا محمدی: حسام آرین، اهنگساز شاعر و خواننده ، در گفتوگویی درباره انتخاب عنوان “کبیر” برای پروژه اخیر خود توضیحاتی ارائه داد. او با اشاره به شخصیتهایی که در این پروژه به آنها پرداخته شده، گفت: هر کدام از این افراد ویژگیهای برجستهای داشتند و وقتی کنار هم قرار گرفتند، به یک خصوصیت مشترک رسیدیم: بزرگی.
آرین افزود: عنوان ‘کبیر’ نهتنها به معنای عظمت و بزرگی این شخصیتهاست، بلکه ایهامی زیبا نیز در خود دارد. در واقع، پشت این واژه، مفهوم ‘ایران کبیر’ نهفته است؛ اشارهای به شکوه تاریخی و فرهنگی سرزمینمان.
درباره انتخاب یک شخصیت زن برای ایفای نقش «ایران» در پروژه هنری «کبیر» توضیح داد: «ما نهتنها در نقش ایران، بلکه در بخشهای مختلف ارکستر نیز تلاش کردیم از بانوان استفاده کنیم. نفر اول ارکستر ما، خانم … میرزایی هستند که با توانمندی بالا، رهبری ارکستر را برعهده دارند.
وی با تأکید بر تواناییهای زنان در عرصه موسیقی افزود: خانمها کاملاً شانهبهشانه آقایان کار میکنند و حتی در برخی موارد عملکردی بهتر دارند.
آرین در ادامه به دلیل انتخاب یک بازیگر زن برای نقش ایران اشاره کرد و گفت: در ذهن جمعی، ایران اغلب بهعنوان یک بانو تصور میشود؛ کلیشهای که خوب یا بد جا افتاده است. ما نیز با رویکردی مادرانه، تصمیم گرفتیم این نقش را به یک بازیگر زن بسپاریم تا این حس لطیف و عاطفی بهتر منتقل شود.
روایت، عنصر غالب در ترکیب موسیقی، شعر و نمایش
وی در پاسخ به پرسشی درباره چگونگی ترکیب موسیقی، شعر و نمایش در “کبیر”، گفت: ما خیلی روی نمایش تمرکز نکردیم، چون در آن صورت پروژه به سمت کنسرت-نمایش میرفت و ابعادش بزرگتر میشد. در شرایط فعلی که پروژههای تجاری عظیمی در حال اجرا هستند، رقابت در جزئیات نمایش برای ما دشوار بود.
او افزود: بنابراین تمرکزمان را بر روایت گذاشتیم؛ بازیگر در اثر حضور دارد و نقش ایفا میکند، اما روایت بر نمایش غلبه دارد. این انتخاب به ما اجازه داد تا کیفیت کار را حفظ کنیم و در سطحی قابل رقابت ظاهر شویم.
حسام آرین، خواننده و آهنگساز شناختهشده، در نشست خبری پروژه “کبیر” درباره ساختار اجرایی این اثر توضیح داد: ما عناصر نمایشی محدودی داریم. حتی اگر کسی در حال اجرای نمایش باشد، خواننده است. چهار خواننده همزمان با بازیگر اصلی اجرا میکنند و این اتفاق بسیار مهمی است؛ چون تلاش کردیم موسیقی را محور نگه داریم.
وی با انتقاد از روند رایج در برخی اجراهای نمایشی افزود: در بسیاری از آثار نمایشی، بازیگران نقش اصلی را دارند اما معمولاً از موسیقی سررشتهای ندارند و آواز با کیفیتی ارائه نمیشود. ما به سمت و سیاقی رفتیم که موسیقی در مرکز باشد و روایت از دل صدا شکل بگیرد.
وی در پاسخ به پرسشی درباره احتمال اجرای این کنسرت در شهرهای دیگر یا خارج از کشور، گفت: اگر بتوانیم، چرا که نه؟ ولی واقعاً کار سختی است. هزینههای اجرا بسیار بالاست و در حال حاضر از عهدهاش برنمیآییم. با این حال، احساس میکنم در نهایت این اتفاق خواهد افتاد.
او با اشاره به تجربه کنسرت “وداع” افزود: ما کنسرت وداع را با یک یا دو شب شروع کردیم، اما تا شش شب ادامه پیدا کرد. حتی قصد داشتیم در اصفهان اجرا کنیم که به دلیل حضور نوازنده زن لغو شد. برای شهرهای دیگر نیز برنامهریزیهایی انجام شده بود.
در پایان نشست، آرین درباره فضای گفتوگو و چالشهای موجود گفت: نشست خوبی بود. چالش هم طبیعی است. اگر بخواهیم مسیر صاف و بیحرفی را برویم، فکر نمیکنم درست باشد. این سنگلاخها و اتفاقاتی که سر راه پیش میآید، بخشی از مسیر ماست و باید برایشان آماده باشیم.
کنسرت روایی «کبیر» با آهنگسازی، ترانهسرایی و خوانندگی حسام آرین، تهیهکنندگی امیرحسین شفیعی و بازی زهرا سزاوار در نقش ایران و رهبری احمد مقدسیزاده، روز پنجشنبه ۸ آبان در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار میشود. این برنامه برای پنج تا شش شب متوالی برنامهریزی شده است.
در راستای تقویت تعاملات فرهنگی و ارتقای مشارکت دانشجویان، معاون فرهنگی وزارت بهداشت از “مفدا” بهعنوان بستری نوآورانه برای گفتوگوی دانشجویی و همافزایی فکری در فضای مجازی یاد کرد؛ بستری که قرار است صدای دانشجویان را در تصمیمسازیهای فرهنگی دانشگاهی پررنگتر کند.
مسعود حبیبی در گفتوگویی با راوی هنر اظهار کرد: برای افزایش نشاط و پویایی فرهنگی در دانشگاههای علوم پزشکی، باید بستر لازم برای حضور بیشتر دانشجویان فراهم شود. یکی از مهمترین اقدامات ما، مشارکت مستقیم دانشجویان در برنامهریزی فعالیتهای فرهنگی است.
وی افزود: این رویکرد موجب افزایش ضریب نفوذ برنامهها در میان دانشجویان شده و از خلاقیت و نوآوری آنان بهرهمند خواهیم شد. همچنین با توجه ویژه به عناصر عقلانیت و معنویت در طراحی برنامهها، امیدواریم شاهد ارتقای نشاط، کارآمدی و پویایی در فضای دانشگاهی باشیم.
معاون فرهنگی وزارت بهداشت تأکید کرد: دانشجو برای ما یک اصل است و در تمامی برنامهها از ظرفیتهای آنان استفاده میکنیم. هرچند منابع کافی برای کانونهای فرهنگی، هنری، اجتماعی و دینی اختصاص نیافته، اما تلاش داریم با حمایت از کانونهای فعال، منابع خاصی برای آنها در نظر بگیریم.
این برنامهها در راستای تقویت روحیه جمعی، ارتقای سلامت روان و افزایش مشارکت دانشجویان در فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی دانشگاهها طراحی شدهاند
معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت با اشاره به نقش پررنگ فضای مجازی در زندگی دانشجویان، از راهاندازی و توسعه بسترهای ارتباطی و فرهنگی در این فضا خبر داد که هدف آن تقویت فرهنگ دانشگاهی و افزایش تعامل میان دانشجویان و دانشگاه است.
مسعود حبیبی در اینباره گفت: در مجموعه معاونت فرهنگی و دانشجویی، پایگاه اطلاعرسانی دانشجویان با عنوان “مفدا” را راهاندازی شده است. این پایگاه در فضای مجازی فرصتی فراهم میکند تا دانشجویان و دانشگاه بتوانند گفتوگوهای مؤثر داشته باشند، اخبار دانشجویی را منتشر کنند و صدای دانشجویان شنیده شود.
وی افزود: در ساختار نشریات دانشجویی نیز نشریات مجازی را وارد کردهایم تا دانشجویان بتوانند در فضای مجازی حضور فعالتری داشته باشند. این اقدام گامی مؤثر در جهت گسترش فعالیتهای فرهنگی و رسانهای دانشجویان است.
حبیبی تأکید کرد: برنامههای دیگری نیز در دست اجراست تا از ظرفیت فضای مجازی برای ارتقای فرهنگ دانشگاهی، تقویت ارتباطات دانشجویی و افزایش مشارکت فرهنگی بهرهبرداری شود.
به گزارش راوی هنر؛ مسعود حبیبی، معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت، در نشست خبری این معاونت با اصحاب رسانه که با حضور علی اکبر محمدی، رئیس صندوق رفاه دانشجویان وزارت بهداشت و حمید رئیسی، دکتر دیانی مدیر کل دانشجویان و سعید بابایی مدیرکل فرهنگی و دکتر باقری رییس مرکز فعالیت های قرانی که امروز یکشنبه چهارم آبانماه در محل وزارت بهداشت برگزار شد، با گرامیداشت یاد شهدای جنگ ۱۲ روزه و تقدیر از مقاومت و همدلی مردم، گفت: دانشگاه و علم نمادی برای قدرت کشور است. با برنامهریزی فعالیتها را در محوریت عقلانیت، معنویت و نوآوری در سال تحصیلی جدید شروع کردیم.
وی با اشاره به اهمیت مسائل رفاهی دانشجویان، گفت: ما تلاش کردیم مسائل رفاهی را همانگونه که در شأن دانشجویان است، تأمین کنیم. نیاز به خوابگاه یک نیاز مستمر در دانشگاهها است. ما در خوابگاهها با مشکل مواجه هستیم. ظرفیت پذیرش دانشجو افزایش یافته و افزایش خوابگاهها به سرعت امکان پذیر نبوده است.
معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت با اشاره به تهیه خوابگاههای استیجاری، ادامه داد: تلاش کردیم که دانشجو سرپناهی داشته باشد و به دنبال خوابگاه استیجاری و مشارکتی رفتیم. همچنین برای فراهم کردن سرپناه برای دانشجویان مجبور شدیم ظرفیت خوابگاهها را افزایش دهیم.
وی با بیان اینکه در حال حاضر ۲۸ هزار تخت خوابگاهی نیمهساخته داریم، گفت: در این ماهها چند صد تخت خوابگاهی آماده شده ولی آمادهسازی بقیه آنها نیاز به منابع دارد تا بتوانیم آنها را در اختیار دانشجویان قرار دهیم. همچنین تلاشهای زیادی کردیم که از منابع دولتی فراتر از آنچه که تخصیص داده شده، برای آمادهسازی خوابگاهها استفاده کنیم.
حبیبی ضمن تشکر از پیگیریهای مستمر در این زمینه و همچنین همراهی های نمایندگان مجلس برای تأمین منابع، ادامه داد: خوابگاههای نیمهساز نیاز به ۱۷ هزار میلیارد بودجه دارند. سازمان برنامه و بودجه ۸ هزار میلیارد تومان برای این موضوع اوراق در نظر گرفته و قرار شده که ۴ همت در آبان ماه برای خوابگاههای نیمهساز اختصاص داده شود.
وی به راهاندازی کمپین «خوابگاه اتاقی به وسعت آینده» برای دعوت مردم و خیرین برای ساخت خوابگاهها اشاره کرد و گفت: ما کمپینی برای خوابگاهها در نظر گرفتیم و از مردم میخواهیم که به فرزندانشان در این زمینه کمک کنند. بسیاری از خیرین به دانشگاه ساختن و مدرسه ساختن کمک میکنند امروز باید در خوابگاه ساختن نیز کمک کنیم.
معاون فرهنگی و دانشجویی اظهار کرد: ما ۳۰۰ هزار دانشجو داریم که نیمی از آنها غیر بومی هستند. امروز ۹۶ هزار تخت خوابگاهی داریم که ۴ هزار تخت استیجاری است. ۲۸ هزار تخت خوابگاهی در حال ساخت است و اگر این میزان نیز ساخته شود، ۲۰ هزار تخت نیز هنوز کم داریم که به ایدهآل برسد. این کمپین راهاندازی شده تا بتوانیم هر چه زودتر این تختهای خوابگاهی را آماده کنیم.
حبیبی با اشاره به بازنگری آئیننامه شورای صنفی گفت: آئیننامه جدید شوراهای صنفی تدوین و به زودی ابلاغ خواهد شد و شرایط حضور دانشجویان در حوزههای فرهنگی را فراهم کردیم.
وی ادامه داد: یکی از برنامههایی که این هفته برگزار خواهد شد، جشنواره سیمرغ است که بیش از ۶۰ رشته فرهنگی و هنری دانشجویان در آن رقابت خواهند کرد. حتی در تدوین و طراحی کار نیز دانشجویان مشارکت دارند. همچنین در آذرماه المپیاد ورزشی دختران دانشجو برگزار میشود و بیش از ۲ هزار دانشجو در آن رقابت میکنند.
وی تاکید کرد: دانشجو برای ما یک اصل است و در تمامی برنامهها از ظرفیت دانشجویان استفاده میکنیم. کانونهای فرهنگی، هنری، اجتماعی، دینی و … منابع مورد نیاز اختصاص پیدا نکرد ولی در تلاشیم کانونهای فعال استفاده کنیم و منابع خاص برای آنها در نظر بگیریم.
حبیبی اظهار کرد: تندیس دانش و خرد سال گذشته به استاد دکتر پروین پاسالار تقدیم شد. امسال نیز به سه نفر از اساتید اعطا میشود. وظیفه ما قدرشناسی و ترویج فرهنگ قدرشناسی است تا الگوهای راه و رسم زندگی به دانشجویان را معرفی کنیم.
وی افزود: از ۱۶ آذر تا ۱۶ دیماه را به عنوان ماه دانشجویان شهید تعیین کردیم تا شهدای دانشجو را معرفی کنیم. همچنین در این دوران دانشجویان نخبه نیز معرفی خواهند شد.
معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت در مورد خودکشی دانشجویان گفت: بررسیها نشان داده خودکشی در میان جمعیت دانشجویان از میانگین خودکشی جامعه کمتر است.
وی افزود: هرچقدر فعالیتهای فرهنگی، اجتماعی و فوق برنامه کاهش پیدا کرده، خودکشی نیز افزایش پیدا میکند. به همین دلیل خودکشی در دانشجویان سال بالاتر و رزیدنتهای نیز بیشتر است.
حبیبی با تاکید بر اهمیت خبررسانی در مورد خودکشی گفت: وقتی یک خودکشی اتفاق میافتد این خبر دست به دست میشود در گروهها و صفحات مجازی و خود این اتفاق سبب خطر در میان افراد مستعد و افرادی است که افکار خودکشی دارند. ترویج و دست به دست کردن این خبر و توجه فوقالعاده به آن سبب میشود سایرین نیز در معرض خطر قرار بگیرند.
معاون فرهنگی و دانشجویی با بیان اینکه پایه خودکشی مسائل روحی و روانی است و ما امسال غربالگری همه دانشجویان را الزامی کردیم و غربالگری سلامت روان نیز در آن وجود دارد. در این زمینه افرادی که نیاز به رسیدگی بیشتر دارند مورد توجه قرار خواهند گرفت.
وی خاطرنشان کرد: رسانه در این زمینه اهمیت بسیاری دارد. هدف ما نیست که این خبرها را مطرح نکنیم ولی باید در نحوه خبررسانی توجه داشته باشیم.
رضا مهدوی، دبیر جشنواره و مدرس موسیقی سنتور، در پاسخ به اینکه چگونه برای اولین بار با استاد آشنا شد، خاطرهای از سال ۱۳۷۴ نقل میکند. او میگوید که در آن سال، برای یک کنسرت پژوهشی-آموزشی، مهدوی از استاد دعوت کرد تا در این برنامه سخنرانی کنند. استاد پرسید که فضا چگونه است، آیا میتوان حرفی زد و چه کاری باید انجام داد. پس از آن، بروشور برنامه آماده شد و قرار بود سخنرانی در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار شود.
در آن زمان، آقای کرباسچی فرهنگسرا را راهاندازی کرده بود، و ریاست آنجا بر عهده مهندس کاظمی بود. همچنین بهروز غریبپور معاون هنری فرهنگسرای بهمن را بر عهده داشت. مهدوی ادامه میدهد که دوستیاش با زندهیاد بهمن رجبی از همانجا آغاز شد و از آن زمان با روحیات ایشان آشنا شد.
این روایت نهتنها نشاندهنده آغاز یک رابطه هنری و انسانی است، بلکه بخشی از تاریخ شفاهی موسیقی و هنر معاصر ایران را نیز بازتاب میدهد.
ثبت یک خاطره هنری در بهارستان؛ دیدار با زندهیاد بهمن رجبی
رضا مهدوی، مدرس موسیقی سنتور و دبیر جشنواره، با اشاره به یکی از خاطرات اخیر خود گفت: همین اواخر که استاد رجبی به بهارستان میآمدند، به واسطه آقای کوروش حجازی موفق به دیدار ایشان شدم. در کنار زندهیاد بهمن رجبی عکس گرفتیم و آن لحظه برای من به یک خاطره ماندگار تبدیل شد.
همچنین در این جلسه از گذشته ها و کنسرت پژوهشی آموزشی ایشان در تالار “چاپلین” فرهنگسرای بهمن حرف به میان آمد.
رضا مهدوی، مدرس برجسته موسیقی سنتور و دبیر جشنواره، که تسلط کامل بر سه شیوه نوازندگی سنتور نزد استادان نامآشنایی چون رشید فیضینژاد، حسین ملک، رضا شفیعیان، مسعود شناسا، رویا حلاج، پرویز مشکاتیان و مجید کیانی دارد، در پاسخ به این پرسش که مهمترین میراث استاد بهمن رجبی چه بوده است، گفت: مهمترین میراث استاد رجبی، تربیت شاگردان فراوان و تأثیرگذاری عمیق بر نسلهای مختلف نوازندگان بوده است. ایشان با روحیهای منحصر بهفرد و نگاه آموزشی خاص خود، توانستند جریان تازهای در آموزش و انتقال مفاهیم موسیقی ایرانی ایجاد کنند.
استاد رجبی و ارتقای جایگاه تنبک در موسیقی ایران
مهدوی که به عنوان یکی از اعضای شورای تخصصی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به پرسشی درباره نقش استاد بهمن رجبی در ارتقای جایگاه تنبک در موسیقی ایران، اظهار داشت: استاد رجبی مکتب خاصی در نوازندگی تنبک بنیانگذاری کرد؛ کاری که دیگران میخواستند انجام دهند اما به آن شدت و عمق موفق نشدند. ایشان با اندیشهورزی و مطالعات گستردهای که داشت، توانست جایگاه تنبک را در موسیقی ایرانی به سطحی بسیار بالاتر از گذشته ارتقا دهد.
گفتنی است: آیین یادمان بهمن رجبی هنرمند پیشکسوت و نوازنده صاحب سبک و مدرس تنبک شامگاه سهشنبه ۲۲ مهرماه با حضور داود یاسری، میرعلیرضا میرعلینقی، سعید رودباری، جهانگیر الماسی، محمدرضا ایلدار ژاله سازنده ساز، بابک رجبی، کوروش حجازی، مصطفی محرمی و جمعی از هنرمندان با اجرای رضا مهدوی کارشناس و پژوهشگر موسیقی در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.
یادمان بهمن رجبی با حضور هنرمندان و علاقمندان به هنر موسیقی و تنبکنوازی روز سهشنبه ۲۲ مهرماه ساعت ۱۸ با همکاری کانون موسیقی عارف و موسیقی کوروش در فرهنگسرای ارسباران برگزار میشود.
رضا مهدوی مجری این برنامه است و داود یاسری، میرعلیرضا میرعلینقی، سعید رودباری، جهانگیر الماسی و رضا صیرفی درباره هنر تنبکنوازی و تاثیر بهمن رجبی بر هنر تنبکنوازی سخنرانی خواهند کرد.
همچنین کلیپ و فیلمهایی از اجراها و سخنرانیهای بهمن رجبی و سایر هنرمندان درباره ایشان به نمایش درخواهد آمد.
بهمن رجبی متولد سفند ۱۳۱۸، نوازنده صاحب سبک و مدرس تنبک است که از آثار او در زمینه تکنوازی تنبک میتوان به قطعه گفتگوی چپ و راست اشاره کرد که در کتاب آموزش تنبک وی (جلد ۲) موجود است.
از ابداعات او در تکنیک نوازندگی تنبک میتوان به افزودن ۱۱ نوع ریز اشاره کرد؛ او خود را شاگرد امیرناصر افتتاح میدانست. شیوه نوین او در آموزش با استقبال جوانان علاقمند به موسیقی روبهرو شد.
بهمن رجبی بر اثر بیماری قلبی در ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
حضور در این برنامه برای عموم علاقمندان آزاد و رایگان است و برای شرکت در آن میتوانند به فرهنگسرای ارسباران واقع در خیابان شریعتی، بالاتر از سیدخندان، خیابان جلفا مراجعه کنند و برای دریافت اطلاعات بیشتر با شماره ۲۲۸۷۲۸۱۸ تماس بگیرند
بازیگر نقش زنپوش با اشاره به دشواریهای این تجربه، آن را چالشی متفاوت در مسیر بازیگری دانست و تأکید کرد که غافلگیری مخاطب در مواجهه با این نقش، لذتی مشترک میان بازیگر و تماشاگر بهوجود میآورد.
محمد رضا کُردی، بازیگر نمایش ” شوش مولوی جردن” که این شب ها در حال اجرا است، در گفتوگویی پیرامون نقش خود اظهار داشت: دنیای بازیگری بشدت پیچیده و رمزآلود است. بازیگر باید برای هر کاری که روی صحنه انجام میدهد، توجیهی داشته باشد؛ توجیهی که از تخیل او سرچشمه میگیرد.
کُردی همچنین بر اهمیت تکنیک در بازیگری تأکید کرد و گفت: تکنیک در کنار تخیل، نقش مهمی در خلق یک کاراکتر دارد و نمیتوان آن را نادیده گرفت.
وی افزود: زمانی که بتوانیم توجیهی را در تخیل خود پرورش دهیم و آن را باور کنیم، در واقع رویدادی خلق میکنیم که مخاطب نیز با آن ارتباط برقرار میکند و آن را باورپذیر میبیند.
کُردی، پیرامون نقش متفاوت خود در نمایش “شوش مولوی جردن” که در قالب شخصیت زنپوش ظاهر شده بود، از دشواریها و چالشهای این تجربه سخن گفت.
وی در پاسخ به این پرسش که چگونه توانسته با چنین شخصیتی ارتباط برقرار کند و آن را به شکلی باورپذیر و طنزآمیز اجرا نماید، اظهار داشت: تمرینات در بازیگری اگر درست و اصولی باشد، در کل سخت است. اما در مورد کاراکتر زنپوش، باید حس و حال درونی یک خانم را تا حدودی به رخ میکشیدم و همین موضوع کار را برایم دشوارتر کرده بود.
کردی با اشاره به اهمیت شناخت روانی شخصیتها در بازیگری افزود: برای اینکه مخاطب بتواند با چنین کاراکتری ارتباط برقرار کند، باید بازیگر بتواند به لایههای درونی آن شخصیت نفوذ کند و آن را با صداقت و ظرافت اجرا کند.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا در طول اجرا لحظهای بوده که تماشاگران او را غافلگیر کرده باشند، گفت: بههرحال کار بازیگرها، مخصوصاً بازیگرهای سبک کمدی، غافلگیری مخاطب است. این یکی از لذتبخشترین و جذابترین صحنههایی است که میتواند هم برای بازیگر و هم برای تماشاچی اتفاق بیفتد.
کردی با تأکید بر اهمیت ارتباط زنده میان صحنه و سالن، افزود: وقتی مخاطب با کاراکتر همراه میشود و واکنشی غیرمنتظره نشان میدهد، آن لحظه برای بازیگر بسیار ارزشمند است؛ چون نشان میدهد که اجرا توانسته تأثیر خود را بگذارد.
وی پیرامون تجربه حضور در نمایش “شوش مولوی جردن”، به نقش موسیقی در فضای اجرایی نمایش اشاره کرد و گفت: موسیقی و انتخاب درست آن در هر نوع سبک تئاتر که شما بخواهید کار کنید، تأثیر بسیار زیادی بر روی بازیگر، فضای کار و همچنین مخاطب دارد. همانطور که عرض کردم، موسیقی درست و بینقص میتواند به اجرای بهتر کمک کند.
وی در ادامه افزود: اما در این نمایش، موسیقی از فضای بازی من و کاراکتر موجود فاصله داشت و تأثیر خاصی بر روند ایفای نقش نداشت.
پروانه ها شعر گفتند؛ صدای بیماران EBجهانی شد/اولین جشنواره شعر پروانهها برگزار شد
در نخستین جشنواره شعر پروانهها، خانه “ایبی “با همراهی شاعران داخلی و بینالمللی، صدای بیماران مبتلا به EB را به گوش جهان رساند؛ بیمارانی که سالها در سکوت رنج کشیدهاند و حالا با زبان شعر، احساساتشان را فریاد میزنند.
در نخستین جشنواره شعر پروانهها که با حضور جمعی از شاعران، پزشکان، فعالان اجتماعی و خانوادههای بیماران پروانهای برگزار شد، دکتر محمدمهدی پرویزی، پزشک و متخصص طب ایرانی، عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز و عضو هیئت مدیره خانه ایبی، از اهمیت این رویداد فرهنگی در بازتاب احساسات و رنجهای بیماران پروانهای سخن گفت.
محمد مهدی پرویزی گفت: خانه “ایبی”، به عنوان نخستین و تنها نهاد رسمی حمایت از بیماران مبتلا به بیماری اپیدرمولیز بولوزا (EB)، از حدود یک دهه پیش فعالیت خود را آغاز کرده و تاکنون موفق به شناسایی، ثبت اطلاعات و حمایت درمانی و مالی از صدها بیمار در سراسر کشور شده است. این بیماران که به دلیل نادر بودن بیماریشان اغلب در حاشیه توجه قرار دارند، با چالشهای جدی در تهیه پانسمانهای تخصصی، داروهای گرانقیمت و دسترسی به خدمات درمانی مواجهاند.
دکتر پرویزی با اشاره به تحریمهای بینالمللی و تأثیرات آن بر تأمین دارو و تجهیزات پزشکی، هدف از برگزاری این جشنواره را «رساندن صدای بیماران به سطح ملی و جهانی» عنوان کرد. وی افزود: گرچه گفته میشود غذا و دارو مشمول تحریم نیستند، اما در عمل، بسیاری از جوانب تحریمها تأثیر مستقیم بر زندگی این بیماران گذاشتهاند.
پرویزی که تنها پزشک متخصص در جهان است که خود مبتلا به بیماری ای بی است، گفت: در این جشنواره، شاعران از کشورهای مختلف جهان با ارسال آثار خود، همدلی و حمایت خود را از بیماران پروانهای ابراز کردند. این مشارکت بینالمللی، به گفته برگزارکنندگان، نشان از موفقیت جشنواره در شکستن مرزهای خاموشی و رساندن پیام انساندوستی به سراسر جهان دارد.
خانه ایبی علاوه بر ارسال ماهانه پکهای پانسمان به درب منزل بیماران، کمکهزینههای درمانی و رفاهی نیز به صورت مستمر پرداخت میکند تا بیماران بتوانند با حفظ کرامت انسانی، بخشی از نیازهای خود را مستقلانه تأمین کنند.
دکتر پرویزی ابراز امیدواری کرد که این جشنواره، هرچند گامی کوچک، بتواند در مسیر رفع تحریمها و خودتحریمیها علیه بیماران ایرانی مؤثر واقع شود و توجه مسئولان و جامعه جهانی را به این قشر آسیبپذیر جلب کند.
وی در پایان از جناب آقای علیرضا قزوه، دبیر علمی جشنواره، و جناب آقای سید حمیدرضا هاشمی گلپایگانی، مؤسس و مدیرعامل خانه ایبی ایران، بهپاس زحمات و همراهیهای ارزشمندشان صمیمانه تشکر و قدردانی کرد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر، ارکستر «چکاوک» به رهبری رضا شایسته، با بیش از ۲۷ سال فعالیت مداوم در عرصه موسیقی ملی ایران، نهتنها به اجرای آثار فاخر پرداخته، بلکه بستری برای معرفی خوانندگان توانمند و کمتر شناختهشده به جامعه هنری کشور فراهم کرده است.
رضا شایسته، رهبر این گروه موسیقی، در گفتوگو با خبرنگار راوی هنر، از مهمترین چالشهای پیشروی ارکستر در مسیر اجرای منسجم آثار موسیقایی سخن گفت. وی با اشاره به شرایط اقتصادی حاکم بر جامعه هنری اظهار داشت: «بخش قابل توجهی از نوازندگان به دلیل مشکلات مالی، ناگزیر به همکاری همزمان با چند گروه موسیقی هستند. این امر موجب تداخل در زمانبندی تمرینها و اجراها شده و فرآیند هماهنگی ارکستر را با دشواریهایی مواجه کرده است.»
شایسته افزود: «در ایامی مانند جشنواره موسیقی فجر، این ناهماهنگیها شدت بیشتری پیدا میکند و گاهی منجر به غیبت برخی از نوازندگان کلیدی در اجراهای رسمی گروه میشود.»
رهبر ارکستر «چکاوک» تأکید کرد: «با وجود این چالشها، تلاش ما بر آن است که با برنامهریزی دقیق، انعطاف در زمانبندی و بهرهگیری از ظرفیتهای موجود، کیفیت هنری اجراها را حفظ کرده و رضایت مخاطبان را جلب کنیم.»
وی درباره حمایت ارکستر از خوانندگان جوان و مستعد گفت: «اساس کار ما در ارکستر چکاوک، فراهم کردن زمینهای برای معرفی خوانندگان توانمند به جامعه هنری کشور است. در حال حاضر، خوانندگان بسیار خوبی در کشور حضور دارند که به دلایل مختلف، از جمله عدم ارتباط با جریانهای غالب موسیقی، فرصت دیده شدن پیدا نکردهاند.»
شایسته با اشاره به موانع ساختاری در صنعت موسیقی افزود: «متأسفانه برخی از این هنرمندان به دلیل عدم وابستگی به ساختارهای غیررسمی و مافیای موسیقی، نتوانستهاند خود را به درستی معرفی کنند. با وجود احترام و ارادت به خوانندگان مطرح کشور، که بسیاریشان از دوستان نزدیک من هستند، همواره تلاش کردهام بستری فراهم شود که استعدادهای کمتر شناختهشده بتوانند خود را به مخاطبان معرفی کنند.»
وی ادامه داد: «در کنسرت اخیر ارکستر، سه خواننده بسیار توانمند را معرفی کردیم که با استقبال گرم و تشویق پرشور حضار مواجه شدند. این اتفاق نشان داد که جامعه موسیقی آماده پذیرش چهرههای تازه و بااستعداد است.»
رضا شایسته درباره نحوه انتخاب و تنظیم قطعات برای خوانندگان ارکستر اظهار داشت: «انتخاب و تنظیم آثار همواره با محوریت توانایی و راحتی خواننده صورت میگیرد. اولویت ما در اجرای قطعات، خواننده است. اثری که برای اجرا انتخاب میشود باید با صدای خواننده همخوانی داشته باشد، از نظر گام و کوک مناسب باشد و خواننده بتواند با آن ارتباط برقرار کند.»
وی افزود: «همیشه تلاش کردهام قطعات را با مشارکت خود خوانندگان انتخاب کنیم؛ قطعهای که خواننده با آن راحت باشد و بتواند به بهترین شکل ممکن اجرا کند. این تعامل باعث میشود کیفیت اجرا بالا برود و مخاطب نیز ارتباط عمیقتری با اثر برقرار کند.»
رهبر ارکستر «چکاوک» درباره ویژگیهای متمایز این گروه نسبت به سایر ارکسترها گفت: «یکی از مهمترین ویژگیهای ارکستر چکاوک، استمرار فعالیت آن طی ۲۷ سال گذشته بدون هیچگونه وقفه است. در حالی که بسیاری از ارکسترها پس از چند سال فعالیت از صحنه کنار رفتهاند، ما با لطف خداوند و نیت خیر توانستهایم این مسیر را ادامه دهیم.»
وی ادامه داد: «همواره تلاش کردهام راه استاد بزرگم، استاد ملک، را ادامه دهم و اساس کار ارکستر را بر اجرای آثار فاخر موسیقی ملی ایران بنا نهادهام. باور دارم که روح بسیاری از بزرگان موسیقی که آثارشان را اجرا میکنیم، از این تلاشها شادمان است.»
شایسته به نقش معنوی استادان موسیقی نیز اشاره کرد: «دعای خیر استادانی که شاید امروز کمتر نامی از آنها برده میشود، بیتردید در استمرار فعالیت ما مؤثر بوده است. این حمایت معنوی، پشتوانهای ارزشمند برای ادامه مسیر هنری ارکستر چکاوک بوده است.»
وی درباره احیای آثار ماندگار و جسارت در اجراهای تاریخی گفت: «در همین اجرای اخیر، قطعهای را اجرا کردیم که قدمتی بیش از شصت سال داشت و پیشتر توسط یکی از خوانندگان قدیمی اجرا شده بود. این اثر در تالار وحدت روی صحنه رفت و باور دارم که خالق آن، استاد جهانبخش پازوکی، از این اتفاق خوشحال شد.»
شایسته افزود: «برخی قطعاتی که ما اجرا میکنیم پیشتر توسط خوانندگان مطرح کشور اجرا شدهاند و بسیاری از خوانندگان امروز از ترس مقایسه شدن، به سمت آنها نمیروند. اما خوانندگان گروه ما با جسارت و اعتماد به نفس این آثار را اجرا کردهاند و همین ویژگی، ارکستر چکاوک را از دیگر گروهها متمایز میکند.»
وی همچنین به کیفیت بالای اجراهای گروه اشاره کرد: «همدلی و همکاری میان اعضای ارکستر باعث شده اجراهای ما از نظر فنی و هنری در سطح بالایی قرار گیرد. به همین دلیل، فیلم اجراهای ما نهتنها در شبکههای اجتماعی منتشر میشود، بلکه برخی از آنها توسط شبکههای ماهوارهای نیز پخش شدهاند. این در حالی است که بسیاری از کنسرتها تنها برای مخاطبان حاضر در سالن باقی میمانند.»
شایسته درباره برنامههای ارکستر برای تورهای بینالمللی اظهار داشت: «بسیار علاقهمندم که ارکستر «چکاوک» در خارج از کشور نیز برنامههایی داشته باشد، اما واقعیت این است که اجرای یک ارکستر بزرگ با بیش از چهل نوازنده، بدون حمایت مالی از سوی بخش دولتی، خصوصی یا اسپانسر، بسیار دشوار و سنگین است.»
وی افزود: «متأسفانه بسیاری از گروههایی که از ایران به خارج سفر میکنند، به دلیل محدودیتهای مالی، ترکیب خود را به سه یا چهار نفر کاهش میدهند و با اضافه کردن چند نوازنده از کشور مقصد اجرا را برگزار میکنند. این مدل برای ارکستر چکاوک که بر اجرای آثار فاخر با ترکیب کامل تأکید دارد، قابل اجرا نیست.»
رهبر ارکستر «چکاوک» در پایان ضمن قدردانی از تلاشهای اصحاب رسانه گفت: «اگر حمایت مالی لازم فراهم شود، قطعاً علاقهمندیم که اجراهای ارکستر چکاوک را در کشورهای دیگر نیز برگزار کنیم. همچنین از زحمات تمامی خبرنگاران، بهویژه شما، صمیمانه تشکر میکنم.»
نقش “مرتضی” در فیلم “گوزنهای اتوبان” به کارگردانی ابوالفضل صفاری و نویسندگی باقر سروش، یکی از متفاوتترین تجربههای بازیگری در سینمای اجتماعی ایران به شمار میرود؛ اثری با نگاهی جهانی به چالشهای تکنولوژی و روابط انسانی که با روایت تازه و بیتکرار، مخاطب را به تأمل و همذاتپنداری دعوت میکند.
سامان صفاری بازیگر فیلم سینمایی “گوزنهای اتوبان” در گفتوگو با راوی هنر، درباره نقش خود در این اثر گفت: نقش مرتضی از جمله نقشهایی بود که بازیگر باید با دقت و ظرافت خاصی آن را ایفا میکرد، چرا که عبور از مرزهای تعیینشده میتوانست به چالشهای جدی منجر شود.
وی در ادامه افزود: کاراکتر مرتضی در تعامل با شخصیت عابس، که توسط نوید پورفرج عزیز بازی میشود، چالشهای زیادی داشت. این دو شخصیت باید رابطهای نزدیک و دوستانه را به تصویر میکشیدند. خوشبختانه این رفاقت در خارج از صحنه نیز بین ما وجود داشت و همین موضوع در اجرای بهتر نقشها بسیار مؤثر بود و به من کمک زیادی کرد.
بازیگر نقش مرتضی در فیلم سینمایی “گوزنهای اتوبان” با اشاره به تجربه خاص خود در این اثر گفت: میتوانم بگویم که نقش مرتضی یکی از متفاوتترین نقشهایی بوده که تاکنون ایفا کردهام و همچنان برایم خاص باقی مانده است و در جشنواره فیلم فجر بازخوردهای بسیار خوبی از منتقدان دریافت کردم.
وی که در سریال های موفق و پر مخاطبی همچون “دلدادگان” ، “خانه امن” و “سرجوخه”
به نقش آفرینی پرداخته، افزود: از طریق اینستاگرام ارتباط نزدیکی با مخاطبانم دارم و بازخوردهایی که تاکنون دریافت کردهام، بیشترشان مثبت بودهاند. پیامها و کامنتهایی که برایم ارسال شده، نشاندهنده تأثیرگذاری این نقش و فیلم بوده و این برای من اتفاق مهمی محسوب میشود.
او همچنین از حمایت مخاطبان و فعالان سینمای اجتماعی قدردانی کرد و گفت: از همه کسانی که به سینمای اجتماعی کمک میکنند، بسیار ممنونم. به نظر من، در سه چهار سال گذشته سینمای اجتماعی ایران در حال افول بود و حتی میتوان گفت در آستانه نابودی قرار داشت. خوشبختانه اکنون سیاستها تغییر کردهاند و مسئولان متوجه شدهاند که تنها کمدی نمیتواند پاسخگوی نیازهای فرهنگی جامعه باشد. سینمای اجتماعی بسیار مهم و تأثیرگذار است و باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
این فیلم جزو آثاری است که مابهازای زیادی ندارد؛ فیلمی است که حرف روز جامعه را میزند. نه صرفاً جامعهی ایران، بلکه به زبانی بینالمللی، حرفی جهانی دارد.
بازیگر فیلم سینمایی ” شیار ۱۴۳”، با اشاره به مضمون اصلی فیلم افزود: درگیری انسان با تکنولوژی، دغدغهای است که امروز در سراسر جهان دیده میشود. این فیلم تلاش کرده تا با نگاهی نو و بیواسطه، این چالش را به تصویر بکشد.
“بازیگر نقش مرتضی: این فیلم مخاطب را به تأمل وادار میکند”
وی گفت: انسانی که در دهههای هفتاد و هشتاد زندگی میکرد، سبک زیست متفاوتی داشت؛ اما امروز با شکل دیگری از زندگی مواجه است. این فیلم تلاش میکند تا این تغییرات را به تصویر بکشد و مطمئنم مخاطبی که به سینما میآید، پس از تماشای فیلم چند روزی دربارهی آن فکر خواهد کرد، تأمل خواهد داشت و شاید حتی بخشهایی از داستان را در زندگی خودش تجربه کرده باشد.
“روایتی نو از روابط انسانی در “گوزنهای اتوبان”؛ تجربهای متفاوت برای نسل زد”
وی با تأکید بر جنبهی اجتماعی فیلم افزود: این اثر یک فیلم اجتماعی واقعی است؛ شما میتوانید برند اجتماعی را بهوضوح در آن ببینید. هیچگونه تکراری در روایت وجود ندارد و مخاطب با فیلمی مواجه میشود که مشابه آن را در سالهای گذشته ندیده است. سوژهای کاملاً جدید و بهروز که نسل جدید، بهویژه نسل زد، ارتباط عمیقی با آن برقرار خواهند کرد.
همچنین این فیلم در تلاش است تا با عبور از مرزهای جغرافیایی، مخاطب جهانی را با خود همراه کند و به یکی از مهمترین مسائل عصر حاضر بپردازد.
این فیلم که به گفتهی سازندگانش، نگاهی جهانی به چالشهای تکنولوژی و زیست مدرن دارد، قرار است تجربهای متفاوت و تأثیرگذار برای مخاطبان رقم بزند؛ تجربهای که با حال خوب از سینما بیرون خواهند رفت.
گفتنی است: اکران مردمی فیلم “گوزنهای اتوبان” در پردیس سینمایی چارسو با استقبال بسیار گستردهای روبرو شد و باعث ایجاد ازدحام قابل توجهی در محل شد.
نمایش “مکبث الدوله ” با رویکردی نوآورانه و تلفیقی از عناصر سنتی نمایش ایرانی، این روزها در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفته و توجه علاقهمندان به تئاتر را به خود جلب کرده است.
علی پیلهور، بازیگر و کارگردان تئاتر، پس از ۱۵ سال فعالیت مستمر در عرصه نمایش، امسال با ایفای نقش سیاه در نمایش “مکبثالدوله”به کارگردانی حامد شیخی، روی صحنه تماشاخانه سنگلج رفت. او پیشتر نیز در همین سالن با نمایش “نوردخت” به کارگردانی محسن میرهاشمی حضور داشته است. پیلهور فارغالتحصیل کارشناسی کارگردانی از دانشکده صدا و سیماست و فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۸۹ آغاز کرده است.
علی پیله ور بازیگر نمایش ” مکبث الدوله ” در گفتگو با راوی هنر گفت: در این اجرا، گروه نمایشی با بهرهگیری از سیاهبازی، یکی از گونههای نمایشی سنتی ایران، تلاش کردهاند تا فضای تراژیک و سنگین اثر شکسپیر را با لحنی طنزآمیز و بومی بازآفرینی کنند. نقش “ندیم” در این نمایش، نمادی از شخصیت سیاه است که با هدف ایجاد لحظاتی شاد و خندهدار، به روایت تاریخی نمایش رنگوبویی تازه بخشیده است. آقای شیخی کارگردان، این نقش را بهصورت سیاه طراحی کردهاند تا هم به سنت وفادار بمانیم و هم روایت را برای مخاطب امروزی جذابتر کنیم.
این نمایش با هدف بازنمایی بخشی از تاریخ ایران در قالبی نمایشی و سرگرمکننده، تلاش دارد تا مخاطب را با تلفیق هنر کلاسیک غربی و سنتهای نمایشی ایرانی، به تجربهای تازه از تئاتر دعوت کند.
وی درباره تأثیر سیاهبازی بر فضای نمایش گفت: نمیتوان گفت سیاهبازی فاقد طنز است. این سبک نمایشی ذاتاً فضایی دارد که امکان استفاده از دیالوگهای طنز را فراهم میکند. در این اجرا نیز با حفظ گریم همیشگی شخصیت سیاه، تلاش کردیم تا در دل فضای تراژدی نمایش، لحظاتی طنزآمیز خلق کنیم.
وی افزود: نمایش اصلی مکبث یک تراژدی عمیق است، اما ما با افزودن لایههایی از طنز، نه تنها به آن وفادار ماندیم بلکه تلاش کردیم روایت را برای مخاطب ایرانی قابلدرکتر و جذابتر کنیم. هدف ما این بود که با تلفیق سنتهای نمایشی ایرانی، بخشی از تاریخ و فرهنگ خودمان را نیز به مخاطب نشان دهیم.
پیله ور بیان کرد: اکثر دیالوگهای سیاه بداهه است. از گذشته تا امروز، سیاه در مراسمها و صحنههای تئاتر با همین تکنیک مردم را شاد نگه داشته. من هم سعی کردم از این شیوه استفاده کنم، اما با رعایت حد و اندازه نقش، و بدون استفاده از کلمات زننده.
وی در ادامه بیان کرد: شوخیهایی درباره موضوعاتی چون قطعی برق یا شلوغی پمپ بنزین، با مدیریت کارگردان نمایش، آقای شیخی، در متن گنجانده شده و باعث شده مخاطبان ارتباط خوبی با نمایش برقرار کنند و از آن لذت ببرند.
اجرای نقش “سیاه” در سنگلج؛ تحقق یک آرزوی هنری
او گفت: تماشاخانه سنگلج قدیمیترین و مقدسترین تماشاخانه ایران است. از آغاز فعالیت هنریام آرزو داشتم روزی در این مکان خاک صحنه را لمس کنم. خدا را شکر، این فرصت برایم فراهم شد تا برای اولین بار نقش سیاه را در سنگلج بازی کنم؛ نقشی که پیشتر تنها در تمرینات و جشنوارهها تجربه کرده بودم.
وی افزود: این اجرا برای من افتخار بزرگی است، بهویژه که در کنار نامهایی چون زندهیاد سعدی افشار و دیگر اساتید سیاهبازی، نام من نیز در سنگلج ثبت شد. شاید این نخستین و آخرین تجربه من در نقش سیاه باشد، اما در جای درست و در کنار مخاطبان واقعی تئاتر رقم خورد.
نمایش “مکبثالدوله” با نگاهی نوآورانه، شخصیتهای شکسپیری را در بستر تاریخی ایران قرار میدهد و با تلفیق نمایش سنتی، روایتی تازه از قدرت، تاریخ و طنز خلق میکند. همچنین پروژه جدید شیخی، با محوریت خانه هنرمندان، تلاش دارد تاریخ را از دل معماری و خاطره بیرون بکشد و با زبان طنز، آن را به صحنه نمایش بیاورد.
حامد شیخی کارگردان و بازیگر این نمایش درباره مضمون اثر در گفت و گو با راوی هنر، گفت: فضای نمایش، سنتی و ایرانی است. ما پایان تراژدی مکبث را نقطه آغاز یک نمایش تازه قرار دادیم؛ جایی که مکبث بهجای کشته شدن، به پیشنهاد ندیم فرار میکند و همراه با لیدی مکبث و ندیم به ایران میآید.
این روایت تازه، شخصیتهای شکسپیری را در بستر تاریخی ایران در سال ۱۰۵۴ میلادی قرار میدهد؛ زمانی که عمادالدوله از خاندان آلبویه در قدرت بود. شیخی افزود: مطالعه تاریخی نشان داد که سال فروپاشی سلطنت مکبث با دوره حکومت آلبویه در ایران همزمان است. این همزمانی تاریخی بستری مناسب برای خلق طنز سنتی فراهم کرد.
در این نمایش، شخصیت «ندیم» که در نسخه اصلی محافظ لیدی مکبث است، به سبک «سیاه» در نمایشهای سنتی ایرانی بازآفرینی شده و نقش محوری در روایت جدید دارد. «مکبثالدوله» با بهرهگیری از زبان طنز، موسیقی سنتی و طراحی صحنه ایرانی، تلاش دارد تا مخاطب را با تلفیقی از ادبیات کلاسیک غربی و فرهنگ نمایشی ایرانی درگیر کند.
حامد شیخی، نویسنده، کارگردان و بازیگر نمایش «مکبثالدوله»، درباره بزرگترین چالشهای اجرای این اثر گفت: «دو چالش اصلی داشتیم؛ یکی درونمایهای و دیگری اجرایی و بصری.
وی با اشاره به چالش اجرایی اثر افزود: ما تلاش کردیم برخی شیوههای نمایش سنتی ایرانی را که امروزه کمتر اجرا میشوند، احیا کنیم. از جمله پیشپردهخوانی به سبک استادان قدیمی مانند پرویز خطیبی، عزتالله انتظامی و مرتضی احمدی. این شیوه در میانه نمایش، با ایجاد فضایی تازه، خستگی مخاطب را میزدود و روایت را به مرحلهای جدید میبرد. در این نمایش، خود مکبث با اجرای یک پیشپردهخوانی و رقص بصری، مخاطب را با فضای دوران آلبویه آشنا میکند.
شیخی در ادامه به چالش درونمایهای نمایش اشاره کرد و گفت: مسئله اصلی، تکرار تاریخ است. ما نشان دادیم که جاهطلبی و قدرتطلبی مکبث در اسکاتلند، با همان الگو در ایران نیز تکرار میشود. مکبث در این روایت، همانند گذشته، به سراغ خلفای ایران میرود و این پرسش را مطرح میکنیم که اگر امروز هم مکبثی وجود داشت، شاید همان مسیر را طی میکرد. این بازتاب تاریخی، نقدی بر چرخههای تکرارشونده قدرت در جوامع مختلف است.
نمایش “مکبثالدوله” با تلفیق ادبیات کلاسیک و نمایش سنتی ایرانی، تلاش دارد تا مخاطب را با لایههای تاریخی، فرهنگی و اجتماعی درگیر کند و نگاهی تازه به مفاهیم قدرت، جاهطلبی و تاریخ بیندازد.
تماشاخانه سنگلج، بخشی از هویت نمایش ماست
شیخی کارگردان این اثر با تأکید بر نقش کلیدی تماشاخانه سنگلج در شکلگیری فضای اجرایی نمایش، گفت: اگر جایی غیر از سنگلج اجرا میکردیم، شاید این کار نمیتوانست به این شکل اجرا شود. ما بیشتر مدیون سالنمون هستیم، مدیون تماشاخانه سنگلج.
او با اشاره به امکانات خاص این سالن افزود: برخی از دوستانی که در سنگلج اجرا میکنند، متأسفانه از این امکانات استفاده نمیکنند و نمایش را به سبک بلکباکس روی صحنه میبرند. اما من تلاش کردم از ظرفیتهای صحنه سنگلج در خدمت نمایش استفاده کنم.
وی همچنین خاطرنشان کرد که فضای سنتی، قدمت تاریخی و ویژگیهای فنی سنگلج، این سالن را به مکانی منحصربهفرد برای اجرای آثار نمایشی تبدیل کرده است. او گفت: من حتی روز اول به خانم مقتدی هم گفتم که غیر از سنگلج نمیتوانم مکبثالدوله را جای دیگری اجرا کنم و همچنین از مدیریت و تیم اجرایی تماشاخانه سنگلج بابت فراهم آوردن شرایط مناسب برای اجرای این اثر قدردانی کرد.
وی در پاسخ به پرسشی درباره نقش موسیقی در انتقال فضای طنز و تاریخ، گفت: موسیقی نمایش دو بخش دارد؛ بخشی از آن با استفاده از تنبک و تا حدودی سنتور، فضای طنز را القا میکند و بخش دیگر که بیشتر متکی بر سنتور است، به فضاسازی تاریخی، روایت تکرار تاریخ و القای حس رعب و وحشت نهفته در دل تاریخ میپردازد.
او با تأکید بر اهمیت موسیقی در شکلگیری فضای نمایشی، از همکاری محمدرضا طاهرزاده، فرزند زندهیاد منوچهر طاهرزاده، قدردانی کرد و افزود: ایشان در این زمینه بسیار کمک کردند و همچنین از نوازنده ضرب عزیز، آقای مهدی محتشم، نیز سپاسگزارم.
شیخی، کارگردان نمایش “مکبثالدوله”، در پاسخ به پرسشی درباره برنامههای آینده این اثر نمایشی، گفت: هنوز تصمیم قطعی برای اجرا در شهرهای دیگر نگرفتهایم، اما میدانم که در برخی شهرها مخاطب این نمایش را داریم و قطعاً در این زمینه تلاش خواهیم کرد. همچنین اقداماتی برای حضور در چند جشنواره انجام شده و امیدواریم بتوانیم نمایش را در آنها اجرا کنیم.
وی همچنین از پروژههای آینده خود سخن گفت و افزود: همانطور که در مراسم افتتاحیه اشاره کردم، پروژه بعدی من نمایشی است که تاریخچه خانه هنرمندان را با رویکردی طنزآمیز روایت میکند. در این اثر، شخصیتهایی چون میرزا رضای کرمانی، کامران میرزا و پرویز خطیبی حضور دارند و داستان در فضای همان ساختمان شکل میگیرد. همچنین اشاراتی به استاد بهروز غریبپور نیز در نمایش وجود دارد؛ کسی که شمع افتتاحیه نمایش “مکبثالدوله” را روشن کرد.
شیخی در پایان از طرح یک نمایش دیگر خبر داد که به بازخوانی داستان سیاوش از منظر طنز میپردازد و گفت: این اثر، نگاهی تازه به ارتباط میان شخصیت سیاه در نمایشهای سنتی و سیاوش دارد؛ ارتباطی که بسیاری معتقدند بازنمایی نمادین از قهرمان اسطورهای ایران است.
امین سالمی، رهبر ارکستر “نوای آفتاب” همکاری با حمید حامی را نقطهای امیدوارکننده در مسیر موسیقی پاپ دانست و گفت این تجربه نشان داد هنوز میتوان موسیقی زنده و سالم را به مخاطب ارائه کرد.
امین سالمی، رهبر ارکستر “نوای آفتاب” در گفتوگو با راوی هنر درباره همکاری با حمید حامی گفت: در شرایطی که بسیاری از خوانندگان پاپ یا فالش میخوانند یا به اجرای پلیبک روی میآورند، همکاری با حامی که حتی در تمرینات هم از یک نت ناکوک عبور نمیکند، باعث خوشحالی و امیدواری است؛ چرا که میتوان موسیقی سالم و حرفهای را تجربه کرد.
او درباره روند تمرینهای این اجرا توضیح داد: در خردادماه برای اخذ مجوز پنج جلسه تمرین داشتیم، اما با تعویق اجرا به شهریور، تمرینها از سر گرفته شد. این تمرینها بهصورت جداگانه برای گروههای سازی مختلف برگزار شد و در نهایت دو جلسه نیز با حضور کامل ارکستر و خواننده انجام گرفت.
این رهبر ارکستر درباره نقش خواننده در انتخاب و تنظیم قطعات توضیح داد: طبیعی است که آقای حامی نقش اصلی را در انتخاب قطعات داشتند، چراکه شناخت دقیقتری از سلیقه و بازخورد مخاطبان دارند. تنظیمها نیز پس از پایان، با مشورت ایشان نهایی شد. البته قطعات حامی طی سالهای گذشته چندین بار بازتنظیم و اجرا شده بود، اما هیچیک متناسب با ارکستر و سازهای “نوای آفتاب” نبود، بنابراین ناچار شدیم ارکستراسیون جدیدی انجام دهیم.
سالمی در پایان با قدردانی از تمامی همراهان این پروژه افزود: گاهی افرادی که پشت صحنه ی یک اجرا نقش تاثیرگذاری در اجرا دارند فراموش می شوند وظیفه خودم می دانم که از تمام عزیزانی که برای برگزاری این برنامه همراه و همقدم ما بودند قدردانی کنم باشگاه موسیقی نوجوان و آقای امیرحسین حیدری،موسسه پویا تصویر آینده خلاق سرکار خانم ولی خانزادی، سرکار خانم سولماز فرخ منش و خانم مریم پناهی آقای علی تاجیک و مهیار مهرنوش از موسسه نوای آفتاب مهر و آقای یاشار درفشه از طرف گروه حامی گروه های رسانه که قبل و بعد از اجرا در پوشش خبری و اطلاع رسانی مرا یاری کردند و تمام بزرگوارانی که دست به دست هم دادند تا این اجرا شکل بگیرد.
گفتنی است:این کنسرت روز چهاردهم شهریور ۱۴۰۴ در تالار بزرگ وزارت کشور و در دو سانس ۱۹ و ۲۲ برگزار شد
فیلم ” تابستانی که برف آمد” با روایتی تازه از چالشهای پدرانه، توانست در چهار بخش جشنواره معتبر اروپایی نامزد شود؛ امین ایمانی، بازیگر این اثر با تأکید بر اهمیت سینمای مستقل، خواستار توجه بیشتر مخاطبان به جریان هنر و تجربه شد.
امین ایمانی، بازیگر فیلم سینمایی “تابستانی که برف آمد” در گفتوگویی با رسانه راوی هنر از تجربه حضور خود در این اثر اجتماعی سخن گفت و تأکید کرد که این فیلم با نگاهی متفاوت به چالشهای پدر خانواده، روایتی تازه از روابط خانوادگی ارائه میدهد.
ایمانی بازیگر فیلم سینمایی “دموکراسی تو روز روشن، اخراجی ها ۳ “داش آکل” و “یکی از ما دو نفر”، با اشاره به تفاوت این فیلم با آثار مشابه، گفت: در فیلمهای دیگر معمولاً چالشهایی مثل فقر یا سنتشکنی مطرح میشود، اما در این فیلم، تمرکز بر تلاشهای پدری است که برای دخترش از جان مایه میگذارد، بدون آنکه مشکلات مالی محور داستان باشد.
او همچنین بازی رضا اخلاقیراد در نقش پدر را تحسین کرد.
وی از تجربه همکاری خود با مریم بحرالعلومی و حضور در این پروژه سینمایی گفت: پیشتر تجربه همکاری با خانم بحرالعلومی را داشتم و خوشبختانه بار دیگر از من دعوت شد تا در این پروژه حضور داشته باشم. هرچند نقش من کوتاه بود، اما کاراکتری متفاوت را ایفا کردم که برایم بسیار جذاب بود.
بازیگر سریال هایی همچون “کلاه پهلوی” و “سقوط یک فرشته” و ” داستان یک شهر”بیان کرد: این فیلم پس از حدود دو سال، اکنون در گروه سینمایی هنر و تجربه به نمایش درآمده است.
ایمانی با اشاره به اهمیت این گروه سینمایی افزود: از مخاطبان میخواهم که بیشتر به سینمای هنر و تجربه علاقه نشان دهند و پیگیر آثار آن باشند. این فضا بستری ارزشمند برای دیده شدن فیلمهایی است که شاید در جریان اصلی سینما کمتر فرصت دیده شدن پیدا کنند.
او همچنین با اشاره به موفقیتهای اخیر فیلم گفت: در دو روز گذشته، فیلم “تابستانی که برف آمد” در چهار بخش مختلف در یک جشنواره معتبر اروپایی کاندید شده است. این اتفاق نشان میدهد که جنس سینما، سینمای خوبی است و بهتر است سرمایهگذاریها تنها محدود به فیلمهای پرفروش و پرتبلیغ نباشد.
در پایان، ایمانی از گروه سینمایی هنر و تجربه قدردانی کرد و گفت: اگر مردم دغدغه سینما و هنر دارند، باید بیشتر به هنر و تجربه بها بدهند. از گروه هنر و تجربه تشکر میکنم که چنین بستری را فراهم کردهاند تا فیلمهایی از این جنس دیده شوند.
به گزارش راوی هنر، به نقل از مشاور رسانه؛ مراسم اکران مردمی مستند بلند “سه نقطه مانده تا حسین (ع)” در سوم شهریورماه ماه ۱۴۰۴ به تهیهکنندگی و کارگردانی مهین نوبخت در سینما ایران برگزار شد و با استقبال چشمگیر هنرمندان و علاقهمندان به آثار مذهبی و فرهنگی مواجه گردید.
این برنامه با اجرای فرحناز منافیظاهر، یکی از هنرمندان حاضر در پروژه، آغاز شد و پس از پخش مستند، با تقدیر از عوامل تولید و مداحی محمدرضا جوان به پایان رسید. حضور چهرههایی چون فاطمه مرتاضی، سهراب هادی، مجتبی شریعت، دکتر پانتهآ دری، شهرام ابوالقاسمی، محمد متوسلانی، رضا رویگری و جمعی از هنردوستان، فضای مراسم را معنوی و صمیمیتر کرد.
مهین نوبخت در گفتوگویی با خبرنگار ما، از چالشهای ساخت این مستند سخن گفت؛ از جمله تلاش برای یافتن صاحبان آثار نقاشیهای قهوهخانهای که در فیلم استفاده شده بود، که نهایتاً با عنایت امام حسین (ع) و از طریق فضای مجازی، شب قبل از مراسم به نتیجه رسید.
وی همچنین تأکید کرد که بخشهای تحلیلی و نریشنهای تاریخی فیلم، از نظر تدوین بسیار حساس و احساسی بودند و همین احساسات به مخاطبان نیز منتقل شده است. بازخوردهای مخاطبان نشان داد که فیلم توانسته است منطق و احساس را در کنار هم قرار دهد و حتی برخی افراد با دیدگاههای متفاوت را به تفکر و تعمق در مسیر عاشورا و اهداف امام حسین (ع) وادار کند.
مستند «سه نقطه مانده تا حسین (ع)» با نگاهی هنری، تاریخی و معنوی، توانسته است پلی میان روایتهای عاشورایی و زندگی امروز مخاطبان برقرار کند و به یکی از آثار تأثیرگذار در حوزه مستندهای مذهبی تبدیل شود.
بازخورد مخاطبان نیز قابل توجه بود. نوبخت گفت: پس از پایان فیلم، سکوتی عمیق در سالن حاکم بود. بسیاری از مخاطبان با نگاه و تشویق، ارتباط معنایی و احساسی خود را با فیلم نشان دادند. حتی فردی که پیشتر اعتقادی به این موضوعات نداشت، اذعان کرد فیلم او را به تفکر و احساس واداشته و توانسته منطق و احساس را درهم بیامیزد.
عوامل تولید مستند عبارتند از:
نویسنده، محقق، کارگردان و تهیهکننده: مهین نوبخت
جانشین تهیهکننده: مجتبی شریعت
مجری طرح و مدیر تولید: شاهین بوالحسنی
آهنگساز، موسیقی: مجتبی تیموری، محمد تیموری
راویان: سهراب هادی، مهین نوبخت
مشاور رسانه: دینا محمدی
روابط عمومی: سید مهدی میرزایی
تصویر،تدوین، طراحی پوستر: مهین نوبخت
نقاشان قهوه خانه ای و هنرهای تجسمی:
سعید مصیبی، سهیل مصیبی
صدا وصداگذاری، اصلاح رنگ و نور، عکس: شاهین بوالحسنی
کارشناس مذهبی و مداحی: محمدرضا جوان
زینب ابراهیمیان و مجید میرزایی عکاس اکران مردمی
آیین تجلیل از خبرنگاران حوزه ایثار و شهادت با حضور سردار «مهدی امیریان» مدیرعامل موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و جمعی از اصحاب رسانه برگزار شد.
به گزارش راوی هنر؛ این مراسم با هدف پاسداشت مقام خبرنگار و گرامیداشت یاد شهدای عرصه خبر، بهویژه شهید «فرشته افشردی»، در محل موزه برگزار گردید.
در این مراسم، سردار امیریان با اشاره به نقش بیبدیل رسانه در ثبت و ماندگاری دستاوردهای دفاع مقدس، اظهار داشت: «میدان و رسانه دو روی یک سکهاند. اگر پیروزیها بهدرستی و بهموقع روایت نشوند، به تاریخ خواهند پیوست و از چشم جامعه پنهان میمانند.»
وی با گرامیداشت یاد شهیدان سپهبد «محمد باقری» و سپهبد «حسین سلامی» بهعنوان اعضای هیات امنای موزه، بر ضرورت همراهی رسانهها در فعالیتهای فرهنگی و تاریخی تأکید کرد و افزود: «فعالیتهای موزه همواره با پیوست رسانهای دنبال میشود، چراکه بدون حضور رسانهها، کار ناقص خواهد ماند.»
سردار امیریان همچنین با اشاره به شخصیت شهید «حسن باقری» و تجربه ۱۲ سالهاش در مؤسسه مرتبط با ایشان، نظم، مدیریت زمان، آیندهنگری و صداقت در خبررسانی را از شاخصههای مهم یک خبرنگار دانست. وی در ادامه از شهید «غلامعلی رشید» بهعنوان نمونهای از نظم و برنامهریزی یاد کرد و گفت: «شهید رشید گفته بود زمان در دست من است، چراکه با نظم مثالزدنی فعالیت میکرد.»
مدیرعامل موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، مأموریت اصلی این مجموعه را حفظ و نشر آثار و ارزشهای دفاع مقدس عنوان کرد و افزود: «اولویت ما خدمت به مردم و جذب نسل نوجوان و جوان با ارائه بستههای فرهنگی جذاب و جوانپسند است.»
وی همچنین از برگزاری رویدادهایی چون «شب خاطره» و «جشنواره فیلم دفاع مقدس» بهعنوان برنامههای رویدادمحور موزه یاد کرد و بازخوانی و اصلاح روایتها در تالارهای موزه را از دیگر اقدامات در دست اجرا دانست.
در پایان مراسم، با اهدای هدایایی از خبرنگاران حاضر تقدیر بهعمل آمد و از اصحاب رسانه برای همراهی در مسیر روایتگری صحیح و مؤثر دعوت شد.
مستند بلند “سه نقطه مانده تا حسین (ع)” به تهیهکنندگی و کارگردانی مهین نوبخت، پس از دریافت پروانه نمایش، با رونمایی از پوستر رسمی خود وارد مرحله معرفی عمومی شد.
به گزارش راوی هنر؛ به نقل از مشاور رسانهای پروژه، این مستند با محوریت آیینهای مذهبی ماه محرم و واقعه عاشورا، نگاهی هنری، تاریخی و مردمی به فرهنگ عزاداری در ایران دارد. در طول فیلم، دیدگاههای هنرمندان، خاطرات شخصی، تحلیلهای تاریخی و تصاویر مستند از مراسمهای محرمی به تصویر کشیده شده است.
عنوان فیلم، “سه نقطه مانده تا حسین (ع)”، اشارهای نمادین به سه گام معنوی تا رسیدن به حقیقت عاشورا دارد؛ مفهومی که در ساختار روایت و تصویرسازی مستند نیز
بازتاب یافته است.
مهین نوبخت، کارگردان فیلم «سه نقطه مانده تا حسین (ع) با اشاره به وضعیت کنونی جامعه اظهار داشت: وقتی شرایط امروز مردم را دیدم، احساس کردم که بسیاری از آنها از عقاید و احساسات قلبیشان فاصله گرفتهاند. درست است که مذاهب و باورها متفاوتاند، اما دل و احساس مشترک است. هر انسانی، فارغ از آیین و مذهب، دل و جان خود را به خالقش میسپارد. حتی در اوج خستگی، مردم امام حسین (ع) را با احترام صدا میزنند؛ نمیگویند “حسین”، بلکه میگویند “امام حسین”. این یعنی محبت و اعتقاد هنوز در عمق وجودشان جاری است. هدفم این بود که درد دل مردم شنیده شود و حرفهایی از زبان خودشان به گوش جامعه برسد. این فیلم بر پایه منطق و احساس شکل گرفته است.»
در ادامه، نوبخت درباره لحظات تأثیرگذار در روند ساخت فیلم گفت: موارد زیادی بود که مرا عمیقاً تحت تأثیر قرار داد، اما مهمترین آنها انتخاب افراد پروژه توسط صاحب اصلی کار، یعنی امام حسین (ع)، بود. گاهی چند نفر برای همکاری انتخاب میشدند، اما بهنحوی همکاری شکل نمیگرفت یا نتیجه مطلوب حاصل نمیشد. در لحظاتی که نمیدانستم چگونه ادامه دهم، بهطرز معجزهآسا مشکلات حل میشد و مسیر باز میشد. ساخت این پروژه دقیقاً سه سال زمان برد و در تمام این مدت، نظر و هدایت امام حسین (ع) را با خود حس میکردیم.
در پاسخ به پرسشی درباره انتخاب عنوان فیلم، نوبخت توضیح داد: مفهوم این عنوان در روایت راوی نیز بیان شده است. اگر به نام پروژه دقت کنیم، عدد سه با مقام سوم امام حسین (ع) و همچنین با سن حضرت رقیه (س) همخوانی دارد. این عنوان نماد سه مرحله مهم در مسیر شناخت است: نقطه اول خواندن، نقطه دوم تعمق، و نقطه سوم فهمیدن. سه نقطه تا حسین (ع) راه است؛ باید آن را با دقت و آگاهی طی کرد. مخاطب باید ابتدا با عقل و سپس با احساس وارد این مسیر شود
از جمله چهرههای حاضر در این اثر میتوان به محمد متوسلانی، رضا رویگری، فرحناز منافیظاهر، سهراب هادی، دکتر یاشار خدایی و مداح محمدرضا جوان اشاره کرد.
عوامل تولید مستند عبارتند از:
نویسنده، محقق، کارگردان و تهیهکننده: مهین نوبخت
جانشین تهیهکننده: مجتبی شریعت
مجری طرح و مدیر تولید: شاهین بوالحسنی
آهنگساز و موسیقی: مجتبی تیموری، محمد تیموری
راویان: سهراب هادی، مهین نوبخت
مشاور رسانه: دینا محمدی
روابط عمومی: سید مهدی میرزایی
تصویر، تدوین، طراحی پوستر: مهین نوبخت
صدا، صداگذار، اصلاح رنگ و نور، عکس: شاهین بوالحسنی
کارشناس مذهبی و مداحی: محمدرضا جوان
این مستند با محوریت آیینهای مذهبی ماه محرم و واقعه عاشورا، نگاهی هنری، تاریخی و مردمی به فرهنگ عزاداری در ایران دارد. در طول فیلم، دیدگاههای هنرمندان، خاطرات شخصی، تحلیلهای تاریخی و تصاویر مستند از مراسمهای محرمی به تصویر کشیده شده است.
عنوان فیلم، “سه نقطه مانده تا حسین (ع)”، اشارهای نمادین به سه گام معنوی تا رسیدن به حقیقت عاشورا دارد؛ مفهومی که در ساختار روایت و تصویرسازی مستند نیز بازتاب یافته است.
از جمله چهرههای حاضر در این اثر میتوان به محمد متوسلانی، رضا رویگری، فرحناز منافیظاهر، سهراب هادی، دکتر یاشار خدایی و مداح محمدرضا جوان اشاره کرد.
عوامل تولید مستند عبارتند از:
نویسنده، محقق، کارگردان و تهیهکننده: مهین نوبخت
جانشین تهیهکننده: مجتبی شریعت
مجری طرح و مدیر تولید: شاهین بوالحسنی
آهنگساز، موسیقی: مجتبی تیموری، محمد تیموری
راویان: سهراب هادی، مهین نوبخت
مشاور رسانه: دینا محمدی
روابط عمومی: سید مهدی میرزایی
تصویر،تدوین، طراحی پوستر: مهین نوبخت
صدا وصداگذاری، اصلاح رنگ و نور، عکس: شاهین بوالحسنی
کارشناس مذهبی و مداحی: محمدرضا جوان
فیلم سینمایی ” پلی بر رودخانه خشک” به کارگردانی احسان اکلیلی و تهیه کنندگی مجید صدیقی در گروه سینمایی هنر و تجربه بهصورت سراسری اکران شد
حسن اکلیلی مجری طرح فیلم سینمایی” پلی بر رودخانه خشک” در گفت و گو با راوی هنر گفت: این فیلم به طور کامل درد امروز جامعه را در قالب داستان واگویی میکند و به طور کل قصه این فيلم برآمده از بطن جامعه است همچنین نگاهی به مسئله بی آب شدن زاینده رود بخش دیگری از موضوع فیلم ” پلی بر رودخانه خشک” محسوب می شود، به گونه ای فیلم ” پلی بر رودخانه خشک” سخنگو و نماینگر بعضی از این مشکلات است .
حسن اکلیلی که به عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر فعالیت دارد، در پاسخ به این سوال که این فیلم چقدر به لحاظ موسیقی و فیلمنامه میتواند به جذب مخاطب کمک کند، بیان کرد: قهرمان قصه یک بچه ناشنوا است ، و نقطه عطف ماجرا و جذب مخاطب از همین جا شکل می گيرد در واقع طیف زیادی از مخاطبان به این دلیل خواستار تماشای اثر می شوند که دریابند کودکی که ناشنواست و نمی تواند صحبت کند پس چطور با فریاد، خواهان حق خود می شود .
وی که در حدود ۲۰ سریال همچون آقای گرفتار، پشت کوه های بلند و هشت بهشت را در کارنامه هنری خود به ثبت رسانده است، یادآور شد: در این پروژه بازیگران تازه کاری ایفای نقش کردند که به حق خوش درخشیدند و امیدوارم از این دست کار ها اتفاق بیفتد .
گفتنی است: این فیلم از ۱۵ مرداد ۱۴۰۴، به صورت سراسری در سینماهای گروه هنر و تجربه به اکران درآمد ه است.
