دسته‌ها
کنسرت مصاحبه موسیقی

رضا شایسته: ارکستر «چکاوک» بستری برای معرفی خوانندگان جوان و استمرار موسیقی ملی ایران است

به گزارش سایت خبری راوی هنر، ارکستر «چکاوک» به رهبری رضا شایسته، با بیش از ۲۷ سال فعالیت مداوم در عرصه موسیقی ملی ایران، نه‌تنها به اجرای آثار فاخر پرداخته، بلکه بستری برای معرفی خوانندگان توانمند و کمتر شناخته‌شده به جامعه هنری کشور فراهم کرده است.

رضا شایسته، رهبر این گروه موسیقی، در گفت‌وگو با خبرنگار راوی هنر، از مهم‌ترین چالش‌های پیش‌روی ارکستر در مسیر اجرای منسجم آثار موسیقایی سخن گفت. وی با اشاره به شرایط اقتصادی حاکم بر جامعه هنری اظهار داشت: «بخش قابل توجهی از نوازندگان به دلیل مشکلات مالی، ناگزیر به همکاری هم‌زمان با چند گروه موسیقی هستند. این امر موجب تداخل در زمان‌بندی تمرین‌ها و اجراها شده و فرآیند هماهنگی ارکستر را با دشواری‌هایی مواجه کرده است.»

شایسته افزود: «در ایامی مانند جشنواره موسیقی فجر، این ناهماهنگی‌ها شدت بیشتری پیدا می‌کند و گاهی منجر به غیبت برخی از نوازندگان کلیدی در اجراهای رسمی گروه می‌شود.»

رهبر ارکستر «چکاوک» تأکید کرد: «با وجود این چالش‌ها، تلاش ما بر آن است که با برنامه‌ریزی دقیق، انعطاف در زمان‌بندی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های موجود، کیفیت هنری اجراها را حفظ کرده و رضایت مخاطبان را جلب کنیم.»

وی درباره حمایت ارکستر از خوانندگان جوان و مستعد گفت: «اساس کار ما در ارکستر چکاوک، فراهم کردن زمینه‌ای برای معرفی خوانندگان توانمند به جامعه هنری کشور است. در حال حاضر، خوانندگان بسیار خوبی در کشور حضور دارند که به دلایل مختلف، از جمله عدم ارتباط با جریان‌های غالب موسیقی، فرصت دیده شدن پیدا نکرده‌اند.»

شایسته با اشاره به موانع ساختاری در صنعت موسیقی افزود: «متأسفانه برخی از این هنرمندان به دلیل عدم وابستگی به ساختارهای غیررسمی و مافیای موسیقی، نتوانسته‌اند خود را به درستی معرفی کنند. با وجود احترام و ارادت به خوانندگان مطرح کشور، که بسیاری‌شان از دوستان نزدیک من هستند، همواره تلاش کرده‌ام بستری فراهم شود که استعدادهای کمتر شناخته‌شده بتوانند خود را به مخاطبان معرفی کنند.»

وی ادامه داد: «در کنسرت اخیر ارکستر، سه خواننده بسیار توانمند را معرفی کردیم که با استقبال گرم و تشویق پرشور حضار مواجه شدند. این اتفاق نشان داد که جامعه موسیقی آماده پذیرش چهره‌های تازه و بااستعداد است.»

رضا شایسته درباره نحوه انتخاب و تنظیم قطعات برای خوانندگان ارکستر اظهار داشت: «انتخاب و تنظیم آثار همواره با محوریت توانایی و راحتی خواننده صورت می‌گیرد. اولویت ما در اجرای قطعات، خواننده است. اثری که برای اجرا انتخاب می‌شود باید با صدای خواننده هم‌خوانی داشته باشد، از نظر گام و کوک مناسب باشد و خواننده بتواند با آن ارتباط برقرار کند.»

وی افزود: «همیشه تلاش کرده‌ام قطعات را با مشارکت خود خوانندگان انتخاب کنیم؛ قطعه‌ای که خواننده با آن راحت باشد و بتواند به بهترین شکل ممکن اجرا کند. این تعامل باعث می‌شود کیفیت اجرا بالا برود و مخاطب نیز ارتباط عمیق‌تری با اثر برقرار کند.»

رهبر ارکستر «چکاوک» درباره ویژگی‌های متمایز این گروه نسبت به سایر ارکسترها گفت: «یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های ارکستر چکاوک، استمرار فعالیت آن طی ۲۷ سال گذشته بدون هیچ‌گونه وقفه است. در حالی که بسیاری از ارکسترها پس از چند سال فعالیت از صحنه کنار رفته‌اند، ما با لطف خداوند و نیت خیر توانسته‌ایم این مسیر را ادامه دهیم.»

وی ادامه داد: «همواره تلاش کرده‌ام راه استاد بزرگم، استاد ملک، را ادامه دهم و اساس کار ارکستر را بر اجرای آثار فاخر موسیقی ملی ایران بنا نهاده‌ام. باور دارم که روح بسیاری از بزرگان موسیقی که آثارشان را اجرا می‌کنیم، از این تلاش‌ها شادمان است.»

شایسته به نقش معنوی استادان موسیقی نیز اشاره کرد: «دعای خیر استادانی که شاید امروز کمتر نامی از آن‌ها برده می‌شود، بی‌تردید در استمرار فعالیت ما مؤثر بوده است. این حمایت معنوی، پشتوانه‌ای ارزشمند برای ادامه مسیر هنری ارکستر چکاوک بوده است.»

وی درباره احیای آثار ماندگار و جسارت در اجراهای تاریخی گفت: «در همین اجرای اخیر، قطعه‌ای را اجرا کردیم که قدمتی بیش از شصت سال داشت و پیش‌تر توسط یکی از خوانندگان قدیمی اجرا شده بود. این اثر در تالار وحدت روی صحنه رفت و باور دارم که خالق آن، استاد جهانبخش پازوکی، از این اتفاق خوشحال شد.»

شایسته افزود: «برخی قطعاتی که ما اجرا می‌کنیم پیش‌تر توسط خوانندگان مطرح کشور اجرا شده‌اند و بسیاری از خوانندگان امروز از ترس مقایسه شدن، به سمت آن‌ها نمی‌روند. اما خوانندگان گروه ما با جسارت و اعتماد به نفس این آثار را اجرا کرده‌اند و همین ویژگی، ارکستر چکاوک را از دیگر گروه‌ها متمایز می‌کند.»

وی همچنین به کیفیت بالای اجراهای گروه اشاره کرد: «همدلی و همکاری میان اعضای ارکستر باعث شده اجراهای ما از نظر فنی و هنری در سطح بالایی قرار گیرد. به همین دلیل، فیلم اجراهای ما نه‌تنها در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود، بلکه برخی از آن‌ها توسط شبکه‌های ماهواره‌ای نیز پخش شده‌اند. این در حالی است که بسیاری از کنسرت‌ها تنها برای مخاطبان حاضر در سالن باقی می‌مانند.»

شایسته درباره برنامه‌های ارکستر برای تورهای بین‌المللی اظهار داشت: «بسیار علاقه‌مندم که ارکستر «چکاوک» در خارج از کشور نیز برنامه‌هایی داشته باشد، اما واقعیت این است که اجرای یک ارکستر بزرگ با بیش از چهل نوازنده، بدون حمایت مالی از سوی بخش دولتی، خصوصی یا اسپانسر، بسیار دشوار و سنگین است.»

وی افزود: «متأسفانه بسیاری از گروه‌هایی که از ایران به خارج سفر می‌کنند، به دلیل محدودیت‌های مالی، ترکیب خود را به سه یا چهار نفر کاهش می‌دهند و با اضافه کردن چند نوازنده از کشور مقصد اجرا را برگزار می‌کنند. این مدل برای ارکستر چکاوک که بر اجرای آثار فاخر با ترکیب کامل تأکید دارد، قابل اجرا نیست.»

رهبر ارکستر «چکاوک» در پایان ضمن قدردانی از تلاش‌های اصحاب رسانه گفت: «اگر حمایت مالی لازم فراهم شود، قطعاً علاقه‌مندیم که اجراهای ارکستر چکاوک را در کشورهای دیگر نیز برگزار کنیم. همچنین از زحمات تمامی خبرنگاران، به‌ویژه شما، صمیمانه تشکر می‌کنم.»

دسته‌ها
سینمای ایران مصاحبه

نقش مرتضی یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های من بود/” گوزن های اتوبان”  با نگاهی جهانی به چالش‌های تکنولوژی

نقش “مرتضی” در فیلم “گوزن‌های اتوبان” به کارگردانی ابوالفضل صفاری و نویسندگی باقر سروش، یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های بازیگری در سینمای اجتماعی ایران به شمار می‌رود؛ اثری با نگاهی جهانی به چالش‌های تکنولوژی و روابط انسانی که با روایت تازه و بی‌تکرار، مخاطب را به تأمل و هم‌ذات‌پنداری دعوت می‌کند.

سامان صفاری  بازیگر فیلم سینمایی “گوزن‌های اتوبان” در گفت‌وگو با راوی هنر، درباره نقش خود در این اثر گفت: نقش مرتضی از جمله نقش‌هایی بود که بازیگر باید با دقت و ظرافت خاصی آن را ایفا می‌کرد، چرا که عبور از مرزهای تعیین‌شده می‌توانست به چالش‌های جدی منجر شود.

وی در ادامه افزود: کاراکتر مرتضی در تعامل با شخصیت عابس، که توسط نوید پورفرج عزیز بازی می‌شود، چالش‌های زیادی داشت. این دو شخصیت باید رابطه‌ای نزدیک و دوستانه را به تصویر می‌کشیدند. خوشبختانه این رفاقت در خارج از صحنه نیز بین ما وجود داشت و همین موضوع در اجرای بهتر نقش‌ها بسیار مؤثر بود و به من کمک زیادی کرد.
بازیگر نقش مرتضی در فیلم سینمایی “گوزن‌های اتوبان” با اشاره به تجربه خاص خود در این اثر گفت: می‌توانم بگویم که نقش مرتضی یکی از متفاوت‌ترین نقش‌هایی بوده که تاکنون ایفا کرده‌ام و همچنان برایم خاص باقی مانده است و در جشنواره فیلم فجر بازخوردهای بسیار خوبی از منتقدان دریافت کردم.

وی که در سریال های موفق و پر مخاطبی همچون “دلدادگان” ، “خانه امن” و “سرجوخه”
به نقش آفرینی پرداخته، افزود: از طریق اینستاگرام ارتباط نزدیکی با مخاطبانم دارم و بازخوردهایی که تاکنون دریافت کرده‌ام، بیشترشان مثبت بوده‌اند. پیام‌ها و کامنت‌هایی که برایم ارسال شده، نشان‌دهنده تأثیرگذاری این نقش و فیلم بوده و این برای من اتفاق مهمی محسوب می‌شود.

او همچنین از حمایت مخاطبان و فعالان سینمای اجتماعی قدردانی کرد و گفت: از همه کسانی که به سینمای اجتماعی کمک می‌کنند، بسیار ممنونم. به نظر من، در سه چهار سال گذشته سینمای اجتماعی ایران در حال افول بود و حتی می‌توان گفت در آستانه نابودی قرار داشت. خوشبختانه اکنون سیاست‌ها تغییر کرده‌اند و مسئولان متوجه شده‌اند که تنها کمدی نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای فرهنگی جامعه باشد. سینمای اجتماعی بسیار مهم و تأثیرگذار است و باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.

این فیلم جزو آثاری است که مابه‌ازای زیادی ندارد؛ فیلمی است که حرف روز جامعه را می‌زند. نه صرفاً جامعه‌ی ایران، بلکه به زبانی بین‌المللی، حرفی جهانی دارد.

بازیگر فیلم سینمایی ” شیار ۱۴۳”، با اشاره به مضمون اصلی فیلم افزود: درگیری انسان با تکنولوژی، دغدغه‌ای است که امروز در سراسر جهان دیده می‌شود. این فیلم تلاش کرده تا با نگاهی نو و بی‌واسطه، این چالش را به تصویر بکشد.

“بازیگر نقش مرتضی: این فیلم مخاطب را به تأمل وادار می‌کند”

وی گفت: انسانی که در دهه‌های هفتاد و هشتاد زندگی می‌کرد، سبک زیست متفاوتی داشت؛ اما امروز با شکل دیگری از زندگی مواجه است. این فیلم تلاش می‌کند تا این تغییرات را به تصویر بکشد و مطمئنم مخاطبی که به سینما می‌آید، پس از تماشای فیلم چند روزی درباره‌ی آن فکر خواهد کرد، تأمل خواهد داشت و شاید حتی بخش‌هایی از داستان را در زندگی خودش تجربه کرده باشد.

“روایتی نو از روابط انسانی در “گوزن‌های اتوبان”؛ تجربه‌ای متفاوت برای نسل زد”

وی با تأکید بر جنبه‌ی اجتماعی فیلم افزود: این اثر یک فیلم اجتماعی واقعی است؛ شما می‌توانید برند اجتماعی را به‌وضوح در آن ببینید. هیچ‌گونه تکراری در روایت وجود ندارد و مخاطب با فیلمی مواجه می‌شود که مشابه آن را در سال‌های گذشته ندیده است. سوژه‌ای کاملاً جدید و به‌روز که نسل جدید، به‌ویژه نسل زد، ارتباط عمیقی با آن برقرار خواهند کرد.

همچنین‌ این فیلم  در تلاش است تا با عبور از مرزهای جغرافیایی، مخاطب جهانی را با خود همراه کند و به یکی از مهم‌ترین مسائل عصر حاضر بپردازد.

این فیلم که به گفته‌ی سازندگانش، نگاهی جهانی به چالش‌های تکنولوژی و زیست مدرن دارد، قرار است تجربه‌ای متفاوت و تأثیرگذار برای مخاطبان رقم بزند؛ تجربه‌ای که با حال خوب از سینما بیرون خواهند رفت.

گفتنی است: اکران مردمی فیلم “گوزن‌های اتوبان” در پردیس سینمایی چارسو با استقبال بسیار گسترده‌ای روبرو شد و باعث ایجاد ازدحام قابل توجهی در محل شد.

 

گفت و گو از دینا شکیبا

انتهای پیام/

دسته‌ها
تئاتر مصاحبه

اجرای «مکبث» با تلفیق سیاه‌بازی در سنگلج؛ نگاهی تازه به تراژدی شکسپیر/پیله‌ور با نقش “سیاه” در نمایش “مکبث الدوله” در سنگلج درخشید

نمایش “مکبث الدوله ” با رویکردی نوآورانه و تلفیقی از عناصر سنتی نمایش ایرانی، این روزها در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفته و توجه علاقه‌مندان به تئاتر را به خود جلب کرده است.

 

علی پیله‌ور، بازیگر و کارگردان تئاتر، پس از ۱۵ سال فعالیت مستمر در عرصه نمایش، امسال با ایفای نقش سیاه در نمایش “مکبث‌‌الدوله”به کارگردانی حامد شیخی، روی صحنه تماشاخانه سنگلج رفت. او پیش‌تر نیز در همین سالن با نمایش “نوردخت” به کارگردانی محسن میرهاشمی حضور داشته است. پیله‌ور فارغ‌التحصیل کارشناسی کارگردانی از دانشکده صدا و سیماست و فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۸۹ آغاز کرده است.

علی پیله ور بازیگر نمایش ” مکبث الدوله ” در گفتگو با راوی هنر گفت: در این اجرا، گروه نمایشی با بهره‌گیری از سیاه‌بازی، یکی از گونه‌های نمایشی سنتی ایران، تلاش کرده‌اند تا فضای تراژیک و سنگین اثر شکسپیر را با لحنی طنزآمیز و بومی بازآفرینی کنند. نقش “ندیم” در این نمایش، نمادی از شخصیت سیاه است که با هدف ایجاد لحظاتی شاد و خنده‌دار، به روایت تاریخی نمایش رنگ‌وبویی تازه بخشیده است. آقای شیخی کارگردان، این نقش را به‌صورت سیاه طراحی کرده‌اند تا هم به سنت وفادار بمانیم و هم روایت را برای مخاطب امروزی جذاب‌تر کنیم.
این نمایش با هدف بازنمایی بخشی از تاریخ ایران در قالبی نمایشی و سرگرم‌کننده، تلاش دارد تا مخاطب را با تلفیق هنر کلاسیک غربی و سنت‌های نمایشی ایرانی، به تجربه‌ای تازه از تئاتر دعوت کند.

وی درباره تأثیر سیاه‌بازی بر فضای نمایش گفت: نمی‌توان گفت سیاه‌بازی فاقد طنز است. این سبک نمایشی ذاتاً فضایی دارد که امکان استفاده از دیالوگ‌های طنز را فراهم می‌کند. در این اجرا نیز با حفظ گریم همیشگی شخصیت سیاه، تلاش کردیم تا در دل فضای تراژدی نمایش، لحظاتی طنزآمیز خلق کنیم.

وی افزود: نمایش اصلی مکبث یک تراژدی عمیق است، اما ما با افزودن لایه‌هایی از طنز، نه تنها به آن وفادار ماندیم بلکه تلاش کردیم روایت را برای مخاطب ایرانی قابل‌درک‌تر و جذاب‌تر کنیم. هدف ما این بود که با تلفیق سنت‌های نمایشی ایرانی، بخشی از تاریخ و فرهنگ خودمان را نیز به مخاطب نشان دهیم.

پیله ور بیان کرد: اکثر دیالوگ‌های سیاه بداهه است. از گذشته تا امروز، سیاه در مراسم‌ها و صحنه‌های تئاتر با همین تکنیک مردم را شاد نگه داشته. من هم سعی کردم از این شیوه استفاده کنم، اما با رعایت حد و اندازه نقش، و بدون استفاده از کلمات زننده.

وی در ادامه بیان کرد: شوخی‌هایی درباره موضوعاتی چون قطعی برق یا شلوغی پمپ بنزین، با مدیریت کارگردان نمایش، آقای شیخی، در متن گنجانده شده و باعث شده مخاطبان ارتباط خوبی با نمایش برقرار کنند و از آن لذت ببرند.

اجرای نقش “سیاه” در سنگلج؛ تحقق یک آرزوی هنری

 

او گفت: تماشاخانه سنگلج قدیمی‌ترین و مقدس‌ترین تماشاخانه ایران است. از آغاز فعالیت هنری‌ام آرزو داشتم روزی در این مکان خاک صحنه را لمس کنم. خدا را شکر، این فرصت برایم فراهم شد تا برای اولین بار نقش سیاه را در سنگلج بازی کنم؛ نقشی که پیش‌تر تنها در تمرینات و جشنواره‌ها تجربه کرده بودم.

وی افزود: این اجرا برای من افتخار بزرگی است، به‌ویژه که در کنار نام‌هایی چون زنده‌یاد سعدی افشار و دیگر اساتید سیاه‌بازی، نام من نیز در سنگلج ثبت شد. شاید این نخستین و آخرین تجربه من در نقش سیاه باشد، اما در جای درست و در کنار مخاطبان واقعی تئاتر رقم خورد.

دسته‌ها
تئاتر مصاحبه نمایش های روی صحنه

“مکبث‌الدوله”؛ تلفیق ادبیات کلاسیک غرب با نمایش سنتی ایرانی/خانه هنرمندان، صحنه‌ای برای تقابل شخصیت‌های تاریخی در نمایش جدید شیخی

نمایش “مکبث‌الدوله” با نگاهی نوآورانه، شخصیت‌های شکسپیری را در بستر تاریخی ایران قرار می‌دهد و با تلفیق نمایش سنتی، روایتی تازه از قدرت، تاریخ و طنز خلق می‌کند. همچنین پروژه جدید شیخی، با محوریت خانه هنرمندان، تلاش دارد تاریخ را از دل معماری و خاطره بیرون بکشد و با زبان طنز، آن را به صحنه نمایش بیاورد.

حامد شیخی کارگردان و بازیگر این نمایش درباره مضمون اثر در گفت و گو با راوی هنر، گفت: فضای نمایش، سنتی و ایرانی است. ما پایان تراژدی مکبث را نقطه آغاز یک نمایش تازه قرار دادیم؛ جایی که مکبث به‌جای کشته شدن، به پیشنهاد ندیم فرار می‌کند و همراه با لیدی مکبث و ندیم به ایران می‌آید.

این روایت تازه، شخصیت‌های شکسپیری را در بستر تاریخی ایران در سال ۱۰۵۴ میلادی قرار می‌دهد؛ زمانی که عمادالدوله از خاندان آل‌بویه در قدرت بود. شیخی افزود: مطالعه تاریخی نشان داد که سال فروپاشی سلطنت مکبث با دوره حکومت آل‌بویه در ایران هم‌زمان است. این هم‌زمانی تاریخی بستری مناسب برای خلق طنز سنتی فراهم کرد.

در این نمایش، شخصیت «ندیم» که در نسخه اصلی محافظ لیدی مکبث است، به سبک «سیاه» در نمایش‌های سنتی ایرانی بازآفرینی شده و نقش محوری در روایت جدید دارد. «مکبث‌الدوله» با بهره‌گیری از زبان طنز، موسیقی سنتی و طراحی صحنه ایرانی، تلاش دارد تا مخاطب را با تلفیقی از ادبیات کلاسیک غربی و فرهنگ نمایشی ایرانی درگیر کند.

حامد شیخی، نویسنده، کارگردان و بازیگر نمایش «مکبث‌الدوله»، درباره بزرگ‌ترین چالش‌های اجرای این اثر گفت: «دو چالش اصلی داشتیم؛ یکی درون‌مایه‌ای و دیگری اجرایی و بصری.

وی با اشاره به چالش اجرایی اثر افزود: ما تلاش کردیم برخی شیوه‌های نمایش سنتی ایرانی را که امروزه کمتر اجرا می‌شوند، احیا کنیم. از جمله پیش‌پرده‌خوانی به سبک استادان قدیمی مانند پرویز خطیبی، عزت‌الله انتظامی و مرتضی احمدی. این شیوه در میانه نمایش، با ایجاد فضایی تازه، خستگی مخاطب را می‌زدود و روایت را به مرحله‌ای جدید می‌برد. در این نمایش، خود مکبث با اجرای یک پیش‌پرده‌خوانی و رقص بصری، مخاطب را با فضای دوران آل‌بویه آشنا می‌کند.

شیخی در ادامه به چالش درون‌مایه‌ای نمایش اشاره کرد و گفت: مسئله اصلی، تکرار تاریخ است. ما نشان دادیم که جاه‌طلبی و قدرت‌طلبی مکبث در اسکاتلند، با همان الگو در ایران نیز تکرار می‌شود. مکبث در این روایت، همانند گذشته، به سراغ خلفای ایران می‌رود و این پرسش را مطرح می‌کنیم که اگر امروز هم مکبثی وجود داشت، شاید همان مسیر را طی می‌کرد. این بازتاب تاریخی، نقدی بر چرخه‌های تکرارشونده قدرت در جوامع مختلف است.

نمایش “مکبث‌الدوله” با تلفیق ادبیات کلاسیک و نمایش سنتی ایرانی، تلاش دارد تا مخاطب را با لایه‌های تاریخی، فرهنگی و اجتماعی درگیر کند و نگاهی تازه به مفاهیم قدرت، جاه‌طلبی و تاریخ بیندازد.

 

تماشاخانه سنگلج، بخشی از هویت نمایش ماست

 

شیخی کارگردان این اثر با تأکید بر نقش کلیدی تماشاخانه سنگلج در شکل‌گیری فضای اجرایی نمایش، گفت: اگر جایی غیر از سنگلج اجرا می‌کردیم، شاید این کار نمی‌توانست به این شکل اجرا شود. ما بیشتر مدیون سالنمون هستیم، مدیون تماشاخانه سنگلج.

او با اشاره به امکانات خاص این سالن افزود: برخی از دوستانی که در سنگلج اجرا می‌کنند، متأسفانه از این امکانات استفاده نمی‌کنند و نمایش را به سبک بلک‌باکس روی صحنه می‌برند. اما من تلاش کردم از ظرفیت‌های صحنه سنگلج در خدمت نمایش استفاده کنم.

وی همچنین خاطرنشان کرد که فضای سنتی، قدمت تاریخی و ویژگی‌های فنی سنگلج، این سالن را به مکانی منحصربه‌فرد برای اجرای آثار نمایشی تبدیل کرده است. او گفت: من حتی روز اول به خانم مقتدی هم گفتم که غیر از سنگلج نمی‌توانم مکبث‌الدوله را جای دیگری اجرا کنم و همچنین  از مدیریت و تیم اجرایی تماشاخانه سنگلج بابت فراهم آوردن شرایط مناسب برای اجرای این اثر قدردانی کرد.

وی در پاسخ به پرسشی درباره نقش موسیقی در انتقال فضای طنز و تاریخ، گفت: موسیقی نمایش دو بخش دارد؛ بخشی از آن با استفاده از تنبک و تا حدودی سنتور، فضای طنز را القا می‌کند و بخش دیگر که بیشتر متکی بر سنتور است، به فضاسازی تاریخی، روایت تکرار تاریخ و القای حس رعب و وحشت نهفته در دل تاریخ می‌پردازد.

او با تأکید بر اهمیت موسیقی در شکل‌گیری فضای نمایشی، از همکاری محمدرضا طاهرزاده، فرزند زنده‌یاد منوچهر طاهرزاده، قدردانی کرد و افزود: ایشان در این زمینه بسیار کمک کردند و همچنین از نوازنده ضرب عزیز، آقای مهدی محتشم، نیز سپاسگزارم.

شیخی، کارگردان نمایش “مکبث‌الدوله”، در پاسخ به پرسشی درباره برنامه‌های آینده این اثر نمایشی، گفت: هنوز تصمیم قطعی برای اجرا در شهرهای دیگر نگرفته‌ایم، اما می‌دانم که در برخی شهرها مخاطب این نمایش را داریم و قطعاً در این زمینه تلاش خواهیم کرد. همچنین اقداماتی برای حضور در چند جشنواره انجام شده و امیدواریم بتوانیم نمایش را در آن‌ها اجرا کنیم.

وی همچنین از پروژه‌های آینده خود سخن گفت و افزود: همان‌طور که در مراسم افتتاحیه اشاره کردم، پروژه بعدی من نمایشی است که تاریخچه خانه هنرمندان را با رویکردی طنزآمیز روایت می‌کند. در این اثر، شخصیت‌هایی چون میرزا رضای کرمانی، کامران میرزا و پرویز خطیبی حضور دارند و داستان در فضای همان ساختمان شکل می‌گیرد. همچنین اشاراتی به استاد بهروز غریب‌پور نیز در نمایش وجود دارد؛ کسی که شمع افتتاحیه نمایش “مکبث‌الدوله” را روشن کرد.

شیخی در پایان از طرح یک نمایش دیگر خبر داد که به بازخوانی داستان سیاوش از منظر طنز می‌پردازد و گفت: این اثر، نگاهی تازه به ارتباط میان شخصیت سیاه در نمایش‌های سنتی و سیاوش دارد؛ ارتباطی که بسیاری معتقدند بازنمایی نمادین از قهرمان اسطوره‌ای ایران است.

دسته‌ها
کنسرت مصاحبه موسیقی

امین سالمی: همکاری با حمید حامی نوید موسیقی سالم و بدون فالشی است

امین سالمی، رهبر ارکستر “نوای آفتاب” همکاری با حمید حامی را نقطه‌ای امیدوارکننده در مسیر موسیقی پاپ دانست و گفت این تجربه نشان داد هنوز می‌توان موسیقی زنده و سالم را به مخاطب ارائه کرد.

امین سالمی، رهبر ارکستر “نوای آفتاب” در گفت‌وگو با راوی هنر درباره همکاری با حمید حامی گفت: در شرایطی که بسیاری از خوانندگان پاپ یا فالش می‌خوانند یا به اجرای پلی‌بک روی می‌آورند، همکاری با حامی که حتی در تمرینات هم از یک نت ناکوک عبور نمی‌کند، باعث خوشحالی و امیدواری است؛ چرا که می‌توان موسیقی سالم و حرفه‌ای را تجربه کرد.

او درباره روند تمرین‌های این اجرا توضیح داد: در خردادماه برای اخذ مجوز پنج جلسه تمرین داشتیم، اما با تعویق اجرا به شهریور، تمرین‌ها از سر گرفته شد. این تمرین‌ها به‌صورت جداگانه برای گروه‌های سازی مختلف برگزار شد و در نهایت دو جلسه نیز با حضور کامل ارکستر و خواننده انجام گرفت.

این رهبر ارکستر درباره نقش خواننده در انتخاب و تنظیم قطعات توضیح داد: طبیعی است که آقای حامی نقش اصلی را در انتخاب قطعات داشتند، چراکه شناخت دقیق‌تری از سلیقه و بازخورد مخاطبان دارند. تنظیم‌ها نیز پس از پایان، با مشورت ایشان نهایی شد. البته قطعات حامی طی سال‌های گذشته چندین بار بازتنظیم و اجرا شده بود، اما هیچ‌یک متناسب با ارکستر و سازهای “نوای آفتاب” نبود، بنابراین ناچار شدیم ارکستراسیون جدیدی انجام دهیم.

سالمی در پایان با قدردانی از تمامی همراهان این پروژه افزود: گاهی افرادی که پشت صحنه ی یک اجرا نقش تاثیرگذاری در اجرا دارند فراموش می شوند وظیفه خودم می دانم که  از تمام عزیزانی که برای برگزاری این برنامه همراه و همقدم ما بودند قدردانی کنم باشگاه موسیقی نوجوان و آقای امیرحسین حیدری،موسسه پویا تصویر آینده خلاق سرکار خانم ولی خانزادی، سرکار خانم سولماز فرخ منش و خانم مریم پناهی  آقای علی تاجیک و مهیار مهرنوش از موسسه نوای آفتاب مهر  و آقای یاشار درفشه از طرف گروه حامی گروه های رسانه که قبل و بعد از اجرا در پوشش خبری و اطلاع رسانی مرا یاری کردند و تمام بزرگوارانی که دست به دست هم دادند تا این اجرا شکل بگیرد.

 

گفتنی است:این کنسرت روز چهاردهم شهریور ۱۴۰۴ در تالار بزرگ وزارت کشور و در دو سانس ۱۹ و ۲۲ برگزار شد

 

 

انتهای پیام/

دسته‌ها
سینما سینمای هنر و تجربه

” تابستانی که برف آمد ” نگاه تازه ای به چالش‌های  پدرانه دارد/ نامزدی  در چهار بخش جشنواره اروپایی /  باید به هنر و تجربه بیشتر بها داد

 

فیلم ” تابستانی که برف آمد” با روایتی تازه از چالش‌های پدرانه، توانست در چهار بخش جشنواره معتبر اروپایی نامزد شود؛ امین ایمانی، بازیگر این اثر با تأکید بر اهمیت سینمای مستقل، خواستار توجه بیشتر مخاطبان به جریان هنر و تجربه شد.

امین ایمانی، بازیگر فیلم سینمایی “تابستانی که برف آمد” در گفت‌وگویی با رسانه راوی هنر از تجربه حضور خود در این اثر اجتماعی سخن گفت و تأکید کرد که این فیلم با نگاهی متفاوت به چالش‌های پدر خانواده، روایتی تازه از روابط خانوادگی ارائه می‌دهد.

ایمانی  بازیگر فیلم سینمایی “دموکراسی تو روز روشن، اخراجی ها ۳ “داش آکل” و “یکی از ما دو نفر”، با اشاره به تفاوت این فیلم با آثار مشابه، گفت: در فیلم‌های دیگر معمولاً چالش‌هایی مثل فقر یا سنت‌شکنی مطرح می‌شود، اما در این فیلم، تمرکز بر تلاش‌های پدری است که برای دخترش از جان مایه می‌گذارد، بدون آن‌که مشکلات مالی محور داستان باشد.
او همچنین بازی رضا اخلاقی‌راد در نقش پدر را تحسین کرد.

وی  از تجربه همکاری خود با مریم بحرالعلومی و حضور در این پروژه سینمایی گفت:  پیش‌تر تجربه همکاری با خانم بحرالعلومی را داشتم و خوشبختانه بار دیگر از من دعوت شد تا در این پروژه حضور داشته باشم. هرچند نقش من کوتاه بود، اما کاراکتری متفاوت را ایفا کردم که برایم بسیار جذاب بود.

بازیگر سریال هایی همچون “کلاه پهلوی”  و “سقوط یک فرشته” و ” داستان یک شهر”بیان کرد: این فیلم پس از حدود دو سال، اکنون در گروه سینمایی هنر و تجربه به نمایش درآمده است.

ایمانی با اشاره به اهمیت این گروه سینمایی افزود:  از مخاطبان می‌خواهم که بیشتر به سینمای هنر و تجربه علاقه نشان دهند و پیگیر آثار آن باشند. این فضا بستری ارزشمند برای دیده شدن فیلم‌هایی است که شاید در جریان اصلی سینما کمتر فرصت دیده شدن پیدا کنند.

او همچنین با اشاره به موفقیت‌های اخیر فیلم گفت:  در دو روز گذشته، فیلم “تابستانی که برف آمد” در چهار بخش مختلف در یک جشنواره معتبر اروپایی کاندید شده است. این اتفاق نشان می‌دهد که جنس سینما، سینمای خوبی است و بهتر است سرمایه‌گذاری‌ها تنها محدود به فیلم‌های پرفروش و پرتبلیغ نباشد.

در پایان، ایمانی از گروه سینمایی هنر و تجربه قدردانی کرد و گفت:  اگر مردم دغدغه سینما و هنر دارند، باید بیشتر به هنر و تجربه بها بدهند. از گروه هنر و تجربه تشکر می‌کنم که چنین بستری را فراهم کرده‌اند تا فیلم‌هایی از این جنس دیده شوند.

دسته‌ها
مستند

اکران مردمی مستند “سه نقطه مانده تا حسین (ع)”با حضور چهره‌های هنری و استقبال پر شور مخاطبان در سینما ایران

به گزارش راوی هنر، به نقل از مشاور رسانه؛  مراسم اکران مردمی مستند بلند “سه نقطه مانده تا حسین (ع)” در سوم شهریورماه ماه ۱۴۰۴ به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مهین نوبخت در سینما ایران برگزار شد و با استقبال چشمگیر هنرمندان و علاقه‌مندان به آثار مذهبی و فرهنگی مواجه گردید.

این برنامه با اجرای فرحناز منافی‌ظاهر، یکی از هنرمندان حاضر در پروژه، آغاز شد و پس از پخش مستند، با تقدیر از عوامل تولید و مداحی محمدرضا جوان به پایان رسید. حضور چهره‌هایی چون فاطمه مرتاضی، سهراب هادی، مجتبی شریعت، دکتر پانته‌آ دری، شهرام ابوالقاسمی، محمد متوسلانی، رضا رویگری و جمعی از هنردوستان، فضای مراسم را معنوی و صمیمی‌تر کرد.

مهین نوبخت در گفت‌وگویی با خبرنگار ما، از چالش‌های ساخت این مستند سخن گفت؛ از جمله تلاش برای یافتن صاحبان آثار نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای که در فیلم استفاده شده بود، که نهایتاً با عنایت امام حسین (ع) و از طریق فضای مجازی، شب قبل از مراسم به نتیجه رسید.

وی همچنین تأکید کرد که بخش‌های تحلیلی و نریشن‌های تاریخی فیلم، از نظر تدوین بسیار حساس و احساسی بودند و همین احساسات به مخاطبان نیز منتقل شده است. بازخوردهای مخاطبان نشان داد که فیلم توانسته است منطق و احساس را در کنار هم قرار دهد و حتی برخی افراد با دیدگاه‌های متفاوت را به تفکر و تعمق در مسیر عاشورا و اهداف امام حسین (ع) وادار کند.


مستند «سه نقطه مانده تا حسین (ع)» با نگاهی هنری، تاریخی و معنوی، توانسته است پلی میان روایت‌های عاشورایی و زندگی امروز مخاطبان برقرار کند و به یکی از آثار تأثیرگذار در حوزه مستندهای مذهبی تبدیل شود.

بازخورد مخاطبان نیز قابل توجه بود. نوبخت گفت:  پس از پایان فیلم، سکوتی عمیق در سالن حاکم بود. بسیاری از مخاطبان با نگاه و تشویق، ارتباط معنایی و احساسی خود را با فیلم نشان دادند. حتی فردی که پیش‌تر اعتقادی به این موضوعات نداشت، اذعان کرد فیلم او را به تفکر و احساس واداشته و توانسته منطق و احساس را درهم بیامیزد.

عوامل تولید مستند عبارتند از:
نویسنده، محقق، کارگردان و تهیه‌کننده: مهین نوبخت
جانشین تهیه‌کننده: مجتبی شریعت
مجری طرح و مدیر تولید: شاهین بوالحسنی
آهنگساز، موسیقی: مجتبی تیموری، محمد تیموری
راویان: سهراب هادی، مهین نوبخت
مشاور رسانه: دینا محمدی
روابط عمومی: سید مهدی میرزایی
تصویر،تدوین، طراحی پوستر: مهین نوبخت
نقاشان قهوه خانه ای و هنرهای تجسمی:
سعید مصیبی، سهیل مصیبی
صدا وصداگذاری، اصلاح رنگ و نور، عکس: شاهین بوالحسنی
کارشناس مذهبی و مداحی: محمدرضا جوان
زینب ابراهیمیان و مجید میرزایی عکاس اکران مردمی

دسته‌ها
فرهنگ و رسانه

روایت درست رسانه‌ای، ضامن ماندگاری پیروزی ها

آیین تجلیل از خبرنگاران حوزه ایثار و شهادت با حضور سردار «مهدی امیریان» مدیرعامل موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و جمعی از اصحاب رسانه برگزار شد.

به گزارش راوی هنر؛ این مراسم با هدف پاسداشت مقام خبرنگار و گرامیداشت یاد شهدای عرصه خبر، به‌ویژه شهید «فرشته افشردی»، در محل موزه برگزار گردید.

در این مراسم، سردار امیریان با اشاره به نقش بی‌بدیل رسانه در ثبت و ماندگاری دستاوردهای دفاع مقدس، اظهار داشت: «میدان و رسانه دو روی یک سکه‌اند. اگر پیروزی‌ها به‌درستی و به‌موقع روایت نشوند، به تاریخ خواهند پیوست و از چشم جامعه پنهان می‌مانند.»

وی با گرامیداشت یاد شهیدان سپهبد «محمد باقری» و سپهبد «حسین سلامی» به‌عنوان اعضای هیات امنای موزه، بر ضرورت همراهی رسانه‌ها در فعالیت‌های فرهنگی و تاریخی تأکید کرد و افزود: «فعالیت‌های موزه همواره با پیوست رسانه‌ای دنبال می‌شود، چراکه بدون حضور رسانه‌ها، کار ناقص خواهد ماند.»

سردار امیریان همچنین با اشاره به شخصیت شهید «حسن باقری» و تجربه ۱۲ ساله‌اش در مؤسسه مرتبط با ایشان، نظم، مدیریت زمان، آینده‌نگری و صداقت در خبررسانی را از شاخصه‌های مهم یک خبرنگار دانست. وی در ادامه از شهید «غلامعلی رشید» به‌عنوان نمونه‌ای از نظم و برنامه‌ریزی یاد کرد و گفت: «شهید رشید گفته بود زمان در دست من است، چراکه با نظم مثال‌زدنی فعالیت می‌کرد.»

مدیرعامل موزه ملی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، مأموریت اصلی این مجموعه را حفظ و نشر آثار و ارزش‌های دفاع مقدس عنوان کرد و افزود: «اولویت ما خدمت به مردم و جذب نسل نوجوان و جوان با ارائه بسته‌های فرهنگی جذاب و جوان‌پسند است.»

وی همچنین از برگزاری رویدادهایی چون «شب خاطره» و «جشنواره فیلم دفاع مقدس» به‌عنوان برنامه‌های رویدادمحور موزه یاد کرد و بازخوانی و اصلاح روایت‌ها در تالارهای موزه را از دیگر اقدامات در دست اجرا دانست.

در پایان مراسم، با اهدای هدایایی از خبرنگاران حاضر تقدیر به‌عمل آمد و از اصحاب رسانه برای همراهی در مسیر روایت‌گری صحیح و مؤثر دعوت شد.

دسته‌ها
مستند

رونمایی از پوستر مستند “سه نقطه مانده تا حسین (ع)” پس از دریافت پروانه نمایش

مستند بلند “سه نقطه مانده تا حسین (ع)” به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مهین نوبخت، پس از دریافت پروانه نمایش، با رونمایی از پوستر رسمی خود وارد مرحله معرفی عمومی شد.

به گزارش راوی هنر؛  به نقل از  مشاور رسانه‌ای پروژه، این مستند با محوریت آیین‌های مذهبی ماه محرم و واقعه عاشورا، نگاهی هنری، تاریخی و مردمی به فرهنگ عزاداری در ایران دارد. در طول فیلم، دیدگاه‌های هنرمندان، خاطرات شخصی، تحلیل‌های تاریخی و تصاویر مستند از مراسم‌های محرمی به تصویر کشیده شده است.

عنوان فیلم، “سه نقطه مانده تا حسین (ع)”، اشاره‌ای نمادین به سه گام معنوی تا رسیدن به حقیقت عاشورا دارد؛ مفهومی که در ساختار روایت و تصویرسازی مستند نیز
بازتاب یافته است.

مهین نوبخت، کارگردان فیلم «سه نقطه مانده تا حسین (ع) با اشاره به وضعیت کنونی جامعه اظهار داشت: وقتی شرایط امروز مردم را دیدم، احساس کردم که بسیاری از آن‌ها از عقاید و احساسات قلبی‌شان فاصله گرفته‌اند. درست است که مذاهب و باورها متفاوت‌اند، اما دل و احساس مشترک است. هر انسانی، فارغ از آیین و مذهب، دل و جان خود را به خالقش می‌سپارد. حتی در اوج خستگی، مردم امام حسین (ع) را با احترام صدا می‌زنند؛ نمی‌گویند “حسین”، بلکه می‌گویند “امام حسین”. این یعنی محبت و اعتقاد هنوز در عمق وجودشان جاری است. هدفم این بود که درد دل مردم شنیده شود و حرف‌هایی از زبان خودشان به گوش جامعه برسد. این فیلم بر پایه منطق و احساس شکل گرفته است.»

در ادامه، نوبخت درباره لحظات تأثیرگذار در روند ساخت فیلم گفت: موارد زیادی بود که مرا عمیقاً تحت تأثیر قرار داد، اما مهم‌ترین آن‌ها انتخاب افراد پروژه توسط صاحب اصلی کار، یعنی امام حسین (ع)، بود. گاهی چند نفر برای همکاری انتخاب می‌شدند، اما به‌نحوی همکاری شکل نمی‌گرفت یا نتیجه مطلوب حاصل نمی‌شد. در لحظاتی که نمی‌دانستم چگونه ادامه دهم، به‌طرز معجزه‌آسا مشکلات حل می‌شد و مسیر باز می‌شد. ساخت این پروژه دقیقاً سه سال زمان برد و در تمام این مدت، نظر و هدایت امام حسین (ع) را با خود حس می‌کردیم.

در پاسخ به پرسشی درباره انتخاب عنوان فیلم، نوبخت توضیح داد: مفهوم این عنوان در روایت راوی نیز بیان شده است. اگر به نام پروژه دقت کنیم، عدد سه با مقام سوم امام حسین (ع) و همچنین با سن حضرت رقیه (س) هم‌خوانی دارد. این عنوان نماد سه مرحله مهم در مسیر شناخت است: نقطه اول خواندن، نقطه دوم تعمق، و نقطه سوم فهمیدن. سه نقطه تا حسین (ع) راه است؛ باید آن را با دقت و آگاهی طی کرد. مخاطب باید ابتدا با عقل و سپس با احساس وارد این مسیر شود


از جمله چهره‌های حاضر در این اثر می‌توان به محمد متوسلانی، رضا رویگری، فرحناز منافی‌ظاهر، سهراب هادی، دکتر یاشار خدایی و مداح محمدرضا جوان اشاره کرد.

عوامل تولید مستند عبارتند از:
نویسنده، محقق، کارگردان و تهیه‌کننده: مهین نوبخت
جانشین تهیه‌کننده: مجتبی شریعت
مجری طرح و مدیر تولید: شاهین بوالحسنی
آهنگساز‌ و موسیقی: مجتبی تیموری، محمد تیموری
راویان: سهراب هادی، مهین نوبخت
مشاور رسانه: دینا محمدی
روابط عمومی: سید مهدی میرزایی
تصویر، تدوین، طراحی پوستر: مهین نوبخت
صدا، صداگذار، اصلاح رنگ و نور، عکس: شاهین بوالحسنی
کارشناس مذهبی و مداحی: محمدرضا جوان

این مستند با محوریت آیین‌های مذهبی ماه محرم و واقعه عاشورا، نگاهی هنری، تاریخی و مردمی به فرهنگ عزاداری در ایران دارد. در طول فیلم، دیدگاه‌های هنرمندان، خاطرات شخصی، تحلیل‌های تاریخی و تصاویر مستند از مراسم‌های محرمی به تصویر کشیده شده است.

عنوان فیلم، “سه نقطه مانده تا حسین (ع)”، اشاره‌ای نمادین به سه گام معنوی تا رسیدن به حقیقت عاشورا دارد؛ مفهومی که در ساختار روایت و تصویرسازی مستند نیز بازتاب یافته است.

از جمله چهره‌های حاضر در این اثر می‌توان به محمد متوسلانی، رضا رویگری، فرحناز منافی‌ظاهر، سهراب هادی، دکتر یاشار خدایی و مداح محمدرضا جوان اشاره کرد.

عوامل تولید مستند عبارتند از:
نویسنده، محقق، کارگردان و تهیه‌کننده: مهین نوبخت
جانشین تهیه‌کننده: مجتبی شریعت
مجری طرح و مدیر تولید: شاهین بوالحسنی
آهنگساز، موسیقی: مجتبی تیموری، محمد تیموری
راویان: سهراب هادی، مهین نوبخت
مشاور رسانه: دینا محمدی
روابط عمومی: سید مهدی میرزایی
تصویر،تدوین، طراحی پوستر: مهین نوبخت
صدا وصداگذاری، اصلاح رنگ و نور، عکس: شاهین بوالحسنی
کارشناس مذهبی و مداحی: محمدرضا جوان

دسته‌ها
اخبار سینما تئاتر و سینما سینما سینمای ایران

فیلم «پُلی بر رودخانه خشک»؛ فریاد یک کودک ناشنوا از بطن جامعه روی پرده سینما

فیلم سینمایی ” پلی بر رودخانه خشک” به کارگردانی احسان اکلیلی و تهیه کنندگی مجید صدیقی در گروه سینمایی هنر و تجربه به‌صورت سراسری اکران شد

حسن اکلیلی  مجری طرح فیلم سینمایی” پلی بر رودخانه خشک” در گفت و گو با راوی هنر گفت: این فیلم  به طور کامل درد امروز جامعه را در قالب  داستان  واگویی می‌کند و به طور کل قصه این فيلم برآمده از بطن جامعه  است همچنین نگاهی به مسئله بی آب شدن زاینده رود بخش دیگری از موضوع فیلم ” پلی بر رودخانه خشک” محسوب می شود، به گونه ای فیلم ” پلی بر رودخانه خشک” سخنگو و نماینگر بعضی از این مشکلات است .

حسن اکلیلی که به عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر فعالیت دارد، در پاسخ به این سوال که این فیلم چقدر به لحاظ موسیقی و  فیلم‌نامه می‌تواند به جذب مخاطب کمک کند، بیان کرد: قهرمان قصه یک بچه ناشنوا است ، و نقطه عطف ماجرا و جذب مخاطب از همین جا شکل می گيرد در واقع طیف زیادی از مخاطبان به این دلیل خواستار تماشای اثر می شوند که دریابند کودکی که ناشنواست و نمی تواند صحبت کند پس چطور با فریاد، خواهان حق خود می شود .

وی که در حدود ۲۰ سریال  همچون آقای گرفتار، پشت کوه های بلند و هشت بهشت را در کارنامه هنری خود به ثبت رسانده است،  یادآور شد: در این پروژه بازیگران تازه کاری ایفای نقش کردند که به‌ حق خوش درخشیدند  و امیدوارم از این دست کار ها اتفاق بیفتد .

گفتنی است: این فیلم از ۱۵ مرداد ۱۴۰۴، به صورت سراسری در سینماهای گروه هنر و تجربه به اکران درآمد ه است.

 

انتهای پیام/

خروج از نسخه موبایل