به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، فرهاد آئیش بازیگر سینما و تئاتر در حاشیه افتتاحیه نمایشگاه عکس و پوستر جشنواره، درباره این نمایشگاه و آثار حاضر در آن بیان کرد: امروز پس از بازدید از نمایشگاه عکس و پوستر جشنواره تئاتر فجر غافلگیر شدم و باورم نمیشد که یک نمایشگاه عکس تا این اندازه میتواند خوب باشد. با تماشای این نمایشگاه میتوانم بگویم نه تنها تئاتر ایران به شدت رو به رشد است بلکه عکاسی تئاتر نیز مسیر پیشرفت را درحال طی کردن است. این رشد و پیشرفت در این سالها کاملا قابل مشاهده است.
او ادامه داد: به خاطر دارم که تا چند سال گذشته که در نمایشگاههای عکس تئاتر حضور داشتم به این فکر میکردم که این عکسها چقدر زیبا هستند و تا چه اندازه قواعد عکاسی در آنها رعایت شده است؛ مانند ترکیب، رنگ، نور و… اما در نهایت از خود میپرسیدم که این آثار عکسهایی از تئاتر است؟ آیا عکاس تحت تاثیر بازیگران، دکور و… عکاسی کرده و یا با زبان عکس استنتاجی از قصه نمایش میکند؟
این بازیگر تئاتر و سینما عنوان کرد: در هر نمایشی اتفاقی در حال رخ دادن است؛ در موضوع، زیباییشناسی، فرم و محتوا. یک نمایش، متن و کارگردانی دارد که اجرایی با طراحیهای مختلف صحنه، دکور، نور و… را روی صحنه برده است و آیا عکاس میتواند این ادعا را داشته باشد که من عکسی را به مخاطب نشان میدهم که نماینده آن کل است؟
او افزود: در هر نمایش فضای متفاوتی وجود دارد و فکر میکنم یک عکاس در مرحله ابتدایی باید بتواند این فضا را درک و پس از آن خود را ابراز کند. امروز در نمایشگاه عکس و پوستر جشنواره روح من تازه شد و دیدم که یک به یک عکسها تا چه اندازه تحسینبرانگیز و زیبا است چراکه کاملا مشخص بود عکاس پیش از هر اتفاقی به تماشای آن نمایش نشسته است؛ عکاس تنها تصویری ثبت نکرده و حظ برده از آن چراکه اکثر تصاویر به ما لحظه و مفهوم کلی نمایش را به ما نشان دهند آن هم با نهایت دقت و ظرافت به ترکیب و کمپوزیسیون توجه کرده بودند.
آئیش در ادامه صحبتهای خود بیان کرد: این ظرافت و دقت در آثار به نوعی به انتخاب کنندگان آنها نیز بازمیگردد چراکه مشخص است این آثار با چه دقتی از نظر فرم و محتوا انتخاب شدهاند. من این نظرات را از روی تعریف و تعارف نمیگویم بلکه از دیدن این نمایشگاه غافلگیر شدم و بسیار لذت بردم.
او درباره پوسترهای حاضر در نمایشگاه نیز عنوان کرد: دنیای مجازی به گونهای پیش رفته که جایگاه پوستر در تئاتر تغییر کرده است در گذشته شانس برنده شدن یا نشدن یک نمایش به پوستر آن گره خورده بود اما امروز فکر میکنم پوستر تنها یک اثر انگشت، یک امضا و یا به نوعی نماینده یک نمایش است. من باید هرکدام از نمایشها را دیده باشم تا ارتباط پوستر با آن را به درستی درک کنم و متوجه شوم که آیا این پوستر لیاقت آن اجرا را داشته است یا خیر! به صورت کلی از آنجایی که از فضای مجازی دور هستم، پدیده پوستر برای من کمی ناآشنا شده است اما برخی از آثاری که دیدم از نظر زیباییشناسی کارهای بسیار خوبی بودند.
این بازیگر تئاتر در پایان درباره حضور پررنگ هنرمندان استانی در چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر گفت: حضور پررنگ گروههای استانی در این رویداد فرهنگی – هنری خبر بسیار خوبی است چراکه هنرمندان استانی شرایط مطلوبی را برای فعالیت در حوزه تئاتر در شهرهای خود نداشته و هنوز هم برخی از آنان ندارند. اما من همچنان نظری که سی سال پیش نسبت به تئاتر ایران داشتم، دارم؛ من پس از سالها تماشای نمایشهای غربی، زمانی که آثار ایرانی را دیدم و در برخی از آنها حضور داشتم به باوری رسیدم که تئاتر ایران هنری کاملا رو به رشد است و درنهایت باید بگویم روح آتیلا پسیانی عزیز شاد که جای او در تئاتر ایران بسیار خالی است.
چهل و سومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر تا ۱۳ بهمن به دبیری خیرالله تقیانی پور برپاست.
برچسب: خیرالله تقیانیپور
به گزارش روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، مستر کلاس «شیوههای معاصر اجرا» با حضور سریجیت رامانان در سه جلسه، روزهای پنجشنبه، جمعه و شنبه، 11 تا 13 بهمن 1403 از ساعت 11 تا 14 روز در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر برگزار میشود.
سریجیت رامانان بازیگر، کارگردان، پژوهشگر، مدرس تئاتر و اهل هند است که بیش از یک دهه زیر نظر اساتید برجسته بینالمللی در کارگاهها و کمپهای مختلف آموزش دیده است.
از مدارک علمی و تحصیلی او میتوان به کارشناسی هنرهای تئاتر (مدرسه تئاتر، تریشور)، کارشناسی ارشد هنرهای نمایشی (دانشگاه حیدرآباد)، کارشناسی ارشد فلسفه در تئاتر (دانشگاه مهاتما گاندی)، دکترای عملگرایی در تئاتر (دانشگاه کالیکوت) و دیپلم سه ساله در بازیگری معاصر (برنامه آموزشی تئاتر، سنگاپور) اشاره کرد.
این هنرمند در حال حاضر رئیس دانشکده تئاتر و هنرهای زیبا و در دانشگاه کالیکوت تریشور، مدیر پردیس مرکز دکتر جان ماتای است.
سریجیت در سال 2003 جایزه بهترین بازیگر را از دولت ایالت کرالا برای بازی در نمایش «چایاموخی» به کارگردانی پرسانت نارایانان دریافت کرده است.
همچنین فیلم کوتاه به نام «یاکوشا کو. لی. تی» (ژاپنی) ساخته سریجیت، جایزه بهترین کارگردانی را از جشنواره فیلم سورالایا گرفته است.
علاقهمندان برای حضور در این مسترکلاس میتوانند به نشانی اینترنتی https://fitf.theater.ir/fa/page/6027 مراجعه کنند.
پس از پایان این کارگاه به حاضران گواهی شرکت از سوی جشنواره اهدا خواهد شد.
چهل و سومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر تا 13 بهمن به دبیری خیرالله تقیانی پور برپاست.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، در ششمین روز از این رویداد فرهنگی – هنری، ۱۵ گروه صحنه جشنواره را تجربه میکنند که از میان آنها ۹ اثر نمایشهای صحنهای و ۶ اثر نمایشهای خیابانی را تشکیل میدهند.
برنامه ششمین روز این رویداد فرهنگی-هنری به شرح زیر است:
«ستارخان» به کارگردانی یعقوب صدیق جمالی، «ذرات آشوب» به کارگردانی ابراهیم پشت کوهی، «من و گربه پری» به کارگردانی شهره سلطانی، «سارا» به کارگردانی حسن شیخزاده، «یلدای تابستان» به کارگردانی هدی آهنگر، «آب برای ماهیها» به کارگردانی امیر نوروزی، «لام» به کارگردانی مجتبی رستمیفر، «یک دقیقه بعد از مهاجرت» به کارگردانی محمدرضا زاهدی و «تولد لازگی» به کارگردانی عسکر خلمومینوف اجراهای صحنهای ششمین روز از جشنواره چهل و سوم را در تالار وحدت، مجموعه تئاترشهر، تئاتر مولوی، تماشاخانه ایرانشهر، تالار حافظ و تماشاخانه سنگلج تشکیل میدهند.
همچنین نمایشهای خیابانی «کارما» به کارگردانی حسین قاسمی و رضا محمدیان، «پاپیون قرمز» به کارگردانی محمد زارعزاده، «اعترافات یک مجرم» به کارگردانی نرگس خاککار، «میم مثل مجیده» به کارگردانی علیرضا شمس، «جهان با من بمیر» به کارگردانی سمیه مهری و «قالی» به کارگردانی آرزو علیپور در محوطه بیرونی تئاترشهر اجرا میشود.
«ژوزف» به کارگردانی سارا دارو فروش، «کلاس بازیگری» به کارگردانی محمدرضا حیدری، «زادروز زار» به کارگردانی حمید عبدالحسینی، «قلمرو» به کارگردانی مهدیه فخاریپور، «لال بهیگ» به کارگردانی مصطفی محمدی دوست نیز نماینده بخش به علاوه فجر در ششمین روز جشنواره در خانه هنر دیوار، عمارت نوفللوشاتو، تماشاخانه سیمرغ، تماشاخانه استاد مشایخی اجراهای صحنهای و «ننه دلاور» به کارگردانی مرضیه علیزاده در محوطه تالار محراب و «پاپیون قرمز» به کارگردانی محمد زارعزاده در محوطه تئاترشهر به عنوان ۲ نمایش خیابانی اجرا میشود.
همچنین «جورجین» به کارگردانی آرش رضائی در محوطه پارک دانشجو، «یک دقیقه بعد از مهاجرت» به کارگردانی محمدرضا زاهدی در تالار حافظ و «ساعر ۵» به کارگردانی امین زندگانی در گذر فرهنگ منطقه عباس آباد در بخش «دیگرگونههای» جشنواره صحنه اجرا را تجربه میکنند.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانیپور از چهارشنبه سوم بهمن کار خود را در تهران آغاز کرد و تا 13 بهمن ادامه دارد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، در پنجمین روز جشنواره نمایش «دژاوو» به نویسندگی و کارگردانی عبدالحمید عبدالحسین از کشور عراق ساعت ۱۸ در تالار قشقایی به روی صحنه رفت.
اتابک نادری سرپرست اداره کل هنرهای نمایشی، خیرالله تقیانیپور دبیر جشنواره تئاتر فجر، حجت الاسلام محمدمهدی بهداروند مشاور دبیر جشنواره، بهمن صادقحسنی و محمد حمزهزاده به تماشای این نمایش نشستند.
کارگردان این نمایش پیش از شروع اجرا گفت: من عبدالحمید عبدالحسین هستم برای اجرا در این جشنواره به اینجا آمدهام، بودن در ایران و حضور در این رویداد برای من افتخار است.
او ادامه داد: نمایش «دژاوو» به جنایت تروریستی داعش در سال ۲۰۱۴ در تکریت، که بیش از ۱۷۰۰ تن کشته داشت، میپردازد. من از یک زاویه دیگر به این موضوع پرداختهام تا خارج از بحث خشونت آن را روایت کنم.
در انتهای این نمایش سرپرست اداره هنرهای نمایشی به همراه دبیر جشنواره تئاتر فجر و مشاور دبیر جشنواره از عوامل این گروه تقدیر کرد و گفت: «دژاوو» یکنمایش فرم دار بود که حس مشترک ما ایرانیان به پدیده داعش را منتقل کرد. امیدوارم در ایران به شما خوش بگذرد.
چهل و سومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانی پور تا 13 بهمن در تهران برپاست.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابطعمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، نشست تخصصی “فناوریهای نوین و آینده پژوهشی نمایشنامهنویسی در ایران” با مدیریت سید جواد روشن مدیر بخش پژوهش و دبیر علمی سمینار چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر و با سخنرانی رامتین شهبازی مدرس، پژوهشگر و منتقد تئاتر و سینما، سعیدرضا خوششانس نویسنده، دراماتورژ و مدرس دانشگاه و آرام محضری نویسنده، نمایشنامهنویس و رئیس کانون نمایشنامهنویسان و مترجمان خانه تئاتر، بعد از ظهر روز یکشنبه، 7 بهمن ماه 1403 در تالار مشاهیر مجموعه تئاتر شهر برگزار شد. پیمان شیخی بازیگر و کارگردان تئاتر اجرای رویداد را بر عهده داشت.
گفتنی است؛ نشست تخصصی “فناوریهای نوین و آینده پژوهشی نمایشنامهنویسی در ایران” به صورت مستقیم و زنده از طریقِ تلویزیونِ تئاتر ایران روی آنتن رفت.
رامتین شهبازی درباره تفاوتِ تفکرِ آنالوگ و تفکرِ دیجیتال گفت: وقتی داریم درباره آینده صحبت میکنیم، یکی از روشهای پژوهشِ آن، بحثِ سناریونویسی است. اینکه برای آینده چگونه سناریو بنویسیم و اینکه آن سناریو تا چند درصد به منصه ظهور برسد. چیزی که اینجا وجود دارد، بحثِ دیجیتال فکر کردن است. تفکرِ آنالوگ در واقع، همان سنتهای فکری و سنتهایی است که براساس تعاریف دو دو تا چهار تا هستند. تفکرِ آنالوگ، یک تفکرِ خطی است در صورتی که تفکرِ دیجیتال، یک تفکرِ متکثر است. هر چیزی که میگویم هیچ قطعیتی درباره آن وجود ندارد زیرا راجع به آیندهی هنوز نیامده است و درصدهایی را به عنوانِ ضریبِ خطا در نظر میگیریم. یک درصدی هم فکر میکنیم که سناریویِ ما بتواند محقق شود با توجه به آنچه که در اختیار داریم. روی بعضی کلمات تاکید میکنم و روی برخی دیگر نه.
او راجع به امکاناتی که تفکرِ دیجیتال ایجاد میکند، بیان کرد: مثلا ممکن است برخی تعاریفی که از زیبایی و قیود مثل قیدِ زمان و مکان میشناسیم، دستخوشِ تغییر شود و اینکه مثلا مفهومِ ما دیگر به معنیِ اینجا نباشد. ممکن است بتوانیم راجع به موزهای در پاریس صحبت کنیم و همان لحظه، با گذاشتنِ یک تراشه در مغزِ انسان، آن تابلو در آن موزه خاص جلوی چشم شنونده ظاهر شود کمااینکه الآن هم با عینکِ VAR میتوان کلی تصویر دید. این منظور من از ممکن بودن و امکانات داشتن است که تفکرِ دیجیتال با تکثری که دارد، میتواند برای ما فراهم کند. و امکاناتِ دیگر مثل مسائلِ سایبرنتیک را نیز نباید از یاد برد. اینها همه جدا از مسئله خطر و آسیبهایی که میتواند ایجاد کند و راجع به آن باید صحبت کرد، میتواند هر آنچه که برای هنرمند قید و بند ایجاد میکند مرزِ تخیل را گسترش دهد. به صورتی که خیلی از تعاریف میتواند آرشیوی و موزهای شود و حتی مفهومِ آرشیو و موزه را تغییر بدهد. اتفاقی که به سرعت میتواند رخ بدهد.
سعیدرضا خوششانس، خودِ آینده را یک مسئله دانست و عنوان کرد: وقتی یک کنفرانس پژوهشی، عنوانش را به یک مسئله اختصاص میدهد، در حالِ طرحِ یک مسئله است. اینگونه ما با یک صورتبندیِ مسئله مواجه هستیم. اینکه چرا مواجهه با فناوریهای نوین، خودش یک مسئله است، خودش پرسشِ خیلی مهمتری است. چرا در آینده باید اتفاقاتی بیافتد که لازم است آن را به عنوان یک مسئله طرح کنیم؟ این به دلیلِ خصلتِ خودِ آینده است چون آینده، وضعیتی از جنسِ ناشناختگی است از اینرو همیشه در مواجهه با آینده با تجربهی امری تحتی عنوان “اضطرابِ آینده” مواجه هستیم. در مسئله اضطرابِ آینده، همیشه بحثی از جنس تهدید و تردید وجود دارد. بنابراین، دانشِ آیندهپژوهی دارد سعی میکند به عنوان یک علم آینده را تبدیل به یک اُبژه برای شناخت تبدیل کند که قابلِ مدیریت و شناخت است. مسئله آیندهپژوهی، مسئلهای است که بشر در طولِ تاریخ با آن مواجه بوده. این تلاشِ بشر برای شناخت آینده هم یک چیزِ سنتی است مثل آنچه که در طالعبینیها و غیبگوییها قابل مشاهده است. این موضوع از دوران باستان وجود دارد که انسان اراده و خواست برای مطالعه آینده داشته است.
این نویسنده دو رویکردِ انسان در مواجهه با آینده را بدین صورت شرح داد: رویکردِ اول مواجهه انسان با آینده، رویکردِ تقدیرگرایانه است یا همان مبحثِ توکل که در اسلام وجود دارد. مواجهه با اتفاقی که در آینده میافتد و ما، آن را به هر شکلی میپذیریم. و در رویکردِ علمیِ مدرن میکوشیم آینده را مدیریت کنیم. به این شکل که آینده را به جای اینکه تحتِ اختیارِ خودش قرار بدهیم، آن را بسازیم. به همین دلیل، بزرگترین شعارِ دنیای مدرن و لیبرال “Make Your Future” است. اینجا آینده به جای اینکه تبدیل به یک امرِ حقوقی بشود که رخ میدهد، تبدیل به یک امرِ ساختنی شده است که ما میسازیمش. و آیندهپژوهی از این نقطه شکل میگیرد که به جای اینکه با عوارض و ویژگیهای آن مواجه شویم، باید آن را بسازیم و خلقش کنیم.
آرام محضری از اینکه نمایشنامهنویسی، یک شغل نیست پرده برداشت و گفت: اولین سناریو این است که هوش مصنوعی در همین لحظه متوقف میشود چون همین الآن، بحثهای حقوقی و اخلاقی در این باره وجود دارد که ممکن است منجر به این اتفاق شود. هوش مصنوعی در حالِ حاضر قادر هست بسیاری از مشاغل را تعطیل کند. از آنجا که دلیلِ حضورِ من در اینجا صنفی است، باید عرض کنم که نمایشنامهنویسی، یک شغل نیست. چون نمیتوان نمایشنامهنویس بود و فقط از این طریق امرارِ معاش کرد. شدنی نیست. هیچکس را در ایران نمیتوان به چنین شکلی نامگذاری کرد و تا جایی که درباره کشورهای جهان اول هم میدانم و آرزوی رسیدن به آنها را داریم، شغلی تحتِ عنوانِ نمایشنامهنویس وجود ندارد. دورههایی بوده که این شکلی بوده ولی من دارم راجع به اکنون صحبت میکنم. در حال حاضر، نمایشنامهنویسان دارند از راهِ تدریس یا بازیگری و غیره امرار معاش میکنند.
رامتین شهبازی، نمایشنامه را اثری برای اجرا برشمرد و اظهار کرد: اصولا نمایشنامه، اثری برای اجراست. از نظر من، یک اتفاقی که برای آیندهی نمایشنامه میافتد این است که وجهِ ادبیِ کار روز به روز شکلِ خودش را به یک نقشهی راه برای اجرا میدهد. اینها را به عنوانِ فرضیه دارم مطرح میکنم و میتوان آن را در آزمون و خطا قرار داد. مثل آنچه آرتو در ابتدای قرنِ بیستم انجام داد. اینطور به نظر میرسد که نمایشنامهها دارند تبدیل به دستوری برای اجرا تبدیل میشوند. چون بخشی از آن چیزی که قرار است روی صحنه اتفاق بیافتد، دیگر نمیتواند روی متنِ مکتوب امکانپذیر شود. از آنجا که وابسته به عناصرِ مختلفی هستید که اینها باید به واسطهی عناصرِ دیجیتالِ شناس و ناشناخته برای انسان ساخته شوند. همانطور که میتوان در حال حاضر، صدا و تصویرِ آدمی که از دنیا رفته است، بازسازی کرد.
این پژوهشگر پیرامون آسیبهای فناوریهای نوین متذکر شد: امکان خطای یک هوش مصنوعی همچون ChatGBT هم بالا هست و نمیتوان به آن کامل تکیه کرد. اینجاست که منجر به آسیب میشود. چیزی که امروز به نظرم میآید، ممکن است برای ما دستیارِ خوبی باشد. مثلا وقتی به یک گره دراماتیک برمیخوریم، به آن رجوع و بدین صورت رفعش کنیم. این مثالی است که درباره “تام استوپارد” به کار میبرند و او را “دکترِ درام” خطاب میکنند. چون هر کسی، هر جایی گرفتار میشود، مشکل را برای تام استوپارد پشتِ تلفن توضیح میدهد و او راهکاری میدهد. اینگونه، مشکلِ درام را حل میکند. آنچه که همواره برای من شگفتانگیز است و ذهنِ مرا درگیر میکند، این تکثر، امکانِ بازیِ معنا و درگیر شدن در این بازی است. یکی از دوستانم گفت من شعری از خودم را به او دادم و گفتم شاعر کیست؟ دو ساعت او را سرِ کار گذاشتم و گفتم این شعر برای من است. و شاید هم ChatGBT او را سرِ کار گذاشته باشد. معلوم نیست چه کسی، چه کسی را سرِ کار گذاشته است؟ همین بازی هم جذاب است.
سعیدرضا خوششانس هوش را اینگونه تشریح کرد: وقتی از هوش مصنوعی صحبت میکنیم، باید ابتدا هوش را بدانیم، چیست. هوش از سایرِ فعالیتهای فکریِ بشر خارج است. با خلاقیت و رویا دیدن میانهای ندارد. فرآیندِ فهم و ادراک یک فرآیندِ سه مرحلهای است که کانت برای ما آن را توضیح میدهد. ما دادهها را از طریقِ ابزارهای حسی میگیریم، وارد فاهمه میکنیم و فاهمه به آن شکل میدهد. آن شکل را از طریقِ ذهن مورد قضاوت قرار میدهیم و حکمی درباره آن صادر میکنیم. معرفت و شناخت درباره یک چیز است. مثلا هوا سرد است. فردا روز خوبی نیست. هوش، سرعت یا آهنگِ تجزیه و تحلیلِ دادهها برای رسیدن به یک حکم است. از اینرو، ماشین چون دسترسی بهتری به دادهها دارد و ترنساَکشنِ بیشتری میتواند نسبت به ذهنِ انسان انجام دهد، سرعتِ بیشتری در تحلیلدادهها خواهد داشت. این سرعتِ تحلیلِ دادهها هم هیچ ربطی به خلاقیت ندارد. چون خلاقیت، یک فرآیندی است که از عدم به وجود میآید و جِنِسیس است.
این دراماتورژ در توصیف انسانِ پیروزِ معاصر گفت: انسانِ پیروزِ معاصر، انسانی است که همبودگی با ماشین را از طریق سایبرنتیک یاد میگیرد و درباره نمایشنامهنویسی هم همین صدق میکند.
آرام محضری راجع به قیاسِ هوش مصنوعی با خلقِ آتش اظهار کرد: برخی هوش مصنوعی را گِیم چِنجر میدانند و حتی آن را با خلقِ آتش مقایسه میکنند. به طوری که انسان پس از هوش مصنوعی را با انسانِ قبل از آن یکسان نمیدانند. فناوریهای دیگری هم پا به پای هوش مصنوعی دارند وارد میشوند و خود آنها بازیگرهای این میز خواهند بود. با آنها، تداخلها و تضاد منافعهایِ دیگری شکل خواهد گرفت. شرکتهایی پشتیبانِ آنها هستند و آن هم یک ملغمه به وجود خواهد آورد. آن هم یک بحثِ جداگانه میطلبد.
این نویسنده در سخنانِ پایانی، درباره کمکِ نمایشنامهنویسان به پیشرفتِ هوش مصنوعی خاطرنشان کرد: من فکر میکنم ما نویسندهها داریم خیلی به رشدِ هوش مصنوعی کمک میکنیم. هوش مصنوعی منابعش را دارد از کسانی که متن و مطلب تولید میکنند، میگیرد. حتی ممکن است نوشتهای که برای همسرتان میفرستید، در آینده در آرشیوِ هوش مصنوعی قرار بگیرد تا تبدیل به یک منبع شود و اینگونه، از ما سوء استفاده کند.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سلسله نشستهای «بررسی مسائل توسعه تئاتر در ایران» در این دوره از جشنواره برگزار میشود.
برنامه این سلسله نشستها بدین شرح است:
دوشنبه هشتم بهمن ماه با موضوع «توسعه تئاتر، نقش حاکمیت و بخش خصوصی»
سهشنبه نهم بهمن با موضوع «توسعه تئاتر ملی؛ توهم یا ضرورت»
چهارشنبه دهم بهمن با موضوع «حقوق صنفی در توسعه تئاتر»
جمعه دوازدهم بهمن با موضوع «نظم خودانگیخته تئاتر، توسعه مستقل و نسل جدید»
حسین سلیمی، مجید سرسنگی، حسین پاکدل، قطبالدین صادقی، اردشیر زاهد، سعید اسدی، آرام محضری و کامبیز نوروزی از جمله مهمانان این نشست هستند.
سلسله نشستهای «بررسی مسائل توسعه تئاتر در ایران» ساعت ۱۶ تا ۱۸ در سالن مشاهیر تئاترشهر برگزار میشود.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سوم تا ۱۳ بهمن ۱۴۰۳ به دبیری خیرالله تقیانیپور برگزار میشود.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، در پنجمین روز از این رویداد فرهنگی – هنری ۱۴ گروه صحنه جشنواره را تجربه میکنند که از میان آنها ۹ اثر نمایشهای صحنهای و ۵ اثر نمایشهای خیابانی را تشکیل میدهند و بخشی از این آثار در حوزه مقاومت (غزه) خواهد بود.
برنامه پنجمین روز این رویداد فرهنگی-هنری به شرح زیر است:
«ستارخان» به کارگردانی یعقوب صدیق جمالی، «ذرات آشوب» به کارگردانی ابراهیم پشت کوهی، «خون خفته» به کارگردانی مهیار رضاخانی، «داره بارون میاد» به کارگردانی احسان ملکی و ناصر حبیبیان، «دژاوو» به کارگردانی عبدالحمید عبدالحسین، «شبیه شبیه آنتیگون» به کارگردانی ندا شاهرخی و نسیم ادبی، «ابرها (قطعهای از قلب آسمن» به کارگردانی امین جعفری، «تاری» به کارگردانی محمد برهمنی و «حوالی جمهوری» به کارگردانی حمید شهامتی اجراهای صحنهای پنجمین روز از جشنواره چهل و سوم را در تالار وحدت، مجموعه تئاترشهر، تئاتر مولوی، تماشاخانه ایرانشهر و تالار حافظ تشکیل میدهند.
همچنین نمایشهای خیابانی «رفح» به کارگردانی احسان محمدیان، «تار و پود» به کارگردانی فاطمه رنجبر و کمیل جعفری، «رایت فلایر» به کارگردانی مالک آبسالان، «مستر دیفال» به کارگردانی سیدسروش پیمبری و «قالی» به کارگردانی آرزو علیپور در محوطه بیرونی تئاترشهر اجرا میشود.
«زنبورهای کارگر» به کارگردانی علیرضا نجفی، «سیئر» به کارگردانی حسین فردوسی، «خلواره» به کارگردانی مرتضی بنابی، «وصله» به کارگردانی یاسر رستمی نیز نماینده بخش به علاوه فجر در پنجمین روز جشنواره در تماشاخانه جریان، عارت نوفللوشاتو، تماشاخان سیمرغ، اجراهای صحنهای (محراب و سنگلج) و «ماجرای آقای رستم» به کارگردانی محسن مسعودی فر اجرای خیابانی (محراب) اجرا میشود.
جلسه دوم کارگاه «مواجه کارگردان با نمایشنامه» نیز با تدریس فرهاد مهندسپور در کارگاه نمایش مجموعه تئاترشهر برگزار میشود.
همچنین روز دوم سمینار علمی – پژوهشی این دوره از جشنواره یکشنبه هفتم بهمن از ساعت ۱۴ تا ۱۸ با موضوع «جایگاه و جریان نمایشنامهنویسی در ایران بعد از انقلاب اسلامی» برگزار و از تلویزیون تئاتر ایران با لینک https://tv.theater.ir پخش میشود.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانیپور از چهارشنبه سوم بهمن کار خود را در تهران آغاز کرد و تا 13 بهمن ادامه دارد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابطعمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، نخستین روز سمینار علمی پژوهشی “جایگاه و جریان نمایشنامهنویسی در ایران بعد از انقلاب اسلامی” با مدیریت سید جواد روشن مدیر بخش پژوهش و دبیر علمی سمینار چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، بعد از ظهر روز شنبه، 6 بهمن ماه 1403 در تالار مشاهیر مجموعه تئاتر شهر برگزار شد. پیمان شیخی بازیگر و کارگردان تئاتر اجرای رویداد را بر عهده داشت و حسن جودکی مدیر مجموعه تئاتر شهر و داوود فتحعلی بیگی هنرمند باسابقه نمایشهای آیینی سنتی از مهمانان حاضر در این مراسم بود.
گفتنی است؛ سمینار علمی پژوهشی “جایگاه و جریان نمایشنامهنویسی در ایران بعد از انقلاب اسلامی” به صورت مستقیم و زنده از طریقِ تلویزیونِ تئاتر ایران روی آنتن رفت.
در ابتدا، پیمان شیخی پس از عرضِ خیرِ مقدم به حضار، از خیرالله تقیپور دبیر چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر دعوت کرد تا پشت تریبون قرار بگیرد.
خیرالله تقیپور در سخنانی کوتاهی، سلسله نشستها و سمینارها را جزوِ لاینفکِ هر جشنوارهای دانست و گفت: افتخارِ این را داشتم که سالیانِ قبل، روی همین صندلیها مینشستم و از نظرات استفاده میکردم. امروز، این توفیق را دارم که به عنوان خدمتگذار در جشنواره باشم. من سلسله نشستها و سمینارها را جزوِ لاینفکِ هر جشنوارهای میدانم و چه بسا که بسترساز و زمینهسازِ رُشد و توسعهی هر هنری، در وهلهی نخست، این پژوهشهاست. از دوست عزیزم، سید جواد روشن خواهش کردم که آنگونه که باید و شاید، تمامِ هم و غمِ خود را بگذارد تا آنچه که باید اتفاق بیافتد. من مطمئن هستم که انشاالله این رویداد، نقطه عطفی در سلسله ادوار جشنواره تئاتر فجر خواهد بود. امیدوارم که همه امکانِ استفاده از این سمینارها را داشته باشیم و چراغِ راهی برای آیندهی تئاتر ایران باشد.
سید جواد روشن، سخنرانِ بعدی بود که پیش از آغازِ ارائه مقالهها پشت تریبون قرار گرفت.
مدیر بخش پژوهش و دبیر علمی سمینار چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر در سخنانی، به اهمیت، پژوهش در تئاتر پرداخت و عنوان کرد: در کتابچهای که به حضار ارائه شده، توضیحاتِ لازم گفته شده است و من آن گزارشها را تکرار نمیکنم. خرسندم که بخش پژوهش در جشنواره تئاتر فجر، تاکیدی بر این باشد که پژوهشگر و پژوهش، بخشِ مهمی از تئاترِ ما هستند و باید در کنارِ بخشهای مختلف مثل بخشِ تولیدات و اجراها، همواره این بخشِ مهم را هم ببینیم و متاسفانه، به شکلهای مختلف و آنچنان که باید و شاید، موردِ توجه قرار نگرفته است.
وی ادامه داد: امیدوارم، همین نگاهِ نمادین موکد این نکته و کمککننده باشد که انشاالله این بخش به صورتِ خیلی جدیتر مورد توجه باشد. موضوعِ دیگری که باید عرض کنم، این است که موضوعاتی که انتخاب میشود و موضوعی که ما در این دوره انتخاب کردهایم، از نظر ما، موضوعِ مهم و قابلِ بحثی است، قطعا در طیِ یک روز، دو روز یا در چند دقیقه ارائه مقاله، کامل نخواهد شد و به اتمام نمیرسد.
مدیر بخش پژوهش چهل و سومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر تاکید کرد: از نظر من، این پیشنهادی است که نخبگان ما، اهلِ قلمِ ما و رسانههای ما، از این فرصت استفاده کنند و در طولِ سال، به طُرُقِ مختلف درباره آن صحبت و بحث کنند. اگر در مقالات، پیشنهادها، نکاتی و پرسشهایی هست، آنها را مورد توجه قرار بدهند. در سالِ گذشته، در همین سمینار ارائهدهنده مقاله بودم و اتفاقا، موضوعی که مطرح کردم در بحثِ سیاستگذاریها و خود جشنواره فجر بود. بعدش، انگار همهچیز تمام شد. انگار که مقالات خوانده و سال بعد، روز از نو. یک بخشی مربوط به اهلِ قلم و بخشی دیگر مربوط به مدیران میشود. امیدوارم، این فرصتِ اندکی که در اختیار پژوهش قرار میگیرد، کمککننده و راهگشا برای ارتقا و اعتلای علمی تئاتر ایران باشد. به نوبه خودم، از همه عزیزانی که قلم زدند و مقاله ارائه دادند، تشکر میکنم.
اتابک نادری سرپرست اداره کل هنرهای نمایشی پس از نخستین ارائه مقاله از سوی جهانشیر یاراحمدی بازیگر و کارگردان تئاتر با عنوان “مطالعهی رویکردهای گوناگون در آثار زنانِ نمایشنامهنویس در ادبیاتِ نمایشیِ بوشهر از سال 1357 تا 1403” روی صحنه آمد.
سرپرست اداره کل هنرهای نمایشی، از پژوهشگران به عنوان کمککنندگان برای ایجادِ الگوی مدیریتیِ جدید در تئاتر کشور نام برد و بیان کرد: این جشنواره تئاتر فجر، بهانهای است که هرازگاهی گردهماییِ پژوهشگران را داشته باشیم و موضوعاتِ مغفولمانده را بررسی کنیم. بحث اینکه تئاتر خصوصی یا تئاتر دولتی و تفکیکِ آنها و نگاه به چه شکلی بودنِ ساختار مدیریتی، چیزهایی هستند که خیلی باید راجع به آنها تحقیق کنیم و درباره آن بشنویم. دوستان، مثالهایی میزنند ولی ساختارِ تئاترِ ما با ساختارِ تئاترِ اروپا متفاوت است. البته میتوانیم الگوهای مدیریتی که میتواند برای ما مفید واقع شود، برداریم و روی آن کار کنیم. امروز دیداری با گروهِ پرتغالیها و ترکیهایها داشتم و دقیقا شرایطِ آنها خیلی نزدیکی به ما داشتند. اینها یک نمایشِ خصوصی بودند که از استانبول آمده بودند. آنها میگفتند دولت، تئاترِ ملی را در آنکارا حمایت میکند و قراردادِ بازیگرانِ آنها در ماه حدود 1300 دلار است. اینها مسائلی بود که داشتیم درباره آن صحبت میکردیم.
وی تاکید کرد: برای من جالب بود که شهرداری در سال یکبار به آثار کمکهزینه حمایت از آثار میدهد. کمک هزینهی هنگفتی میدهند و میگویند این نمایش را تولید کنید تا چرخه اقتصادیِ هنرمند راه بیافتد و بتواند آثارِ دیگری را هم به همین واسطه تولید کند. مضاف بر اینکه آن اثر باید چهار بار در طولِ سال روی صحنه برود. رسیدن به این نظم و آرایشِ مدیریتی اندکی سخت است. چه کسی میتواند به مدیران برای طراحیِ این شکل از تولیدِ اثر کمک کند؟ قطعا پژوهشگران. من فکر میکنم اگر قسمت شد، به عنوان خدمتگذار در اداره کل هنرهای نمایشی ماندم، راهِ درازی داریم برای اینکه ترسیمِ درستی برای آینده تئاتر داشته باشیم.
نادری در سخنانِ پایانی، مشکل در برنامهریزی را مشکل اساسی تئاترِ کشور برشمرد و گفت: ما در کشور مشکلِ بودجه نداریم. مشکل ما، نیروی انسانی یا آموزشی هم نداریم. بلکه مشکلِ ما در یک سری از برنامهریزیهاست. وقتی از گروههای تئاتری درباره مشکلات میپرسیم میگویند آموزش است. این همه آموزشگاه و این همه تحصیلکردهی تئاتر چه زمانی قرار است به سرانجامی برسند؟ از نظر من، نگاه ما باید نگاهِ متفاوتی حداقل بعد از چهار دهه باشد و لازم است یک پوستاندازی در پیکرهی مدیریتِ تئاتر انجام شود. قرار است من در شورالی عالی هنر در این باره صحبت کنم. امروز به همکاران خودم تذکر دادم، وقتی گفتند تبلیغاتِ محیطی کم است! گفتم نه، کم نیست! در تهران به این بزرگی، 15 بنرِ عرضه بزنیم، کافی است چون سالنِ دیگری نداریم که مردم را به سالنها بکشانیم وقتی ظرفیتش را نداریم. منظور از ظرفیت، ظرفیتِ مکانی و تعدادِ سالنهاست. ما در سیستم مدیریتی از این غافل شدهایم که نسلِ جدیدی آمدهاند و معلوم نیست باید واردِ کدام فضایِ اجرایی بشوند؟ این یک دغدغهی مدیریتی است. اینکه من اجرا بگیرم یا نگیرم، دغدغه شخصی است.
با پایان سخنان اتابک پورنادری، الهام ذوالفقاریان کارگردان، بازیگر، پژوهشگر و مدرس، مقاله “بررسی زبان زنانه در نمایشنامههای نمایشنامهنویسانِ زن پس از انقلابِ اسلامی با تکیه بر نظریات رابین لِکاف و سارا میلز” را برای حضار ارائه کرد.
در روز نخست سمینار علمی – پژوهشی این دوره از جشنواره مقالههای مقاله «مطالعه رویکردهای گونهگون در آثار زنان نمایشنامهنویس در ادبیات نمایشی بوشهر از سال ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۳» توسط جهانشیر یاراحمدی، «بررسی زبان زنانه در نمایشنامههای نمایشنامهنویسان زن پس از انقلاب اسلامی با تکیه بر نظریات رابین لیکاف و سارا میلز» توسط الهام ذوالفقاریان، «معنای مفهوم انقلاب در ادبیات نمایشی دههی ۱۳۶۰ ایران؛ یک بررسی تاریخ مفهومی» نوشته عرفان ناظر ارائه و نشست تخصصی با عنوان «جایگاه و ویژگیهای نسل جدید نمایشنامهنویسان در ایران» با حضور رحمت امینی، شهرام احمدزاده و شکوفه آروین برگزار شد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابطعمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی جشنواره تئاتر فجر، کارگاه آموزشی “مواجهه کارگردان با نمایشنامه” با تدریس فرهاد مهندسپور کارگردان تئاتر و مدرس تئاتر، ظهر روز شنبه، 6 بهمن ماه سال جاری در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.
فرهاد مهندسپور درباره مبحث دِفُرمه شدن عنوان کرد: وقتی از چیزی عکس میگیرید، آنچیز دِفُرمه میشود. ما هر چیزی را که ثبت میکنیم، آن پدیده دِفُرمه میشود. یعنی دیگر خودِ قبلیاش نیست. پس من فقط میتوانم بدنهای شما را نگاه کنم و شما فقط بدنِ مرا ببینید. من اگر بخواهم فهمی از شما پیدا کنم، باید از طریق بدنهای شما اتفاق بیافتد. رُماننویس رمانی مینویسد و ما به عنوان خواننده آن را میخوانیم و به این صورت، وارد یک مدیوم میشویم. یک واسطه بین ما شکل گرفته است. برای همین، ما ناچارا به مدیومها پناه میآوریم. بنابراین ما یک مدیوم داریم که اسمش رُمان است، اگر کسی بخواهد این را تبدیل به فیلم یا تئاتر کند یا با آن برقصد یا تبدیل به آواز کند، این خودش یک مدیوم دیگر محسوب میشود. به این شکل، دِفُرمهشدگی بیشتری اتفاق میافتد. در این تبدیلِ مدیوم، بخشِ قابلِ توجهی از جزئیات از بین میرود و قاعدهی آن این است.
او امتدادِ نسلها را یک مدیوم در نظر گرفت و افزود: اگر ما خودمان را یک مدیوم در نظر بگیریم که از والدینمان زاده شدهایم و آنها نیز از والدینِ خودشان زاده شدهاند، ما هرگز نمیتوانیم شبیه و عینِ آنها باشیم. اصلا امکانپذیر نیست. مناسباتی مثل والد و فرزندی یا بالعکس، فقط در حدِ اشاره به منظور نامگذاری است. من به این دلیل میتوانم از دیگری جدا شوم که قرار است به طور کامل از دیگری متمایز شوم. در نتیجه، وقتی چیزی تولید میکنیم، آنچیز از ما متمایز میشود. آنچیز نمیتواند کاملا عینِ ما باشد.
وی در توصیفِ چگونگیِ خوانش یک رُمان بیان کرد: به این دلیل، اینجا رُمان را مثال میزنیم چون یک حالتِ داستانی دارد. حتی در رُمانهای مُدرن میتوان داستان تعریف نکرد و به طور کامل، متکی به موقعیت و بسطِ آن موقعیت باشد. زمانی هم هست که داستانِ مفصلی را روایت میکند. مثل رُمانهایی که فئودور داستایفسکی و آنتون چخوف نوشتهاند. در خوانشِ رُمان، بنا را بر این میگذارید که هر چه در رُمان گفته میشود، بپذیریم؟ این یک موضعگیری است که ما نسبت به پدیدههایی که با آنها ملاقات میکنیم، میتوانیم داشته باشیم. مثلا در سریال “تابو” یک اشتباهِ تاریخیِ فاحش وجود دارد و آن این است که فراموش کردهاند انگلیس در سال 1830، پروتستان است و کاتولیک بودن ممنوع است. میدانید آنها روی چه موضوعی حساب باز میکنند؟ اینکه هر چه بگویند، ما بیچونوچرا خواهیم پذیرفت. آنها روی سادهلوحیِ ما حساب باز کردهاند. اتفاقی که به ویژه در سینما و سریال اتفاق میافتد. در سینمای تجاری منظورم است. آنها ما را دستِ کم گرفتهاند و با کمی اطلاعات از تاریخِ آن دوران، این موضوع را قبول نخواهید کرد. سریال از لحاظِ ساخت عملکردِ خوبی دارد، چه در طراحی البسه و چه در زمینه گریمها. چه چیزی میتواند به ما کمک کند که شکل ملاقات ما با رُمان متمایز شود؟ این تمایز باید از زندگیِ ما نشات بگیرد. یعنی ما یا یک موجودی هستیم که هر چیزی را میپذیریم یا در برابر مسائل، پرسش مطرح میکنیم. یکی از چیزهایی که ما زیاد میپذیریم، چیزهایی است که زیاد گفته میشوند. وقتی تعداد نفراتِ زیادی یک موضوعی را میگویند، خود به خود مقاومتِ عقلانیِ مان را از دست میدهیم. چون همه دارند میگویند یا همه دارند میکنند. برای اینکه در عقلانیتِ بزرگی که عمومی و همهگیر است، اینطور فکر میکنیم که همانند شدن کارِ عاقلانهای است.
این هنرمند، رُمان را مدیومی دانست که کمک میکند از جهانِ واقعی که در آن هستیم، خارج شویم و وارد یک جهانِ غیرواقعی شویم و دوباره به جهانِ واقعیِ خودمان برگردیم و ادامه داد: این کاری است که تئاتر هم میکند. تئاتر این کار را با شدتِ بیشتری انجام میدهد. چون مخاطب با بدن واردِ جهانِ آن تئاتر میشود. یعنی هر مخاطب تن به تن مقابلِ کاراکترهای هر صحنه قرار میگیرد. نسبتِ تنانیِ ما با تئاتر و چیزی که دارد روی صحنه اتفاق میافتد، یک خروج از دنیای واقعی است و با تمام شدنِ آن نمایش، دوباره به زندگی واقعی برمیگردیم. نکتهای که در تئاتر وجود دارد، این است که این نسبت به شکلِ کاملا بدنی است و 100 درصد تنانی است.
این مدرس تئاتر از دست رفتنِ اعتبارِ تصویر و صدا با گسترشِ هوشمصنوعی خبر داد و گفت: با وجودِ هوش مصنوعی که دارد به سرعت رُشد میکند، تصویر و صدا دارند اعتبار خودشان را از دست میدهند و دیگر نمیتوان به تصاویر و صدا اعتماد کرد. فیلمها و اصوات همه میتوانند ساختگی باشند. تصاویر میتوانند ما را در موقعیتی نشان بدهند که هرگز نبودهایم. از آنجا که عقلِ ما، تصویری است و ما هر چیزی را که از آن تصویر داشته باشیم، میفهمیم، به این معناست که وقتی اعتماد ما نسبت به تصویر سلب شود، دچار یک نوع گُنگی و گُمراهی میشویم. در این صورت، ما به تئاتر پناه میبریم. برای همین، تئاتر فاینالِ همه هنرهاست. برای همین، تئاتر تنها هنری میشود که پایدار باقی میماند. یا همه هنرها به آن منجر میشوند. تئاتر زمانی که کاملا آنلاین میشود و جنبهی فیزیکالِ خودش را از دست میدهد، دیگر این کارایی را نخواهد داشت. چون نمایش آنلاین تبدیل به یک تصویر یا ویدئو میشود که ما میتوانیم آن را تماشا کنیم. چون وجهِ فیزیکال، همزمانی و هممکانیِ یک تئاتر را از دست میدهد. همچنانکه میدانیم آموزش، تعلیم، بهبودِ فرآیندهای مربوط به سلامت روانی و جسمی، در نهایت، به یک فرمُ تئاتری تبدیل خواهند شد. چون هیچ راهی جز این باقی نخواهد ماند.
فرهاد مهندسپور در سخنان پایانی، راجع به فرض در خوانش و مواجهه با هر چیزی گفت: ما با چیزها در یک فاصله قرار گرفتهایم. ما چیزها را در یک اتمسفر میبینیم. آن اتمسفر، وضعیت یا عقلانیتی است که ما را در مماشات یا ملاقات با چیزی قرار میدهد. ما میدانیم که میتوانیم این شکل از مماشات یا ملاقات را بپذیریم یا نپذیریم یا کم بپذیریم یا مطلقا نپذیریم. یک مذهبی پیش از آنکه قرآن را بخواند، با یک فرض با قرآن مواجه میشود. اگر یک آدمِ لائیک قرآن را بخواندف با فرضِ دیگری مواجه میشود. ما طوری که ادیانِ دیگر، کتابهای مقدسشان را میخوانند، آن کتابها را نمیخوانیم و با فرضِ دیگری با آن کتابها مواجه میشویم. در نتیجه، من به مثابه یک جستجوگر با کتابِ دینیِ آنها مواجه میشوم ولی قضیه برای کسی که به آن کتاب باور دارد، به شکلِ دیگر است. باور در اینجا منظورم اتمسفر است. بنابراین، هر کدامِ ما، موقعِ خوانش، چیزی متمایز از یکدیگر از بطنِ یک کتابِ یکسان دریافت خواهیم کرد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، میانگین سن کارگردانان آثار نمایشی حاضر در جشنواره چهل و سوم تئاتر فجر 38 سال است.
جوانترین کارگردان جشنواره با 21 سال سن، ساحل صالحی کارگردان نمایش «دغاگر» از بوشهر در بخش آثار صحنهای حضور دارد که این اثر برگزیده جشنواره استانی نیز بوده است.
قطبالدین صادقی کارگردان نمایش «سفرنامه آبجی مظفر» که در بخش صحنهای حضور دارد، با 68 سال سن با تجربهترین کارگردان حاضر در جشنواره 43 تئاتر فجر است.
میانگین سنی کارگردانان آثار ایرانی حاضر در جشنواره به تفکیک بخش بدین شرح است:
آثار صحنه ی: 39 سال
آثار خیابانی: 37 سال
آثار دیگر -گونههای اجرایی: 34 سال
در این دوره از این رویداد فرهنگی – هنری 105 اثر ایرانی حضور دارد که 111 کارگردان این آثار را روی صحنه میبرند.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سوم تا ۱۳ بهمن ۱۴۰۳ به دبیری خیرالله تقیانیپور در تهران در حال برگزاری است.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، جلسه تقدیر از گروه نمایش «چیزهایی که تحمل میکنیم» به نویسندگی و کارگردانی فرانسیسکو کماچو محصول مشترک کشور ترکیه و پرتغال که در بخش صحنهای چهل و سومین جشنواره تئاتر فجر حضور دارد، صبح روز شنبه مورخ ۶ بهمن ماه ۱۴۰۳ با حضور خیرالله تقیانیپور دبیر این جشنواره برگزار شد.
در ابتدای این دیدار اتابک نادری پس از خوشآمدگویی به مهمانان جشنواره با این گروه به گفتگو پرداخت و موضوعاتی چون تماشاخانههای ترکیه و میزان حمایت از گروههای نمایشی در کشورهای ترکیه و پرتغال مورد بحث قرار گرفت.
سرپرست اداره هنرهای نمایشی عنوان کرد: روابط دیرینه ایران و ترکیه ریشه در اشتراکات فرهنگی، زبانی و ادبی عمیق دارد. مولانا، شاعر بزرگ، نمادی از این پیوند است.
او ادامه داد: در حوزه تئاتر نیز، همکاریهای طولانیمدت با همکاران ترک، باعث افتخار ما است. برگزاری رویدادهای فرهنگی بینالمللی، به خصوص بین دو کشور همسایه، چالشهای بسیاری دارد. اما دولت ایران بهطور جدی به گسترش دیپلماسی فرهنگی و حفظ این ارتباطات اهمیت میدهد.
خیرالله تقیانیپور دبیر چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر با اشاره به حضور هنرمندان ترک در این رویداد گفت: در این جشنواره، اشتراکات فرهنگی فراوانی را با دوستان ترک خود تجربه میکنیم. مرزهای جغرافیایی ممکن است ما را از هم جدا کنند، اما فرهنگ ما را به هم پیوند میدهد. امیدواریم این همکاریهای هنری ادامه یابد و شاهد گسترش بیشتر ارتباطات فرهنگی بین ایران و ترکیه باشیم.
در ادامه این دیدار، بازیگر این نمایش عنوان کرد: در این مدتی که ایران بودیم پیوند عمیق فرهنگی دو کشور را احساس کردیم. جشنواره بینالمللی تئاتر فجر با ۴۳ سال سابقه، رویدادی بینظیر در خاورمیانه است.
درنهایت سرپرست اداره کل هنرهای نمایشی از این گروه تقدیر و تشکر کرد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، در این دوره از این رویداد فرهنگی – هنری 105 اثر ایرانی روی صحنه میرود که سهم آثار استانی با دراختیار داشتن 62 درصد آثار، به شکل چشمگیری در میان اجراهای صحنهای و خیابانی بسیار بالا است.
همچنین گروه های استانی با 754 نفر در بخش های مختلف از جمله کارگردانی، نویسنده، تهیه کننده، بازیگران، طراحی صحنه و لباس و دیگر عوامل تولید در جشنواره امسال تئاتر فجر حضور دارند که براساس اجراهای تعیین شده در ایام برگزاری جشنواره میهمان این رویداد هنری خواهند بود.
جشنواره چهل و سوم تئاتر فجر میزبان 65 اثر ارسالی از استانها و 40 اثر از شهر تهران است که به صورت تفکیک شده در آثار صحنهای از میان 65 اثر 34 نمایش از استانهای گوناگون در جشنواره حضور دارد.
همچنین در آثار خیابانی نیز از 33 اثر اکثریت مطلق آثار با 28 نمایش در دست گروههای استانی است و 3 اثر در بخش دیگرگونهها از هنرمندان استانی حضور دارد.
فهرست حضور آثار در بخش های مختلف جشنواره به تفکیک بدین شرح است:
آثار صحنهای (رقابتی وغیر رقابتی)
65 اثر شامل: تهران 31 اثر (48 درصد آثار) سایر استانها 34 اثر (52 درصد آثار)
آثار خیابانی
33 اثر شامل: تهران 5 اثر (15 درصد آثار) سایر استانها 28 اثر (85 درصد آثار)
آثار دیگر-گونههای اجرایی
7 اثر شامل: تهران چهار اثر (57 درصد آثار) سایر استانها سه اثر (43 درصد آثار)
نمایشهای «دوکانی خوکژین» به کارگردانی باقر سروش از بیجار، «کاتالونیا» به کارگردانی مصطفی ذوقی از کرمانشاه، «و چند داستان دیگر» به کارگردانی محمد امینیراد از اراک و «سارا» به کارگردانی حسن شیخزاده از اردبیل، تمامی بلیتهای خود را به صورت کلی تا پایان جشنواره فروختهاند.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سوم تا ۱۳ بهمن ۱۴۰۳ به دبیری خیرالله تقیانیپور در تهران در حال برگزاری است.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، در چهارمین روز از این رویداد فرهنگی – هنری 11 گروه صحنه جشنواره را تجربه میکنند که از میان آنها 6 اثر نمایشهای صحنهای و 5 اثر نمایشهای خیابانی را تشکیل میدهند و بخشی از این آثار در حوزه مقاومت (غزه) خواهد بود.
برنامه چهارمین روز این رویداد فرهنگی-هنری به شرح زیر است:
«پروانه بر ناقوس» به کارگردانی علی افشار، «با من بمان» به کارگردانی پدرام رحمانی، «استرالیا» به کارگردانی محمد جوهری، «خالکوب» به کارگردانی مهرداد بخشی، «لجنخوار» به کارگردانی ویدا موسوی و «نیوجرسی» به کارگردانی سعید دشتی اجراهای صحنهای چهارمین روز از جشنواره چهل و سوم را در مجموعه تئاترشهر، تئاتر مولوی و تماشاخانه ایرانشهر تشکیل میدهند.
همچنین نمایشهای خیابانی «رایت فلایر» به کارگردانی مالک آبسالان، «مستر دیفال» به کارگردانی سیدسروش پیمبری، «طوفان الاقصی» به کارگردانی میثم کردی، «رفح» به کارگردانی احسان محمدیان و «تار و پود» به کارگردانی فاطمه رنجبر و کمیل جعفری در محوطه بیرونی تئاترشهر وفرهنگسرای رازی اجرا میشود.
«دیگری شبیه خودش» به کارگردانی شاهین چگینی نیز نماینده بخش به علاوه فجر در چهارمین روز جشنواره در تماشاخانه مشایخی روی صحنه میرود.
کارگاه «مواجه کارگردان با نمایشنامه» نیز با تدریس فرهاد مهندسپور در کارگاه نمایش مجموعه تئاترشهر برگزار میشود.
همچنین روز نخست سمینار علمی – پژوهشی این دوره از جشنواره شنبه ۶ بهمن از ساعت ۱۴ تا ۱۸ با موضوع «جایگاه و جریان نمایشنامهنویسی در ایران بعد از انقلاب اسلامی» برگزار و از تلویزیون تئاتر ایران با لینک https://tv.theater.ir پخش میشود.
نمایشگاه عکس و پوستر جشنواره بین المللی تئاتر فجر نیز ساعت 16 روز شنبه 6 بهمن در مجموعه فرهنگی هنری صبا نگارخانه آینه افتتاح میشود.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانیپور از چهارشنبه سوم بهمن کار خود را در تهران آغاز کرد و تا 13 بهمن ادامه دارد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سمینار علمی – پژوهشی این دوره از جشنواره شنبه ۶ بهمن و یکشنبه ۷ بهمن از ساعت ۱۴ تا ۱۸ با موضوع «جایگاه و جریان نمایشنامهنویسی در ایران بعد از انقلاب اسلامی» برگزار میشود.
برنامه روز نخست این سمینار (شنبه ۶ بهمن) به شرح زیر است:
– ارائه مقاله «مطالعه رویکردهای گونهگون در آثار زنان نمایشنامهنویس در ادبیات نمایشی بوشهر از سال ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۳» توسط جهانشیر یاراحمدی
– ارائه مقاله «بررسی زبان زنانه در نمایشنامههای نمایشنامهنویسان زن پس از انقلاب اسلامی با تکیه بر نظریات رابین لیکاف و سارا میلز» توسط الهام ذوالفقاریان
– ارائه مقاله «معنای مفهوم انقلاب در ادبیات نمایشی دههی ۱۳۶۰ ایران؛ یک بررسی تاریخ مفهومی» نوشته عرفان ناظر
– برگزاری نشست تخصصی با عنوان «جایگاه و ویژگیهای نسل جدید نمایشنامهنویسان در ایران» با حضور رحمت امینی، شهرام احمدزاده و شکوفه آروین
برنامه دومین روز این سمینار (یکشنبه ۷ بهمن) به شرح زیر است:
– ارائه مقاله «تاثیر شرایط سیاسی و اجتماعی بر ویژگیهای شکلی و محتوایی ادبیات نمایشی ایران در دههی شصت» توسط محمدحسین ناصربخت
– ارائه مقاله «بررسی بازنمود فرهنگی زنان در نمایشنامههای اکبر رادی بر اساس نظریهی الین شوالتر» توسط سپیده ضیانینژاد و بهروز محمودی بختیاری
– برگزاری نشست تخصصی با عنوان «فناوریهای نوین و آینده پژوهی نمایشنامهنویسی در ایران» با حضور رامتین شهبازی، سعیدرضا خوششانس و آرام محضری
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سوم تا ۱۳ بهمن ۱۴۰۳ به دبیری خیرالله تقیانیپور برگزار میشود.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابطعمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی جشنواره تئاتر فجر، مسترکلاس بازیگری پیشرفته «بازی کمتر، بازی بهتر» با تدریس مسعود دلخواه بازیگر، کارگردان تئاتر و مدرس تئاتر، ظهر روزجمعه، پنجم بهمن ماه سال جاری در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.
در ابتدای این کارگاه، مسعود دلخواه خواست شرکتکنندگان مونولوگهایی که همراه دارند معرفی کنند تا از میان آنها، اشخاصی را برای انجام اتود روی صحنه فرا بخواند.
مسعود دلخواه در توضیح عنوان کارگاه آموزشی «بازی کمتر، بازی بهتر» عنوان کرد: منظور از بازی در این ورکشاپ، بازیِ غیررئالیستی، اکسپرسیونیستی یا روایی به شیوه برشت نیست. منظور بازی رئالیستی و واقعگراست که بیش از 90 درصد از فیلمهای سینمایی، سریالها و نمایشها به این شیوه بازیگری متکی هستند. در تئاتر، شیوههای مختلف بازیگری وجود دارد ولی تاکیدِ ما، بر شیوه بازیگری رئالیستی است. یعنی یک بازیِ شُسته رُفته، بدونِ مبالغه و اضافهکاری.
وی افزود: یکی از مشکلاتی که بیشتر وقتها حتی در بازیِ بازیگرانِ حرفهای به چشم میخورد، این است که اضافهکاری میکنند. استفاده بیش از حد از داد زدن و حرکتِ بیش از حد روی صحنه از جمله این موارد است. گاهی، این نوع شیوه، مناسبِ آن کاراکتر است ولی در اکثر مواقع، اینگونه نیست. عموما طوری بازی میکنند که معلوم میشود آنها در حال بازیگری هستند. این نوع بازیگری، بازی را تصنعی میکند فارغ از اینکه مبالغه در سطحِ بدنی یا بیانی انجام شود. چگونه میتوان تصنع را از بازی گرفت تا بازیِ بازیگران طبیعی و باورپذیر به نظر برسد؟ اینجاست که مسئله تکنیکها پیش میآید و برای اینکه به تکنیکها برسیم، من دو مسئله «بازی غلط و بازی درست» را مطرح میکنم. به این منظور، ما از «بازی غلط» به «بازی درست» میرسیم که یک روشِ سَلبی محسوب میشود.
او «بازی غلط» را بدین صورت تشریح کرد: «بازی غلط» مبالغه زیادی دارد. حرکاتِ اضافه مثل داد زدن، نعره کشیدن، بازیِ غیرضروریِ نمایشِ احساسات را در بر میگیرد. خلاصهی «بازی غلط» به حداکثر رساندنِ هر چیزی است. ما میتوانیم «بازی غلط» را تمرین کنیم که به «بازی درست» برسیم. مسئله این است که وقتی به بازیگری میگوییم مبالغه و اضافهکاری نکن، انرژیِ آنها به همان نسبت اُفت میکند. این مشکل است که یک نفر با احساساتِ خوبی دارد بازی میکند و منتها، بیش از آنچه که نیاز است، دارد حرکت میکند. با اینکه حسِ او کاملا طبیعی است. وقتی از او میخواهیم که کنترلشدهتر بازی کند، اُفتِ انرژی را در او شاهد هستیم. اینجاست که تکنیک وارد میشود که ما چه کنیم که تِمپوی درونی بالا باشد و تمپوی بیرونی در ذوقِ تماشاگر نزند؟ این چیزی است که قرار است درباره آن صحبت کنیم. «بازی غلط» بازیای است که تاثیرگذار نیست و تمپوی بیرونی خیلی زیاد است ولی از درون، باورپذیری قابل مشاهده نیست. مثل کسی که تظاهر میکند.
سپس او از یکی از شروتکنندگان خواست تا به روی صحنه بیاید و مونولوگی را اجرا کند تا براساس آن مونولوگ، این مِتُد را برای مخاطبان به معرض نمایش بگذارد.
این هنرمند با اشاره به مونولوگِ اجراشده و بهرهگیری از «بازی غلط» برای رسیدن به «بازی درست» بیان کرد: ابتدا که این شرکتکننده بازی کرد، تمپوی درونی او پایین بود و تمپوی بیرونیِ بالاتری داشت. در دومین اتود متوجه شدیم که انرژیِ درونی خیلی بالاست ولی آنچه که نشان میدهد نصفِ آن را هم به نمایش نمیگذارد. ما هم حس میکنیم بیش از آنچه که نشان میدهد، در درونِ او در حال غَلَیان است. بنابراین، یکی از راههای نگهداشتنِ انرژیِ درونی بالا و انرژی بیرونی در حدِ لزوم، این است که با مبالغه بیش از حد، غلط بازی کنید، بگذارید احساسات بیرون بیاید و منفجر شود بعد همان انرژی را در درونتان نگه دارید و با کمترین میزانِ اکت و حرکت، شروع به بازیِ دوباره کنید.
دلخواه در تشریح «تمپوی درونی» و «تمپوی بیرونی» گفت: «تمپوی درونی» و «تمپوی بیرونی» اساسِ بازیِ باورپذیر است و ما به وفور، آن را در زندگی مشاهده و تجربه میکنیم. وقتی کسی به شما توهین کرده است و از او عصبانی هستید، یا دعوا کردید و خودتان را کنترل میکنید، خیلی تاثیر دارد. یعنی هر لحظه ممکن است از عصبانیت منفجر شوید ولی این حس را در خودتان کنترل کردهاید. همیشه هم این حسِ عصبانیت است. گاهی، خوشحالی، شادی و خنده یا گریه است.
منظورم این است که یک بازیگر نباید تصمیم بگیرد خوشحالی یا گریه خودش را نشان بدهد بلکه باید این خوشحالی یا این گریه نشان داده شود. به تفاوت دو واژه «نشان دادن» و «نشان داده شدن» دقت کنید. بینِ این دو فرق هست.
وی تاکید کرد: اگر بخواهید خوشحالیتان را نشان دهید، عملی تصنعی است و ما در زندگی واقعی، هیچوقت خوشحالیِ خودمان را اغراقشده نشان نمیدهیم مگر اینکه بخواهیم دروغ بگوییم. این درباره حسهای دیگر هم صدق میکند. این اتفاق خیلی در بازیگری اتفاق میافتد. وقتی ما چیزی را نشان میدهیم و در باطن، به آن باور نداریم یا احساسش نمیکنیم، این بازی تصنعی میشود و تاثیرگذار نخواهد بود. مثلا ما در زندگی هیچوقت نشان نمیدهیم ترسیدهایم چون یا ما از چیزی میترسیم یا نمیترسیم.
سپس سه شرکتکننده دیگر به روی صحنه آمدند و مدرس کارگاه با اشاره به بازیهای آنها، نکاتی را پیرامون «بازی کمتر، بازی بهتر» مطرح کرد.
این کارگردانِ تئاتر در سخنانِ پایانی درباره راهکارهای تقویتِ تخیل برای هنرمند عنوان کرد: برای اینکه تخیل خودمان را تقویت کنیم، باید شعر، نمایشنامه، داستان کوتاه و رُمان بخوانیم. وقتی شعر میخوانید، شعر پُر از تصویر است. شعر، تخیلبرانگیز است. وقتی نمایشنامه میخوانید، تخیل به کار میافتد و آن صحنه را در ذهنتان تصویر میکنید. کاراکترها و ورود و خروجِ آنها را مشاهده میکنید. اینگونه تخیلِ یک هنرمند تقویت میشود.
بعد از یک استراحتِ کوتاه، کارگاه آموزشی «بازی کمتر، بازی بهتر»، با اجرای اتودهای دیگر شرکتکنندگان ادامه و پایان یافت. این مسترکلاس بازیگری پیشرفته با استقبال خوبی از سوی مخاطبان روبرو شد تا جایی که برگزارکنندگان به دلیل استقبال زیاد ظرفیت حضور علاقه مندان را افزایش دادند.
به گزارش چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، همزمان با معرفی قطبالدین صادقی، شهرام زرگر، مجید امرایی، حمید کاکاسلطانی و محمدعلی سلیمانتاش به عنوان هیات داوران بخش بعلاوه فجر۲ (هنرمندان دارای معلولیت) این دوره از جشنواره، آثار صحنهای و خیابانی این بخش اعلام شد.
اسامی آثار بخش صحنهای به شرح زیر است:
نمایش «وصله» به نویسندگی داود اکبری با کارگردانی یاسر رستمی
نمایش «قلمرو» به نویسندگی شاهد شفیعی و کارگردانی مهدیه فخاریپور
نمایش «لال بهیگ» به نویسندگی رضا موری و کارگردانی مصطفی محمدی دوست
نمایش «قویتر» به نویسندگی استریندبرگ و کارگردانی مجتبی مرادی (بخش ویژه منتخب جشنوارههای کشور)
نمایش «سبز سرخخوان» به نویسندگی شهریار نیریز نقدهی با کارگردانی شهرام خلیلی
نمایش «ناخدا لیدی» به نویسندگی و کارگردانی کاظم ارجمندنیا
نمایش «داماهی» به نویسندگی و کارگردانی محمد سایبانی
نمایش «پلاتو باغچهبان» به نویسندگی و کارگردانی حمیدرضا میرزاییزاده
نمایش «قلادهای برای یک سگ مرده» به نویسندگی محمد چرمشیر با کارگردانی غلامرضا عربی
نمایش «ترانههای قدیمی» به نویسندگی محمد رحمانیان با کارگردانی رعنا زارعپور
نمایش «فخرالزمان» به نویسندگی ابراهیم عادلنیا و کارگردان اصغر محمدی
آثار بخش خیابانی این رویداد به شرح زیر است:
نمایش «ماجرای آقای رستم» به نویسندگی و کارگردانی محسن مسعودیفر
نمایش «ننه دلاور » به نویسندگی علی حسینی و کارگردانی مرضیه علیزاده
نمایش «پاپیون قرمز» به نویسندگی و کارگردانی محمد زارعزاده
نمایش «خانه خیابان گلشن» به نویسندگی آمنه پورحسینی و کارگردانی پژمان مهرابپور
نمایش «شهر کوچولوها» به نویسندگی و کارگردانی سیدمهرداد کاووسی
نمایش «دردسر یک کوتاه قامتبلنداندیش» به نویسندگی مجتبی لالهزاری و کارگردانی مهسا دهقانی
نمایش «حسنک» به نویسندگی مهدی صالحیار با کارگردانی نسا خدایار
تالار محراب، تماشاخانه سنگلج و تماشاخانه مشایخی سالنهای میزبان بخش صحنهای و محوطه بیرونی تالار محراب و تئاترشهر میزبان آثار بخش خیابانی بعلاوه فجر۲ (هنرمندان دارای معلولیت) میشوند.
بخش بعلاوه فجر۲ (هنرمندان دارای معلولیت) از یکشنبه هفتم تا جمعه دوازدهم بهمن به عنوان بخش جانبی چهلوسومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر برگزار خواهد شد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، در سومین روز از این رویداد فرهنگی – هنری ۱۳ گروه صحنه جشنواره را تجربه میکنند که از میان آنها هشت اثر نمایشهای صحنهای و پنج اثر نمایشهای خیابانی را تشکیل میدهند.
برنامه سومین روز این رویداد فرهنگی-هنری به شرح زیر است:
«چند گرگ از عروسی مادرم ماه جان» به کارگردانی احسان جانمی، «چیزهایی که حمل میکنیم» به کارگردانی فرانسیسکو کماچو، «و چند داستان دیگر» به کارگردانی محمد امینیراد، «کاتالونیا» به کارگردانی مصطفی ذوقی، «ملک محمد» به کارگردانی سهند قیصری و بابک قیصری، «آرداقیون» به کارگردانی ژیرایر داداسیان، «بوغاج» به کارگردانی غریب منوچهری و «لاله عباسی» به کارگردانی محمد یزدی اجراهای صحنهای سومین روز از جشنواره چهل و سوم را در تالار وحدت، مجموعه تئاترشهر، تالار مولوی، تماشاخانه ایرانشهر، تالار حافظ و تماشاخانه سنگلج تشکیل میدهند.
همچنین نمایشهای خیابانی «شال قرمز» به کارگردانی محمدهادی عطایی، «چشم آبی» به کارگردانی حسین نادری، «طوفان الاقصی» به کارگردانی میثم کردی، «به توان نفسهایت» به کارگردانی آدینه رحیمنژاد و «پلاستیک» به کارگردانی بهنام کاوه، سومین روز جشنواره در محوطه بیرونی تئاتر شهر و فرهنگسرای رازی اجرا میشود.
«دویل» به کارگردانی حمید رحیمی، «قلادهای برای سگ مرده» به کارگردانی حامد هادوی و «به رنگ جعبهای» به کارگردانی بهزاد خاکینژاد در بخش به علاوه فجر روی صحنه خواهد رفت.
کارگاه آموزشی «بازی کمتر، بازی بهتر» نیز با تدریس مسعود دلخواه، امروز جمعه پنجم بهمن، در کارگاه نمایش مجموعه تئاترشهر برگزار میشود.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانیپور، سوم بهمن کار خود را آغاز کرد و تا ۱۳ بهمن ادامه دارد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، او درباره نمایشهایی که تا روز دوم جشنواره توانستهاند تمامی بلیتهای خود را به فروش برسانند، عنوان کرد: نمایشهای «دوکانی خوکژین» به کارگردانی باقر سروش که با زبان کردی روی صحنه میرود، «منگی» به کارگردانی امین سعدی، «کاتالونیا» به کارگردانی مصطفی ذوقی، «و چند داستان دیگر» به کارگردانی محمد امینیراد، «این دنیا یه کنسرت … به من بدهکاره» به کارگردانی سهند خیرآبادی و در چهار سانس و «سارا» به کارگردانی حسن شیخزاده که به زبان ترکی روی صحنه میرود، تمامی بلیتهای خود را به صورت کلی تا پایان جشنواره فروختهاند.
مدیر سایت ایران نمایش افزود: همچنین بلیتهای یک سانس نمایش «وی آی پی با طعم مرگ» به کارگردانی علی صادقیزاده به صورت کامل فروخته شده و از سانس دوم آن نیز تنها چند بلیت در دسترس برای خرید است.
کریمی درباره ثبتنام دانشجویان در جشنواره چهل و سوم بیان کرد: همزمان با آغاز بلیتفروشی در تاریخ یک بهمن، ثبتنام دانشجویان نیز به صورت کاملا آنلاین آغاز شد که تقریبا 300 دانشجو برای حضور در جشنواره و دریافت کد ویژه دانشجویی ثبتنام کردند و پس از جمعآوری اطلاعات این افراد و بررسی آن، دوم بهمن ماه کد دانشجویی هر فرد به صورت اختصاصی برای هر دانشجو ارسال شد.
او ادامه داد: برای سیستم چک بلیت سالنهای مجموعه تئاترشهر و تماشاخانه ایرانشهر 2 کیوسک در لابی هر مجموعه قرار دادهایم که از آن طریق مخاطبان بتوانند بلیتهای خود را چاپ کنند. انتخاب این 2 مجموعه نیز به این دلیل بوده است که لابی مشترکی برای سالنهای اجرا وجود دارد و امکان قرار دادن این کیوسکها وجود داشت.
مدیر سایت ایران نمایش در پایان عنوان کرد: امیدوارم چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به خوبی برگزار شود و ما در ایران نمایش تمام سعی و تلاش خود را کردیم تا حداکثر امکانات را برای مردم و دانشجویان فراهم کنیم.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سوم تا ۱۳ بهمن ۱۴۰۳ به دبیری خیرالله تقیانیپور در تهران در حال برگزاری است
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سید عباس صالحی پس از تماشای نمایش «مرز» گفت: وفاق، بنیادش بر مبنای گفت وگو است و تئاتر نیز هنر گفت وگو است. اگر میخواهیم فضای گفت وگو را گسترش دهیم، فرصت قابل توجه برای گفت وگو، فضای هنرهای نمایشی و تئاتر است.
وی یادآور شد: کسانی که روی صحنه هستند و افرادی که به تماشای تئاتر مینشینند، در یک گفت وگوی حاضر و درجریان قرار دارند. گفتوگوها گاهی به زبان میآید و گفت وگوهای درونی و ضمنی در مخاطبان تئاتر رخ میدهد و این گفت وگوها با گفت وگوهای روی صحنه ارتباط پیدا میکند.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تاکید کرد: وفاق ملی مبتنی بر گفت وگوی ملی است. یک پایه گفت وگوی ملی میتواند در هنرهای نمایشی باشد و تئاتر به مسیر وفاق ملی میتواند خیلی کمک کند.
صالحی در ادامه عنوان کرد: هنر تئاتر فرصتهای زیادی برای حوزه آموزشی به وجود میآورد؛ موجب اعتماد به نفس دانش آموز میشود و فرصت تامل و گفت وگو را ایجاد میکند. در دورههایی پیوندهای بهتری بین نظام آموزشی و تئاتر داشتیم و فاصلههایی پیدا کردیم. اگر امروز نقد به نظام آموزشی داریم تئاتر میتواند از جوانب مختلف کمک کند.
وی گفت: دوستان ما در حوزه آموزشی با حضور در اینگونه محفلها میتوانند از فرصتها استفاده کنند.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: نمایشهای دانش آموزی فرصتی مناسب برای نظام آموزشی است و میتوانیم ببینیم با حضور دانش آموزان در این فضا چه اتفاقی برای آنان رخ میدهد. ما در وزارت فرهنگ تلاش میکنیم این مسیر را روان تر کنیم و امیدواریم دوستان ما در نظام آموزشی به این دعوت ما پاسخ دهند.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، عصر پنجشنبه چهارم بهمن با حضور در تماشاخانه سنگلج به تماشای نمایش «مرز» نشست.
این نمایش به کارگردانی ندا قربانیان، اثر برگزیده جشنواره هنرستانهای هنرهای زیبا از استان البرز است.
نادره رضایی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اتابک نادری سرپرست اداره کل هنرهای نمایشی، خیرالله تقیانیپور دبیر جشنواره، محمد حسین اسماعیلی مدیرکل دفتر برنامهریزی و آموزشهای هنری، نیکنام حسینپور رئیس مرکز روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ابراهیم شریفی مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی البرز، وزیر را همراهی کردند.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانیپور، روزگذشته کار خود را در تهران آغاز کرد و تا ۱۳ بهمن ادامه دارد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، در دومین روز از این رویداد فرهنگی – هنری ۱۷ گروه صحنه جشنواره را تجربه میکنند که از میان آنها ۱۰ اثر نمایشهای صحنهای و هفت اثر نمایشهای خیابانی را تشکیل میدهد.
برنامه دومین روز این رویداد فرهنگی-هنری به شرح زیر است:
«داماهی» به کارگردانی احمد ندافی و الهه کیانی، «سفرنامه آبجی مظفر» به کارگردانی قطبالدین صادقی، «اینک انسان» به کارگردانی حمیدرضا نعیمی، «وی آی پی با طعم مرگ» به کارگردانی علی صادقیزاده، «منگی» به کارگردانی امین سعدی، «دغاگر» به کارگردانی ساحل صالحی، «خانه مادری» به کارگردانی پویا حسنوند، «یک گوزن مادر» به کارگردانی شارون شیشنوف، «دوکانی خوکژین(مغازه خودکشی)» به کارگردانی باقر سروش و «مرز» به کارگردانی ندا قربانیان اجراهای صحنهای دومین روز از جشنواره چهل و سوم را در تالار وحدت، مجموعه تئاترشهر، تالار مولوی، تماشاخانه ایرانشهر، تالار حافظ و تماشاخانه سنگلج تشکیل میدهند.
همچنین نمایشهای خیابانی «روزی روزگاری در آمریکا» به کارگردانی فرشته چاپلقی، «پلاستیک» به کارگردانی بهنام کاوه، «۴ ماه و ۱۰ روز» به کارگردانی فرشته مصطفیپور، «به توان نفسهایت» به کارگردانی آدینه رحیمنژاد، «چاکرای ریشه» به کارگردانی علی سنامیری، «چشم آبی» به کارگردانی حسین نادری، «توپ با توپ» به کارگردانی محمد رادمهر، دومین روز جشنواره در محوطه بیرونی تئاتر شهر، پهنه رودکی، محوطه میدان شهدای هفتم تیر و ایوان انتظار مترو حضرت ولیعصر (عج) اجرا میشود.
«زندگی در تئاتر» به کارگردانی احسان حسینخانی، «من کشی» به کارگردانی مریم رادپور و سلیم ثنایی و «یخ زده» به کارگردانی رضا بهکام در بخش به علاوه فجر روی صحنه خواهد رفت.
جلسه دوم کارگاه آموزشی «بیان بدنی بازیگر» نیز با تدریس حامد نصرآبادیان، روز پنجشنبه چهارم بهمن، در کارگاه نمایش مجموعه تئاترشهر برگزار میشود.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانیپور، سوم بهمن کار خود را آغاز کرد و تا ۱۳ بهمن ادامه دارد.
به گزارش روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، اجراهای بخش تئاتر ملل این رویداد فرهنگی – هنری از روز پنجشنبه، چهارم بهمن ماه صحنه جشنواره چهل و سوم را تجربه میکنند.
اجراهای صحنهای بخش بینالملل جشنواره چهل و سوم تئاتر فجر بدین شرح است:
1. «یک گوزن مادر» به کارگردانی شارشن شیشنوف از قرقیزستان، چهارم بهمن در تماشاخانه ایرانشهر
2. «آرداقیون» به کارگردانی ژیرایر داداسیان از ارمنستان، پنجم بهمن در تماشاخانه ایرانشهر
3. «چیزهایی که حمل میکنیم» به کارگردانی فرانسیسکو کماچو از پرتغال و ترکیه، پنجم بهمن در مجموعه تئاترشهر
4. «دِژاوو» به کارگردانی محمد عبدالحمید عبدحسین از عراق، هفتم بهمن در مجموعه تئاترشهر
5. «تولد لازگی» به کارگردانی آسکر خلمومینوف از ازبکستان، هشت بهمن در تماشاخانه سنگلج
6. «یک ساعت خاطره» به کارگردانی واهه شاهوردیان از ارمنستان نهم بهمن در تماشاخانه سنگلج
7. «گودزیلا: پدیده» به کارگردانی اوس ابراهیم از تونس، یازدهم بهمن در تئاتر مولوی
همچنین دو نمایش «اتنو» و «البسته» به کارگردانی شیشکینا آنا یوریونا از روسیه در میان آثار بخش خیابانی که در پهنه رودکی اجرا میروند، حضور دارد.
مدیریت این بخش را مژگان وکیلی برعهده دارد.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانیپور، سوم بهمن کار خود را آغاز کرد و تا ۱۳ بهمن ادامه دارد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابطعمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی جشنواره تئاتر فجر، کارگاه آموزشی «بیان بدنی بازیگر» با تدریس حامد نصرآبادیان بازیگر و مدرس تئاتر، ظهر روز چهارشنبه، سوم بهمن ماه سال جاری در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.
در ابتدای نشست، حامد نصرآبادیان خواست شرکتکنندگان خودشان را معرفی کنند سپس از آنها خواست تا به پرسشی درباره نسبت مغز و بدن با هم پاسخ دهند.
حامد نصرآبادیان راجع به واکنشِ بدنی آدمها در موقعیتهای گوناگون عنوان کرد: همه اینها را شنیدیم که شخصی سرطان داشته و بعد از چند وقت، درمان شده است. یک نظریهی دیگر برای شناختِ آناتومی وجود دارد که خیلی برای من جالب است. وقتی ما میخواهیم احساس قدرت کنیم، خواسته یا ناخواسته بدن ما دچار یک واکنشِ فیزیکیِ کِشدار میشود. وقتی یک قهرمان دو و میدانی از خطِ پایان میگذرد، دستانش را باز میکند و بدن او، یک فیگورِ کشیده خواهد داشت. فیگوری که به شکلِ علامت “V” و نماد پیروزی است. در این مواقع، هورمونِ تستوسترون ترشح میشود. زمانی که ما برای تست بازیگری به یک دفتر سینمایی یا تئاتری میرویم، برای اینکه خودمان را مشغول نشان دهیم، موبایل به دست میگیریم و خودمان را جمع میکنیم. در این حالت، شخصی که برای مصاحبه رفته، احساسِ کوچکی میکند و شخصی که برای مصاحبه در مقابل او قرار میگیرد، حسِ بزرگی خواهد کرد. اتفاقی که در چنین مواقعی رخ میدهد.
سپس او از شرکتکنندگان در کارگاه درخواست کرد تا حسهای «ترس»، «خشم» و «شادی» را اتود بزنند و تغییراتی که در بدن خودشان مشاهده میکنند را مورد مداقه قرار دهند.
او با ارجاع به ضمیرِ ناخودآگاه بیان کرد: وقتی شما کلماتی همانند ترس، خشم و شادی را میشنوید، آنچه که در واکنشِ بدنیِ ناخودآگاه شما اتفاق میافتد، هنوز فیگور است و حسِ واقعیِ آن کلمه یا تیتر مثل شادی نیست. فیگور، شما را به آن حس میرساند. در اینجا، اتفاقی که میافتد، برعکس است یعنی ذهن فرمان نمیدهد. در این حین، بدن فرمانده و ذهن، فرمانبر میشود. این اتفاقی است که در بازیگری رخ میدهد. یعنی من به عنوان بازیگر باور میکنم که در این لحظه، باید این حس را داشته باشم. این باورپذیریِ نقش است و باورپذیری حس در انداموارههای بدنی اتفاق میافتد. اولین اتفاق در بدن میافتد و بدن، این واکنش را به کنشِ رفتاری تبدیل میکند. وقتی آن فیگور به آن غلظتِ حسی میرسد، مغز هم باور میکند. این رویدادِ مهم در این فرآیند، باورپذیری است؛ چه از ذهن به بدن منتقل شود یا بالعکس. این همان اصلِ اولِ بازیگری یعنی باورپذیریِ یک نقش است. چون ما داریم نقشِ کسِ دیگر را بازی میکنیم.
وی تئاتر را یک هنر دیداری دانست و گفت: آخرین اجرای تئاتری که دیدید، چه نام داشت؟ آخرین فیلمی که دیدید، چه نام داشت؟ عنوانِ فیلم یا نمایش در این سوال مهم نیست بلکه این دیدن است که اهمیت دارد. چون تئاتر یا فیلم، یک هنرِ دیداری است. ما میرویم تئاتر را ببینیم پس اولین اتفاق، اتفاقِ بصری است. حتی نمایشنامهخوانیها در این روزها، به سمتِ اجراخوانی رفته است. یعنی من دارم کاری میکنم که تاثیری را ببینید. گفتارِ من باید تاثیر بگذارد و برای اینکه گفتارِ من تاثیر بگذارد، بدنِ من دارد ناخواسته دچارِ یک کنشِ رفتاری میشود. اتفاقی که برای نمایشهای رادیویی یا دوبله هم میافتد. برای اینکه بتوانم حس بهتری را اجرا کنم و به گوش مخاطبم برسانم، بدنِ من ناخواسته دچار تغییراتِ فیزیولوژی میشود. این اتفاق حتی در بازیگری رادیویی میافتد و قاعدتا، در بازیگری روی صحنه نمودِ بیشتری دارد.
پخش ویدئوهایی از اسکاتلند و هندوستان دیگر بخشِ کارگاه آموزشی «بیانِ بدنی بازیگر» بود و در مرحله عملیِ کارگاه آموزشی، شرکتکنندگان با تعویضِ لباس، برای انجامِ اتودهای بازیگری آماده شدند.
گفتنی است؛ روز دوم کارگاه آموزشی «بیانِ بدنیِ بازیگر»، روز پنجشنبه، 4 بهمن ماه سال جاری، از ساعت 11 تا 14 در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر برگزار خواهد شد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، افتتاحیه نمایشگاه عکس و پوستر جشنواره شنبه ۶ بهمن ساعت ۱۶ در مجموعه فرهنگی هنری صبا نگارخانه آینه برگزار میشود.
128 هنرمند، 953 اثر را به بخش عکس چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر ارسال کردند که از میان این آثار در نهایت، 89 اثر از 49 هنرمند به بخش نهایی داوری و همچنین بخش نمایشگاه راه یافت.
آثار راه یافته به بخش نهایی داوری علاوه بر اینکه در قالب کتاب چاپ میشود، به صورت نمایشگاه در منظر دید عموم قرار میگیرد.
شکوفه هاشمیان، سارا ساسانی و سیامک زمردی مطلق داوری بخش عکس جشنواره را بر عهده داشتند.
در بخش پوستر نیز 35 هنرمند در مجموع 108 اثر را به بخش پوستر جشنواره ارسال کردند که در نهایت، 40 اثر از 20 هنرمند به بخش نهایی داوری و همچنین بخش نمایشگاه راه یافت.
آثار راه یافته به بخش نهایی داوری علاوه بر اینکه در قالب کتاب چاپ میشود، به صورت نمایشگاه در منظر دید عموم قرار خواهد گرفت.
ابراهیم حقیقی، جواد آتشباری و بهراد جوانبخت داوری بخش پوستر جشنواره بینالمللی تئاتر فجر را برعهده دارند که پس از بررسی نهایی آثار رسیده به دبیرخانه چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، آثار رسیده از 20 هنرمند را برای حضور در بخش نهایی انتخاب کردند. دبیری این بخش را مهدی آشنا برعهده دارد.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانی پور، سوم تا 13 بهمن ماه امسال در تهران برگزار میشود.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، این رویداد فرهنگی-هنری با ۱۵ اجرای صحنهای و خیابانی کار خود را در تهران آغاز میکند. از این تعداد نمایش هفت اجرا در بخش نمایشهای صحنهای و هشت نمایش آثار خیابانی را تشکیل میدهند.
برنامه روز نخست این رویداد فرهنگی-هنری به شرح زیر است:
«سفرنامه آبجی مظفر» به کارگردانی قطبالدین صادقی، «اینک انسان» به کارگردانی حمیدرضا نعیمی، «همت بلند جنابعالی» به کارگردانی محمدحسن علمائی، «دیفن هیدرامین» به کارگردانی علیرضا معروفی، «نام تمام مصلوبان عیسی است» به کارگردانی وحید نفر، «هدویگ» به کارگردانی نادر برهانی مرند و «بیجِن» به کارگردانی مهرداد علیپور اجراهای صحنهای اولین روز جشنواره چهل و سوم را در مجموعه تئاتر شهر، تئاتر مولوی، تماشاخانه ایرانشهر، تالار حافظ و تماشاخانه سنگلج تشکیل میدهند.
همچنین نمایشهای خیابانی «روزی روزگاری در آمریکا» به کارگردانی فرشته چاپلقی، «شال قرمز» به کارگردانی محمدهادی عطایی، «پلاستیک» به کارگردانی بهنام کاوه، «۴ ماه و ۱۰ روز» به کارگردانی فرشته مصطفیپور، «به توان نفسهایت» به کارگردانی آدینه رحیمنژاد، «چاکرای ریشه» به کارگردانی علی سنامیری، «چشم آبی» به کارگردانی حسین نادری، «توپ با توپ» به کارگردانی محمد رادمهر، روز نخست جشنواره در محوطه بیرونی تئاتر شهر، پهنه رودکی، محوطه میدان شهدای هفتم تیر و ایوان انتظار مترو حضرت ولیعصر (عج) اجرا میشود.
کارگاه آموزشی «بیان بدنی بازیگر» نیز با تدریس حامد نصرآبادیان، روز چهارشنبه سوم بهمن، در کارگاه نمایش مجموعه تئاترشهر برگزار میشود.
«انگلیسی» به کارگردانی امید امیدی و فراز غلامی، «حرمان» به کارگردانی محمدصادق سیادت، «سه نمایشنامه از محمد مساوات» به کارگردانی سجاد تابش در بخش بعلاوه فجر روی صحنه خواهند رفت.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانیپور، امروز سوم بهمن کار خود را آغاز کرد و تا ۱۳ بهمن ادامه دارد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، مراسم افتتاحیه این دوره از جشنواره پس از قرائت آیاتی از قرآن کریم و پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران، با همراهی گروهی از خدام آستان قدس رضوی و ادای احترام به بارگاه امام رضا (ع) آغاز شد.
در ابتدای این مراسم اتابک نادری سرپرست اداره کل هنرهای نمایشی اظهار کرد: دوستانم در ستاد برگزاری پیشنهاد دادند که ما از صحنه بیرون بیاییم و همدیگر را همیشه در سالن تئاتر دیدیم و مقرر شد محفل صمیمیتری را ایجاد و حال همدیگر را خوب کنیم.
وی ادامه داد: خانم نادره رضایی از روز حضور در معاونت هنری بر ایجاد فرصت گفتوگو تاکید کرد و گفتیم خارج از محفل تئاتر این فضا را فراهم کنیم.
سرپرست اداره کل هنرهای نمایشی با تقدیر از مدیریت هتل نور حیات توضیح داد: قرار است بچههای تئاتر استانها در این فضا با یکدیگر گفتوگو کنند.
معرفی برگزیدگان بخش عکس
سپس مهدی آشنا مدیر بخش عکس و پوستر چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر اظهار کرد: بخش عکس و پوستر به مرحله نهایی رسید و با تمام فراز و نشیبهای این دوره، در کل اتفاق مبارکی رخ داد. دو سال بود این بخش برگزار نمیشد و به لطف مرکز هنرهای نمایشی و دبیرخانه این بخش برگزار شد. خوشحالم این اتفاق رخ داد و آثاری پذیرفته شد که از شهرستانها و گوشه کنار ایران است و به معنای واقعی کلمه جشنوارهای به وسعت تمام ایران را داریم.
وی با تقدیر از داوران بخش عکس جشنواره و همکاران دیگر این بخش از سیامک زمردی مطلق دعوت کرد که در بخش اهدای جوایز حضور داشته باشد.
زمردی مطلق، داور بخش عکس نیز عنوان کرد: افتخار میکنم عضوی از خانواده تئاتر هستم و در بیش از ۳۶ سال کار، اکثر هنرمندان را عکاسی کردم. بیش از هزار عکس را داوری کردیم و این آثار دستاورد سه سال تلاش تئاتریها است.
سپس با حضور نادره رضایی، اتابک نادری، مهدی آشنا و سیامک زمردی مطلق نفرات برتر بخش عکس با اهدای لوح و تندیس تقدیر شدند.
برگزیدگان این بخش به شرح زیر است:
تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به نفر اول شیوا سراج برای عکس نمایش «۲۴ ۲۴» تعلق گرفت.
لوح تقدیر و جایزه نقدی در این بخش به فاطمه مجیدی برای عکاسی نمایش «مکبثزار» در مقام دوم تعلق گرفت.
لوح تقدیر و جایزه نقدی در این بخش به مریم قهرمانیزاده برای عکس نمایش «مایوزر» در مقام سوم تعلق گرفت.
هیئت داوران در این بخش از مهدی نصیری برای عکس نمایش «هفتخوان رستم»، محسن توحیدی برای عکس نمایش «تراژدی مکبث» و همچنین علیاصغر اظهاری خوشکار برای عکس نمایش «تایتان» تقدیر کرد.
بزرگداشت شهید رضی برگزار شد
در ادامه بزرگداشت شهید رضی در مراسم افتتاحیه چهل و سومین جشنواره تئاتر فجر برگزار و نشان سرباز وطن به یاد سردار دلها حاج قاسم سلیمانی توسط خیرالله تقیانیپور و لیلی عاج، به خانواده شهید سید رضی موسوی اهدا شد.
فرزند شهید رضی با تشکر از خیرالله تقیانیپور گفت: او مانند سربازی گمنام در بخش فرهنگ فعالیت داشت و در تولید بسیاری از آثار مقاومت نقش داشته است.
وی ادامه داد: همانطور که بسیاری از سربازان وطن ما فعالیت کردند، شما هنرمندان هم در عرصه فرهنگ کوشش بسیار کردید.
چهارم دی ۱۴۰۲ در جریان حمله رژیم صهیونیستی به منطقه زینبیه در حومه دمشق، سردار «سید رضی موسوی» از مستشاران با سابقه سپاه و مسئول پشتیبانی جبهه مقاومت در سوریه به شهادت رسید.
سیدرضی از جمله قدیمیترین مستشاران سپاه در سوریه و از همراهان سردار شهید حاج قاسم سلیمانی بود.
معرفی برگزیدگان بخش پوستر
سپس با حضور علی اوسیوند و فرزین محدث، برگزیدگان بخش پوستر چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به شرح زیر معرفی شدند:
رتبه سوم: رسول حقجو برای پوستر نمایش «بیجن»
رتبه دوم: به سامان رستمی برای پوستر نمایش «تمام کوهها را غلت میخورم»
رتبه اول: امیرحسین عبادیان برای پوستر نمایش «بهمن»
همچنین هیئت داوران در این بخش از ارسلان آقاخانی برای پوستر نمایش «ترانههای تب»، علی رفیعی برای طراحی پوستر نمایش «هاقیل و ارور ۴۰۴» تقدیر کردند.
️سپس در ادامه با حضور نادره رضایی، اتابک نادری و ایوب آقاخانی از چهار هنرمند پیشکسوت تئاتر تقدیر شد.
تقدیر از محمود پاکنیت
محمود پاکنیت در بزرگداشت خود در افتتاحیه چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر گفت: من کوچکترین فرد این جمع هستم و عزیزان بزرگی در این جمع هستند و من از جشنواره تشکر میکنم که از فعالان تئاتر تجلیل کردند.
فریبا متخصص تقدیر شد
در ادامه این مراسم و در بخش بزرگداشت فریبا مختصص، این هنرمند اظهار کرد: از این تقدیر، تشکر میکنم و من کوچک همه اهالی تئاتر هستم.
تندیس و لوح تقدیر متخصص توسط نادره رضایی، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اهدا شد.
تقدیر از فریده دریامج
سپس بزرگداشت فریده دریامج بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون برگزار شد.
این هنرمند در مراسم بزرگداشت خود اظهار کرد: همگی یک خانواده هستیم و همیشه دلم برای شما تنگ میشود. به خاطر این بزرگداشت ممنونم. من هنوز اول راهم و دوست دارم بیاموزم.
هوشنگ هیهاوند تقدیر شد
در ادامه مراسم افتتاحیه چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، بزرگداشت هوشنگ هیهاوند برگزار شد و او بیان کرد: فقط یک جمله میگویم که یادمان نرود جوانان از ما باهوشتر هستند و ما باید به آنها توجه کنیم. توسعه هزینه دارد؛ همانقدر که ما در سطح زیاد میشویم، چیزی به اسم عمق و ارتفاع نیز وجود دارد. باید به جوانان کمک کنیم.
معرفی برگزیدگان بخش نمایشنامهنویسی
در ادامه برگزیدگان بخش نمایشنامهنویسی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به شرح زیر معرفی و تقدیر شدند:
تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی مقام اول در این بخش به نمایشنامه «یک فیل ناپدید شده» به قلم شهروز آقایی تقدیم شد.
لوح تقدیر و جایزه نقدی در این بخش برای مقام دوم برای نمایشنامه «مه کشی» به آتوشا ریگی تعلق گرفت.
لوح تقدیر و جایزه نقدی در این بخش برای مقام سوم به بهنام ترابی برای نمایشنامه «رنگ انار» تعلق گرفت.
همچنین داوران در بخش پرترهنگاری به کاوه مهدوی برای نمایش «انبار» تقدیر کردند.
در بخش غزه و مقاومت مردم فلسطین جایزه هیئت داوران به نمایشنامه «هیچ پروانهای نباید بدون اسم بمیرد» به فریبا قاسمزاده و مهدی آذری تعلق گرفت.
در بخش آزاد تقدیر اول از نمایشنامه «تبریز به وقت موسیو» به قلم صابر دلبینا از استان گلستان، تقدیر دوم از «هویت زنبورهای خاموش» نوشته مهدی اکبری از استان البرز و تقدیر سوم از «چند گرگ عروسی مادر ماه جان» به قلم رضا گشتاسب صورت گرفت.
تولدی برای بهزاد فراهانی و اکبر زنجانپور
در ادامه به مناسبت زادروز بهزاد فراهانی و اکبر زنجانپور مراسمی برگزار شد و این دو هنرمند پیشکسوت هنر ایران، شمع تولدشان را خاموش کردند.
بهزاد فراهانی اظهار کرد: آرزو میکنم دوستانم هم سن من بشنوند، من امروز ۸۰ سالهام. یکی از معلمان بزرگ من بهرام بیضایی بود. جای او را در این مجلس خالی میبینم.
اکبر زنجانپور نیز گفت: من هم امروز ۸۰ ساله شدم و من یک روز کوچکتر از بهزاد هستم. نوه من متولد سوم بهمن است.
سپس بهزاد فراهانی تصنیفی خواند.
در پایان مراسم نیز خیرالله تقیانیپور، دبیر جشنواره اظهار کرد: به چهل و سومین جشنواره تئاتر فجر خوش آمدید. این جشنواره برای اهالی تئاتر است؛ سال.ها پیش شرکتکننده بودم و امروز خدمتگزارم. امیدوارم کمکم کنید.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سوم تا ۱۳ بهمن ۱۴۰۳ به دبیری خیرالله تقیانیپور در تهران برگزار میشود.
به گزارش روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، در بخش پوستر جشنواره، ۳۵ هنرمند در مجموع ۱۰۸ اثر را به بخش پوستر جشنواره ارسال کردند که در نهایت، ۴۰ اثر از ۲۰ هنرمند به بخش نهایی داوری و همچنین بخش نمایشگاه راه پیدا کرد.
همچنین براساس اعلام داوران، نامزدهای این بخش بدین شرح معرفی می شود:
علی فرخی برای پوستر نمایش «مصاحبه».
مهدی اسدی تبار برای پوستر نمایش «نفرین رزالین».
اردلان آشناگر برای پوستر نمایشهای «درخت انجیر» و «بز باش».
علی رفیعی برای پوستر نمایشهای «هاقیل» و «ارور ۴۰۴».
امیرحسین عبادیان برای پوستر نمایش «بهمن».
رسول حق جو برای پوستر نمایش «بی جن».
سامان رستمی برای پوستر نمایش «تمام کوهها را غلت میخورم».
ارسلان آقاخانی برای پوستر نمایش «ترانههای تب».
ابراهیم حقیقی، جواد آتشباری و بهراد جوانبخت داوری بخش پوستر جشنواره بینالمللی تئاتر فجر را برعهده داشتند.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر به دبیری خیرالله تقیانیپور، سوم تا ۱۳ بهمن امسال در تهران برگزار میشود.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از مشاور رسانهای پروژه، ابراهیم پشتکوهی، نویسنده و کارگردان تئاتر ایران، با نمایش «ذرات آشوب» در بخش ویژه چهلوسومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر حضور دارد.
پشتکوهی در جدیدترین تجربه اجرای تئاتر خود قصد دارد نمایش «ذرات آشوب» در روزهای ۷ و ۸ بهمن ماه در سالن اصلی تئاتر شهر به صحنه ببرد.
پژمان جمشیدی، بازیگر شناختهشده تئاتر، سینما و تلویزیون، بهعنوان اولین بازیگر این اثر نمایشی معرفی شده است.
جمشیدی اولین همکاری خود را با ابراهیم پشتکوهی در سال ۱۳۹۳ با نمایش «وقتی ما برمیگردیم دو پای آویزان مانده است» آغاز کرد.
نمایش «ذرات آشوب» پرترهای از دلاوری و پردلی مردم محجوب جزیره هرمز برای بیرون راندن اشغالگران پرتغالی را به تصویر میکشد که نشاندهنده عظمت روح ایرانی و جنگاوریشان برای دفاع از کیان میهنشان است.
در بخشی از خلاصه داستان این نمایش آمده است: «برای کشتیهای بیلنگر، موجها تصمیم میگیرند؛ من سیزده هزار رگم به این سرزمین عاشق است»
دیگر بازیگران و عوامل این اثر نمایشی بهزودی معرفی میشوند.
علاقهمندان برای تماشای این اثر نمایشی که در چهلوسومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر روی صحنه میرود، میتوانند از سایت ایران کنسرت و ایران نمایش بلیت تهیه کنند.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، سمینار علمی – پژوهشی این دوره از جشنواره با ارائه ۵ مقاله و ۲ نشست تخصصی روزهای ۶ و ۷ بهمن ۱۴۰۳ برگزار میشود.
بر این اساس برنامه روز نخست این سمینار برای شنبه ۶ بهمن از ساعت ۱۴ تا ۱۸ به شرح زیر است:
– ارائه مقاله «مطالعه رویکردهای گونهگون در آثار زنان نمایشنامهنویس در ادبیات نمایشی بوشهر از سال ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۳» توسط جهانشیر یاراحمدی
– ارائه مقاله «بررسی زبان زنانه در نمایشنامههای نمایشنامهنویسان زن پس از انقلاب اسلامی با تکیه بر نظریات رابین لیکاف و سارا میلز» توسط الهام ذوالفقاریان
– ارائه مقاله «معنای مفهوم انقلاب در ادبیات نمایشی دههی ۱۳۶۰ ایران؛ یک بررسی تاریخ مفهومی» نوشته عرفان ناظر
– برگزاری نشست تخصصی با عنوان «جایگاه و ویژگیهای نسل جدید نمایشنامهنویسان در ایران» با حضور رحمت امینی، شهرام احمدزاده و شکوفه آروین
همچنین برنامه دومین روز این سمینار برای یکشنبه ۷ بهمن از ساعت ۱۴ تا ۱۸ به شرح زیر است:
– ارائه مقاله «تاثیر شرایط سیاسی و اجتماعی بر ویژگیهای شکلی و محتوایی ادبیات نمایشی ایران در دههی شصت» توسط محمدحسین ناصربخت
– ارائه مقاله «بررسی بازنمود فرهنگی زنان در نمایشنامههای اکبر رادی بر اساس نظریهی الین شوالتر» توسط سپیده ضیانینژاد و بهروز محمودی بختیاری
– برگزاری نشست تخصصی با عنوان «فناوریهای نوین و آینده پژوهی نمایشنامهنویسی در ایران» با حضور رامتین شهبازی، سعیدرضا خوششانس و آرام محضری
مدیریت بخش سمینار علمی – پژوهشی در این دوره جشنواره برعهده سید جواد روشن است.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سوم تا ۱۳ بهمن ۱۴۰۳ به دبیری خیرالله تقیانیپور برگزار میشود.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، آزیتا حاجیان، شهرام گیل آبادی، مهرداد رایانی مخصوص، رضا مهدیزاده و هدایت عامل هاشمی اعضای هیات داوران مسابقه آثار صحنهای این دوره از جشنواره هستند.
در بخش مسابقه آثار صحنهای چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، ۳۷ نمایش شامل ۱۵ نمایش بخش مرور تئاتر ایران، ۱۴ نمایش بخش منتخب برگزیدگان جشنوارههای استانی و ۸ نمایش از آثار بخش ویژه با یکدیگر رقابت میکنند.
مجموعه تئاتر شهر (تالار اصلی، تالار سایه، تالار چهارسو و تالار قشقایی)، تماشاخانه ایرانشهر (تالار استاد ناظرزاده کرمانی و تالاراستاد سمندریان)، مرکز تئاتر مولوی (تالار اصلی)، تالار وحدت، تالار حافظ و تماشاخانه سنگلج میزبان آثار نمایشی در بخش صحنهای چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر در ایام برگزاری این رویداد خواهند بود.
چهل و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، سوم تا ۱۳ بهمن ۱۴۰۳ به دبیری خیرالله تقیانیپور برگزار میشود.
