برچسب: کانون عکاسی شفق

به گزارش سایت خبری راوی هنر، پنجاه و دومین نشست کانون عکاسی شفق فرهنگسرای سرو، بعد از ظهر روز سه‌شنبه، ۲۳ بهمن ماه ۱۴۰۳ با موضوع «معرفی عکاس بروک شِیدِن» با کارشناسی ستاره مجتهد سلیمانی و با همراهی سپیدار گذری در خانه موزه دکتر شریعتی برگزار شد و این دو، آثار بروک شادن را برای مخاطبان به نمایش گذاشتند و ابعادِ هنریِ آثارِ وی را مورد تحلیل و بررسی قرار دادند.
در ابتدا، درباره پروسه تحقیق برای شناختِ یک موضوع گفت: می‌خواهیم درباره بروک شِیِدن صحبت کنیم که یک عکاسِ مطرحِ آمریکایی است. جالب اینکه این عکاس در سنین پایین به شهرت رسید. چرا؟ به دلیلِ کارِ خاصی که می‌کرد و قرار است راجع به آن صحبت کنیم. در خلالِ این صحبت‌ها، من اسکرین شات هایی تهیه کردم تا به شما کمک کند موقعی که می‌خواهید درباره یک عکاس تحقیق کنید، با استفاده از این روش بتوانید آن را انجام دهید و این تحقیق می‌تواند راجع به هر چیزی باشد. ابتدا، راجع به روند تحقیق درباره یک مسئله صحبت می‌کنیم سپس به معرفی عکاس بروک شِیدِن خواهیم رسید.
وی در توضیح روند تحقیق درباره یک موضوع گفت: اولین کاری که می‌کنیم، صفحه جستجوی گوگل را باز و هر موضوعی را جستجو می‌کنیم. چندین مطلب پدیدار می‌شود. سمتِ راست صفحه، عکس، زندگی‌نامه و آثارش را می‌آورد و در سمتِ چپِ تصویر، سایتِ او قابل مشاهده است. همانطور که می‌بینید دارد درباره سال ۲۰۰۹ صحبت می‌کند در صورتی که بروک شِیدِن در آن سال مشهور شده وگرنه از خیلی سال قبل، او به عکاسی مشغول بوده است. پایین تصویر، ویکی‌پدیای او را می‌بینید. یکی از نکاتی که موقع جستجو باید در نظر داشته باشید، حرفه‌ی شخصِ مورد نظر است زیرا ممکن است تشابه اسمی وجود داشته باشد پس باید بروک شِیدِن عکاس را جستجو کنید. اگر تشابه اسمی در همان حرفه هم وجود داشت، دایره جستجو را محدودتر می‌کنید و به طور مثال، عنوان «عکاسِ هنری» را وارد می‌کنید. اینطوری، زودتر به هدف می‌رسید.
او افزود: جدا از موتور جستجوی گوگل، ویکی‌پدیا یکی از راه‌های دستیابی به مشخصات موضوع یک تحقیق است. در ویکی‌پدیا، اطلاعات مختلفی از جمله زندگی‌نامه شخص موجود است. در این ویکی‌پدیا، قسمت‌های «تألیفات» و «نمایشگاه‌ها» را می‌توانید مشاهده کنید. مهمترین قسمت برای ما در حال حاضر، قسمت «منابع و لینک‌های خروجی» است. اگر صفحه‌ای، قسمت «ارجاعات و پیوندهای بیرونی» قابلِ اتکایی نداشت، نمی‌توان به آن صفحه و اطلاعات مندرج در آن اعتماد کرد. اعتبارسنجی اطلاعات یک صفحه را می‌توان از قسمت «منابع و لینک‌های خروجی» هر صفحه تشخیص داد. وبسایتِ شخصی خیلی از اشخاص را می‌توان در قسمت قسمت «لینک‌های خروجی» پیدا کرد. این که گفتم، روشِ سنتیِ جستجوی گوگل است که ما را تا اینجا رهنمون می‌سازد.
سلیمانی راجع به استفاده از هوش مصنوعی در یک تحقیق عنوان کرد: در حال حاضر، هوش مصنوعی بهتر می‌تواند در تحقیقات به ما کمک کند و دلیلِ آن، مبحث SEO است. یعنی اشخاص روی وبسایت کار می‌کنند تا وبسایت آنها را در رتبه نخستِ گوگل نشان دهد. قبلا گوگل وب‌سایت‌هایی که پربازدیدتر و معتبرتر بود، رتبه اول می‌کرد. حالا، ممکن است یک وبسایت معتبر در صفحه دهم نمایش داده شود چون SEO مناسبی ندارد. پس نتایجِ معتبر، در صفحاتِ نخستی که گوگل در جستجو نشان می‌دهد، نیست. اما ما می‌توانیم با هوش مصنوعی، آن نتایجِ معتبر را پیدا کنیم. در اکثر برنامه‌های هوش مصنوعی، وقتی فارسی تایپ می‌کنید، نتایج را به انگلیسی خودش جستجو می‌کند بعد به فارسی برمی‌گرداند و به شما ارائه می‌کند‌. در نتیجه، اینجا زبان مانعِ ارتباطی نخواهد بود. ترجمه ضعیفی دارند با اینحال مطالب برای خواننده قابل فهم است.
وی ادامه داد: در اینجا، از چهار برنامه هوش مصنوعی استفاده کردم تا به من اطلاعاتی درباره بروک شِیِدن عکاس بدهد. من در مکاتبه با هوش مصنوعی از کلماتی نظیر «لطفا» و «خواهش می‌کنم» استفاده می‌کنم. الآن، دغدغه دنیا، بحث اخلاقیات در هوش مصنوعی است که اتفاقاتی نظیر «نابودگر» ساخته جیمز کامرون به وقوع نپیوندد. به این منظور، ما باید از خودمان شروع کنیم و این چیزها را یادِ هوش مصنوعی بدهیم. اگر ما با آن مودبانه صحبت کنیم، آن هم یاد می‌گیرد مهربانانه برخورد کند. لازم به ذکر است هوش مصنوعی در زمینه تحقیق و پژوهش آنقدر سواد و دانش دارد و علم را پیشرفت داده که اصلا نمی‌توان فکر کرد اُفُقِ این مسیر به چه شکل خواهد بود. من کتابی به نام «هوش مصنوعی در عکاسی در ایران» پیدا کردم که نویسنده آن، هوش مصنوعی بود. چقدر جالب است که حتی توانایی نگارش کتاب هم دارد. این هم بحث هوش مصنوعی بود.
این هنرمند در توصیف بروک شِیدِن گفت: بروک شِیدِن عکاس، نقاش، نویسنده، داستان‌نویس و مدرس است و حدود ده سال پیش، یکی از برترین دوره‌های آموزش مجانی را با نام Creative Live برگزار می‌کرده. این نشانی از پیشرو بودن او در زمینه مولف و مدرس بودن است. از مولفه‌های آثار او این است که نقاشی می‌کشد و آن را با عکس تلفیق می‌کند. این عکسی که مشاهده می‌کنید معلوم نیست از تلفیق چند عکس با نقاشی تشکیل شده است. این کلاژ را به شکل دیجیتال انجام می‌دهد. او قبل اینکه عکاس شود، نقاش بوده. در دانشگاه، ادبیات انگلیسی و فیلمسازی خوانده. این تجربیات به او کمک کرده تا بتواند این سبک را پیاده‌سازی کند.
سپیدار گذری سخنران بعدی بود که پشت تریبون قرار گرفت و کتاب «نقد عکس؛ درآمدی بر درکِ تصویر» نوشته تری برت، با ترجمه اسماعیل عباسی و کاوه میرعباسی، انتشاریافته در نشر مرکز را اینگونه معرفی کرد: این کتاب در ۸ فصل توسط اسماعیل عباسی و کاوه میرعباسی ترجمه شده. در این کتاب، برت، توصیف، تفسیر، ارزیابی و نظریه‌پردازی را با هوشمندی تمام طبقه‌بندی کرده تا خواننده متوجه شود چگونه عکس‌ها به وجود می‌آیند. تا در جهان، کاربرد و عملکردی داشته باشند. در این کتاب، برت ما را درباره عکس و هنرِ عکاسی وادار به تفکر می‌کند.
با پایان پنجاه و دومین نشست کانون عکاسی شفق، یک عکس یادگاری با حضور اعضای حاضر در رویداد ثبت شد.