به گزارش سایت خبری راوی هنر، پنجاه و دومین نشست کانون عکاسی شفق فرهنگسرای سرو، بعد از ظهر روز سهشنبه، ۲۳ بهمن ماه ۱۴۰۳ با موضوع «معرفی عکاس بروک شِیدِن» با کارشناسی ستاره مجتهد سلیمانی و با همراهی سپیدار گذری در خانه موزه دکتر شریعتی برگزار شد و این دو، آثار بروک شادن را برای مخاطبان به نمایش گذاشتند و ابعادِ هنریِ آثارِ وی را مورد تحلیل و بررسی قرار دادند.
در ابتدا، درباره پروسه تحقیق برای شناختِ یک موضوع گفت: میخواهیم درباره بروک شِیِدن صحبت کنیم که یک عکاسِ مطرحِ آمریکایی است. جالب اینکه این عکاس در سنین پایین به شهرت رسید. چرا؟ به دلیلِ کارِ خاصی که میکرد و قرار است راجع به آن صحبت کنیم. در خلالِ این صحبتها، من اسکرین شات هایی تهیه کردم تا به شما کمک کند موقعی که میخواهید درباره یک عکاس تحقیق کنید، با استفاده از این روش بتوانید آن را انجام دهید و این تحقیق میتواند راجع به هر چیزی باشد. ابتدا، راجع به روند تحقیق درباره یک مسئله صحبت میکنیم سپس به معرفی عکاس بروک شِیدِن خواهیم رسید.
وی در توضیح روند تحقیق درباره یک موضوع گفت: اولین کاری که میکنیم، صفحه جستجوی گوگل را باز و هر موضوعی را جستجو میکنیم. چندین مطلب پدیدار میشود. سمتِ راست صفحه، عکس، زندگینامه و آثارش را میآورد و در سمتِ چپِ تصویر، سایتِ او قابل مشاهده است. همانطور که میبینید دارد درباره سال ۲۰۰۹ صحبت میکند در صورتی که بروک شِیدِن در آن سال مشهور شده وگرنه از خیلی سال قبل، او به عکاسی مشغول بوده است. پایین تصویر، ویکیپدیای او را میبینید. یکی از نکاتی که موقع جستجو باید در نظر داشته باشید، حرفهی شخصِ مورد نظر است زیرا ممکن است تشابه اسمی وجود داشته باشد پس باید بروک شِیدِن عکاس را جستجو کنید. اگر تشابه اسمی در همان حرفه هم وجود داشت، دایره جستجو را محدودتر میکنید و به طور مثال، عنوان «عکاسِ هنری» را وارد میکنید. اینطوری، زودتر به هدف میرسید.
او افزود: جدا از موتور جستجوی گوگل، ویکیپدیا یکی از راههای دستیابی به مشخصات موضوع یک تحقیق است. در ویکیپدیا، اطلاعات مختلفی از جمله زندگینامه شخص موجود است. در این ویکیپدیا، قسمتهای «تألیفات» و «نمایشگاهها» را میتوانید مشاهده کنید. مهمترین قسمت برای ما در حال حاضر، قسمت «منابع و لینکهای خروجی» است. اگر صفحهای، قسمت «ارجاعات و پیوندهای بیرونی» قابلِ اتکایی نداشت، نمیتوان به آن صفحه و اطلاعات مندرج در آن اعتماد کرد. اعتبارسنجی اطلاعات یک صفحه را میتوان از قسمت «منابع و لینکهای خروجی» هر صفحه تشخیص داد. وبسایتِ شخصی خیلی از اشخاص را میتوان در قسمت قسمت «لینکهای خروجی» پیدا کرد. این که گفتم، روشِ سنتیِ جستجوی گوگل است که ما را تا اینجا رهنمون میسازد.
سلیمانی راجع به استفاده از هوش مصنوعی در یک تحقیق عنوان کرد: در حال حاضر، هوش مصنوعی بهتر میتواند در تحقیقات به ما کمک کند و دلیلِ آن، مبحث SEO است. یعنی اشخاص روی وبسایت کار میکنند تا وبسایت آنها را در رتبه نخستِ گوگل نشان دهد. قبلا گوگل وبسایتهایی که پربازدیدتر و معتبرتر بود، رتبه اول میکرد. حالا، ممکن است یک وبسایت معتبر در صفحه دهم نمایش داده شود چون SEO مناسبی ندارد. پس نتایجِ معتبر، در صفحاتِ نخستی که گوگل در جستجو نشان میدهد، نیست. اما ما میتوانیم با هوش مصنوعی، آن نتایجِ معتبر را پیدا کنیم. در اکثر برنامههای هوش مصنوعی، وقتی فارسی تایپ میکنید، نتایج را به انگلیسی خودش جستجو میکند بعد به فارسی برمیگرداند و به شما ارائه میکند. در نتیجه، اینجا زبان مانعِ ارتباطی نخواهد بود. ترجمه ضعیفی دارند با اینحال مطالب برای خواننده قابل فهم است.
وی ادامه داد: در اینجا، از چهار برنامه هوش مصنوعی استفاده کردم تا به من اطلاعاتی درباره بروک شِیِدن عکاس بدهد. من در مکاتبه با هوش مصنوعی از کلماتی نظیر «لطفا» و «خواهش میکنم» استفاده میکنم. الآن، دغدغه دنیا، بحث اخلاقیات در هوش مصنوعی است که اتفاقاتی نظیر «نابودگر» ساخته جیمز کامرون به وقوع نپیوندد. به این منظور، ما باید از خودمان شروع کنیم و این چیزها را یادِ هوش مصنوعی بدهیم. اگر ما با آن مودبانه صحبت کنیم، آن هم یاد میگیرد مهربانانه برخورد کند. لازم به ذکر است هوش مصنوعی در زمینه تحقیق و پژوهش آنقدر سواد و دانش دارد و علم را پیشرفت داده که اصلا نمیتوان فکر کرد اُفُقِ این مسیر به چه شکل خواهد بود. من کتابی به نام «هوش مصنوعی در عکاسی در ایران» پیدا کردم که نویسنده آن، هوش مصنوعی بود. چقدر جالب است که حتی توانایی نگارش کتاب هم دارد. این هم بحث هوش مصنوعی بود.
این هنرمند در توصیف بروک شِیدِن گفت: بروک شِیدِن عکاس، نقاش، نویسنده، داستاننویس و مدرس است و حدود ده سال پیش، یکی از برترین دورههای آموزش مجانی را با نام Creative Live برگزار میکرده. این نشانی از پیشرو بودن او در زمینه مولف و مدرس بودن است. از مولفههای آثار او این است که نقاشی میکشد و آن را با عکس تلفیق میکند. این عکسی که مشاهده میکنید معلوم نیست از تلفیق چند عکس با نقاشی تشکیل شده است. این کلاژ را به شکل دیجیتال انجام میدهد. او قبل اینکه عکاس شود، نقاش بوده. در دانشگاه، ادبیات انگلیسی و فیلمسازی خوانده. این تجربیات به او کمک کرده تا بتواند این سبک را پیادهسازی کند.
سپیدار گذری سخنران بعدی بود که پشت تریبون قرار گرفت و کتاب «نقد عکس؛ درآمدی بر درکِ تصویر» نوشته تری برت، با ترجمه اسماعیل عباسی و کاوه میرعباسی، انتشاریافته در نشر مرکز را اینگونه معرفی کرد: این کتاب در ۸ فصل توسط اسماعیل عباسی و کاوه میرعباسی ترجمه شده. در این کتاب، برت، توصیف، تفسیر، ارزیابی و نظریهپردازی را با هوشمندی تمام طبقهبندی کرده تا خواننده متوجه شود چگونه عکسها به وجود میآیند. تا در جهان، کاربرد و عملکردی داشته باشند. در این کتاب، برت ما را درباره عکس و هنرِ عکاسی وادار به تفکر میکند.
با پایان پنجاه و دومین نشست کانون عکاسی شفق، یک عکس یادگاری با حضور اعضای حاضر در رویداد ثبت شد.
برچسب: هوش مصنوعی
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، کارگاه «هوش مصنوعی و اعتبار سینمای مستند» با مدیریت مسعود سفلایی و با حضور محمد شکیبانیا مستندساز و مهرداد زادهدیان رئیس هیات مدیره انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند در روز ۲۳ آذر در ششمین روز از هجدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» برگزار شد.
هوش مصنوعی قرار نیست جای انسانها را بگیرد
سفلایی در ابتدای این برنامه گفت: تاریخ سینما از ابتدای پیدایشش با بحث آفرینش مواجه بوده است. آفرینش در ابتدا محدود به خلق یک تصویر متحرک بوده است و بعدها مسائلی مانند درام هم وارد ماجرا شد.
ما در این راستا در مواجهه با ارتباط هوش مصنوعی و سینما ۳ پرسش برایمان ایجاد میشود مبنی بر اینکه هوش مصنوعی تهدید است یا فرصت؟ نیاز است یا یک ضرورت؟ تولیدکننده است یا همکار تولید ما؟
وی افزود: امروزه تقریبا همه صنایع از هوش مصنوعی بهره میگیرند و ما نیز به عنوان هنرمند برای پیشرفت کارمان در عرصههایی مانند آموزش، تولید، فروش و… به هوش مصنوعی نیاز داریم.
سفلایی با اشاره به اینکه هوش مصنوعی قرار نیست جای ما انسانها را بگیرد، گفت: ما در گذشته اگر میخواستیم از یک ابزاری استفاده کنیم آنقدر این ابزار برایمان پیچیده بود که تصمیم میگرفتیم از یک شخص سومی کمک بگیریم. امروزه اما در مقولههایی مانند زبان با کمک هوش مصنوعی دیگر چنین دغدغهای نداریم.
وی افزود: هوش مصنوعی در مقولههایی مانند تلفیق فرهنگها و دسترسی جهانی به هنر نیز بسیار به سینما کمک میکند. به طور مثال ما پیشتر برای ارسال فیلممان به جشنوارههای خارجی مشکلات زیادی داشتیم اما امروزه دیگر این چالشها وجود ندارد.
این مدرس دانشگاه تصریح کرد: اکنون ما بیشتر از هوش مصنوعی عمومی استفاده میکنیم اما وارد شدن فرایندهای هوش مصنوعی تخصصی باعث میشود ما کار خودمان را تخصصیتر کنیم.
وی بیان کرد: برخلاف چیزی که به نظر میرسد ما میتوانیم به هوش مصنوعی مسیری بدهیم تا ما را به نتیجه متفاوتتری برساند. این اشتباه است که فکر کنیم هوش مصنوعی همواره ما را به محصولات یکسانی میرساند.
سفلایی با اشاره به نگرانی از حذف برخی مشاغل در آینده گفت: هوش مصنوعی همانطور که شغلی را حذف میکند، شغل جدیدی ایجاد میکند. ما نیز باید در این راستا خودمان را با شرایط جدید تطبیق دهیم.
در سینمای مستند قصهها از دل واقعیت کشف میشوند
محمد شکیبانیا دیگر سخنران این مراسم بود و عنوان کرد: اینکه امروزه سطح تماس مخاطبان با ابزارهای هوش مصنوعی بالا رفته است یکی از دلایلش شرایطی است که انقلاب آی تی ایجاد کرد در نتیجه وقتی که انقلاب هوش مصنوعی رقم میخورد تعداد زیادی در جریان آن قرار میگیرند.
وی تصریح کرد: من خیلی مواقع با این موضوع مواجه شدم که برخی با هوش مصنوعی کاسبکارانه برخورد میکنند. چندی پیش دوستی طرحی به من ارائه کرد که میخواست با هوش مصنوعی فیلم مستند حیات وحش بسازد. این ماجرا برای من قابل تامل بود که وقتی بخواهیم قصهها را بسازیم، جایگاه سینمای مستند چه میشود؟
این مستندساز عنوان کرد: در سینمای مستند کسی قصه خلق نمیکند بلکه قصهها از دل واقعیت کشف میشوند. مهمترین مساله سینمای مستند در مقابل هوش مصنوعی این است که ما به تصویری که میبینیم اعتماد کنیم. اگر شخصیتها و قصهها با هوش مصنوعی ساخته شوند، قطعا اعتماد کردن دچار مشکل میشود.
وی با اشاره به اینکه هوش مصنوعی به عنوان دستیار گاهی کارکردهای جذابی دارد، گفت: ما باید به این چالش توجه کنیم که همه جوابهایی که هوش مصنوعی میدهد، درست نیست. هوش مصنوعی دادههای بشری را در بانکهای اطلاعاتی تحلیل و به ما ارائه میکند. اگر در این اطلاعات اولیه نقصی وجود داشته باشد طبیعتا نتیجه کار هم با مشکل مواجه میشود.
شکیبانیا در پایان خاطرنشان کرد: خط قرمز سینمای مستند دروغ است و اگر ما در سینمای مستند نتوانیم واقعیت و غیرواقعیت را ازهم تشخیص دهیم با مشکل مواجه میشویم.
تدوین پروتکلی برای استفاده از موارد آرشیوی در کشور
مهرداد زاهدیان در بخش دیگری از این نشست عنوان کرد: ما مستندساز هستیم و تعهد ذاتی به واقعیت داریم. اگر محصول یک مستند ارتباطی با واقعیت نداشته باشد، آنجا زمان مرگ مستند فرا میرسد.
وی افزود: هوش مصنوعی مولد با استفاده از دیپ لرنینگ در حال توسعه است و انتظار میرود در آینده کاربردهای بیشتری داشته باشد. اما این رشد باید با دقت مدیریت شود تا از پیامدهای منفی احتمالی جلوگیری کند. قانونمند کردن استفاده از هوش مصنوعی مولد میتواند به مدیریت این چالشها کمک کند.
زاهدیان تصریح کرد: ما روی این مبنا کار کردیم و سعی داریم به پروتکلی برای استفاده از موارد آرشیوی در کشور دست پیدا کنیم.
وی درباره موارد این آییننامه توضیح داد: طبق این آییننامه وقتی شما از یک تصویر هوش مصنوعی در مستندتان استفاده میکنید باید در آن تصویر یا در تیتراژ پایانی حتما این مساله را ذکر کنید تا مخاطب متوجه شود که این تصویر با هوش مصنوعی مولد تولید شده است. ملاحظات قانونی این آییننامه میگوید که شما باید ضوابطی را به شکل قانونی طراحی کنید تا بتوان به آنها ارجاع داد و ما با محصول غیرواقعی مواجه نشویم. ملاحظات اخلاقی در شبیهسازی انسانی نیز مورد آخر این آییننامه است و میگوید که شما برای شبیهسازی افراد موظف هستید به کسانی که صاحب منبع هستند به توافق برسید.
شکیبانیا هم در تکمیل صحبتهای زاهدیان گفت: انجمن تهیهکنندگان آرشیوی این آییننامه را منتشر کردند و این انجمن با کمک چندین نهاد و ۳۰۰ فیلمساز مستقل این آییننامه را نگارش کرده است که آقای زادهدیان آن را ترجمه کردهاند.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، کارگاه «هوش مصنوعی و چالش اعتماد، هوش مصنوعی و جنبههای فلسفی و اجتماعی» با حضور امیرحسن موسوی و سروش زرگرباشی روز چهارشنبه ۲۱ آذر در چهارمین روز هجدهمین دوره جشنواره «سینماحقیقت» برگزار شد.
مهرداد زاهدیان مستندساز و رئیس انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند در ابتدای این کارگاه گفت: موضوع هوش مصنوعی، بهکارگیری محصولاتی که توسط هوش مصنوعی تولید شدهاند و چالش این محصولات برای حوزه سینمای مستند موضوعات مهمی هستند که باید به آنها توجه کنیم. در این راستا از استاد موسوی و زرگرباشی دعوت کردیم تا اطلاعاتشان را در اختیارمان قرار دهند.
هوش مصنوعی مخاطراتی به همراه دارد
زرگرباشی که به صورت آنلاین در این جلسه حضور داشت در ابتدا عنوان کرد: امروز میخواهم درباره «هوش مصنوعیِ قابل اعتماد» صحبت کنم و اینکه چه خطراتی وجود دارد که باعث میشود ما نتوانیم به هوش مصنوعی اعتماد کنیم.
وی افزود: به طور مثال در مدلهای هوشمندی مانند Chat GPT ورودی به مدل داده میشود و مدل باید سعی کند اولین لغت بعد از ورودی را حدس بزند و این مدل مدام تکرار میشود. به طور مثال برای Chat GPT هزاران پارامتر تعریف شده است.
این محقق درباره چالشهای استفاده از هوش مصنوعی عنوان کرد: چالش عدالت این است که ما در گذشته مقالاتی داشتیم که عادلانه نبودهاند و اگر ما مدل هوش مصنوعی را به جای انسان بگذاریم، هوش مصنوعی از روی دادهها عمل میکند و در آینده نیز ممکن است مدام این رفتارهای ناعادلانه را تکرار کند. چالش حریم شخصی دیگر چالش هوش مصنوعی است؛ همه افراد در گوشی خودشان بخش گالری عکس دارند و ما میتوانیم در آنجا عکسهایمان را براساس موضوعات مختلف جستجو کنیم. درواقع این برنامه از روی دادههای ما عکس موردنظر را پیدا میکند.
وی افزود: چالش بعدی عدم قطعیت است. خیلی جاها ما از مدلمان در جایی استفاده میکنیم که اشتباه کردن در آنجا بسیار خطرناک است. مثلا در خودروسازی ما خودروهایی داریم که به صورت اتوماتیک حرکت میکنند یا در علم پزشکی برخی بیماریها را از طریق مدل هوش مصنوعی بررسی میکنند. ما در اینجا باید نسبت به خروجی اطلاعات اعتماد کامل داشته باشیم. چالش بعدی تفسیرپذیری مدل هوش مصنوعی است. این اتفاق در جایی خطرناک است که شما میخواهید از هوش مصنوعی در علم پزشکی استفاده کنید و در اینجا مهم است که مدل هوش مصنوعی براساس چه دادههایی آموزش دیده باشد.
زرگرباشی تصریح کرد: مدلهای بزرگ زبانی چالش بعدی است و ممکن است که مدل در یک جملهبندی کاملا زیبا، کلمهای را به کار ببرد که در زبان مقصد معنای غلطی دارد. چالش انرژی در آینده بسیار جدیتر خواهد بود. به طور مثال Chat GPT سری سوم حدود ۱۰۰ میلیون پارامتر داشته و انرژی برابر با صدها میلیون خانوار را استفاده کرده است.
وی در پایان عنوان کرد: هوش مصنوعی مهم است اما مهم این است که بدانیم هوش مصنوعی مخاطراتی به همراه دارد و باید مراقب باشیم که در فرایند یادگیری و استفاده از هوش مصنوعی حواسمان به این مخاطرات باشد.
هوش مصنوعی میدانی از تخصصهای گوناگون است
در بخش بعدی این کارگاه امیرحسین موسوی گفت: موضوع هوش مصنوعی امروزه صرفا یک مساله تکنیکال با ابعاد فنی نیست بلکه یک ماجرای پیچیده فلسفی، هنری، سیاسی، امنیتی و… شده است.
وی افزود: میخواهم در اینجا کتاب «عصر هوش مصنوعی و آینده انسان» را به شما معرفی کنم که نویسندگان جالبی هم دارد. توصیه میکنم این کتاب را بخوانید و بدانید که هوش مصنوعی میدانی از تخصصهای گوناگون است. برای من جالب است که هوش مصنوعی چه ویژگی دارد که میتواند تمام شاخهها و دانشها را گردهم جمع کند؟
موسوی بیان کرد: ما در طول تاریخ اندیشه یکسری سوالات درباره مسائل مختلف داشتهایم و هر پاسخی به این سوالات میدادیم مزایا و معایبی داشتند. درواقع نوع پاسخ ما به این پرسشها، جوامع متفاوت را شکل داده است. اکنون هوش مصنوعی در روند یادگیری از ما پاسخ یکتا و واحد میخواهد. این یکی از ویژگیهای منحصربفرد هوش مصنوعی است.
وی درباره ترسهای بشر از پیشرفت تکنولوژی گفت: با بررسی تاریخ تکنولوژی درمییابیم که همواره بشر نسبت به گسترش تکنولوژی ترس داشته است. مثلا ترس از دست دادن شغل تقریبا از سال ۱۸۰۰ میلادی تاکنون میان آدمها وجود داشته است اما جالب است بدانید که در طول تاریخ به ازای هر شغلی که ازبین رفته، ۱۸ شغل جدید به وجود آمده است.
این روزنامهنگار حوزه علم تصریح کرد: امروزه فیلسوفان تکنولوژی جوامع انسانی را مقهور تکنولوژی نمیدانند. در طرف مقابل نیز تکنولوژی پدیدهای برای خوشبختی انسان امروز نیست زیرا نهایت این تفکر به ساخت بمب اتم ختم میشود.
وی درباره تاریخچه هوش مصنوعی توضیح داد: تا سال ۱۹۸۰ جهان مهندسان هوش مصنوعی، جهان افلاطونی بود زیرا سعی داشتند تعریف جامعی از پدیدههای جهانی برای هوش مصنوعی ارائه کنند. در سالهای بعد مهندسان سعی کردند با تشخیص الگو، مدلهای هوش مصنوعی را آموزش دهند.
موسوی در پایان درباره آگاهی هوش مصنوعی بیان کرد: برخی از فیلسوفان یگانهانگار معتقدند که آگاهی چیزی نیست جز دستوری نحوی که مابهازای فیزیکی دارد. یعنی انسان چیزی جز بیولوژی نیست. فیلسوفان دوگانهانگار نیز معتقدند که تعامل فیزیک و روح انسان آگاهی او را میسازد. اگر قرار باشد که ماشینهای هوش مصنوعی به آگاهی برسند ناگزیر باید براساس نظریات یگانهانگارها پیش برویم.
موسوی در پایان گفت: همه تکنولوژیها تاکنون امتداد قوای فیزیکی ما بودهاند. یعنی آدمی بخشی از توانایی فیزیکی خودش را به ماشین میسپارد. هوش مصنوعی در راستای قوای ذهنی انسان است و نگرانی شخصی من از آینده هوش مصنوعی این است که قوای انسانی و ذهنی ما را از بین ببرد.
به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، جمعه 23 آذرماه و در خلال برگزاری هجدهمین جشنواره بین المللی «سینماحقیقت»، کارگاه «هوش مصنوعی و اعتبار سینمای مستند» توسط حامد شکیبانیا رئیس هیات مدیره انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند و مهرداد زاهدیان رئیس هیات مدیره انجمن کارگردانان سینمای مستند با مدیریت پنل مسعود سفلایی از ساعت 14 تا 15:40 برگزار می شود.
این کارگاه با هماهنگی واحد پژوهش مرکز گسترش، با محوریت مفهوم اعتبار در سینمای مستند و با در نظر گرفتن رخدادها و پدیده های مرتبط با هوش مصنوعی خصوصا در ماه های اخیر برگزار خواهد شد.
در این نشست با همراهی نمایندگان و متخصصانی از صنوف کارگردانان و تهیه کنندگان سینمای مستند، ضمن بررسی نکات مهم در به کارگیری هوش مصنوعی در سینما، با شروع از منظر تجربه های موجود و در حال انجام در سینمای داستانی و در ادامه سینمای مستند، بایدها و نبایدهای به کارگیری این پدیده جدید به صورت خاص در حوزه فیلم مستند و حوزه های مرتبط آن مورد کنکاش قرار می گیرد.
در پایان نشست نیز با ارائه دستورالعمل های تجربی و نگارش شده در سینمای دنیا، مسیرهای پیش بینی شده برای حضور هوش مصنوعی در سینمای مستند دسته بندی و ارائه می شود.
