دسته: درگذشت ها

به گزارش سایت خبری راوی هنر، بهرام بیضایی، نویسنده، پژوهشگر و از چهره‌های شاخص سینما و تئاتر ایران، همزمان با سالروز تولدش در آمریکا درگذشت.
دانشگاه ایران‌شناسی استنفورد آمریکا خبر درگذشت این هنرمند برجسته را تأیید کرده است. بهرام بیضایی پنجم دی‌ماه ۱۳۱۷ در تهران متولد شد و طی بیش از شش دهه فعالیت هنری، نقشی تعیین‌کننده در تحول تئاتر و سینمای ایران ایفا کرد.
بیضایی علاوه بر کارگردانی و نمایشنامه‌نویسی، در حوزه‌هایی چون تدوین، طراحی عنوان‌بندی و تهیه‌کنندگی نیز فعالیت داشت. او از سال ۱۳۴۰ تاکنون در مجموع در ساخت یا تدوین ۲۴ فیلم کوتاه و بلند نقش داشته است.
فیلم‌های سینمایی «چریکه تارا»، «مرگ یزدگرد»، «باشو غریبه کوچک»، «شاید وقتی دیگر»، «مسافران» و «سگ‌کشی» از مهم‌ترین آثار او به شمار می‌روند؛ آثاری که جایگاهی ماندگار در تاریخ سینمای ایران دارند. این هنرمند همچنین نویسندگی ۳۰ نمایشنامه را در کارنامه خود ثبت کرده و هشت اثر نمایشی را نیز روی صحنه برده است.
در کنار فعالیت‌های نمایشی و سینمایی، بیضایی نگارش ۵۱ فیلمنامه، پنج روایت و شش پژوهش را نیز به انجام رسانده است. او در سال ۱۳۸۶ و پس از حدود یک دهه فاصله از فیلمسازی، فیلم «وقتی همه خوابیم» را مقابل دوربین برد. پیش‌تر نیز در سال ۱۳۸۵، ساخت فیلمنامه «مقصد» را آغاز کرد که با وجود دریافت پروانه ساخت، به دلیل بروز موانع مختلف به مرحله تولید نرسید.
بهرام بیضایی با وجود تعداد محدود آثار سینمایی، همواره به‌عنوان یکی از اثرگذارترین و جریان‌سازترین فیلمسازان معاصر ایران شناخته می‌شد و فیلم‌هایی چون «کلاغ»، «سفر»، «باشو غریبه کوچک»، «مرگ یزدگرد»، «چریکه تارا»، «مسافران»، «شاید وقتی دیگر» و «سگ‌کشی» همچنان در حافظه فرهنگی ایران زنده‌اند.

به گزارش سایت خبری راوی هنر، ناصر تقوایی، کارگردان، نویسنده و مستندساز برجسته سینمای ایران، صبح سه‌شنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۴ در سن ۸۴ سالگی در تهران درگذشت. خبر درگذشت او را همسرش، مرضیه وفامهر، با انتشار پیامی تأیید کرده است.

ناصر تقوایی متولد ۲۲ تیر ۱۳۲۰ در آبادان بود و فعالیت هنری خود را از دهه ۴۰ با ساخت مستند آغاز کرد. او از نخستین فیلم‌سازانی بود که مستندسازی مدرن را با نگاه انسان‌محور و دقیق به زندگی مردم جنوب ایران پیوند زد. از آثار مستند او می‌توان به «باد جن»، «اربعین»، «رهایی» و «نخل» اشاره کرد که در نوع خود از آثار ماندگار سینمای مستند ایران به‌شمار می‌آیند.

تقوایی در دهه ۵۰ وارد عرصه سینمای داستانی شد و با فیلم‌هایی چون «آرامش در حضور دیگران» (۱۳۴۹)، «صادق کرده» (۱۳۵۱) و «نفرین» (۱۳۵۲) به عنوان یکی از چهره‌های شاخص موج نوی سینمای ایران شناخته شد.
اما نقطه اوج شهرت او با ساخت مجموعه تلویزیونی «دایی‌جان ناپلئون» (۱۳۵۵) رقم خورد؛ سریالی که با اقتباس از رمان ایرج پزشکزاد ساخته شد و هنوز هم یکی از محبوب‌ترین آثار تاریخ تلویزیون ایران به شمار می‌رود.

در دهه ۶۰، ناصر تقوایی با فیلم «ناخدا خورشید» (۱۳۶۵) که اقتباسی از رمان داشتن و نداشتن ارنست همینگوی بود، توانست یکی از شاهکارهای سینمای ایران را خلق کند. این فیلم سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را از جشنواره فیلم فجر برای او به همراه داشت و در فهرست بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران جای دارد.

از دیگر آثار تقوایی می‌توان به فیلم‌های «ای ایران»، «کاغذ بی‌خط» و مجموعه‌های مستند و تلویزیونی متعدد اشاره کرد.
وی در کنار کارگردانی، نویسنده‌ای توانا و عکاسی دقیق‌نگر نیز بود و همواره در آثارش دغدغه اصالت فرهنگی، زبان، انسان و جغرافیای ایرانی را داشت.

ناصر تقوایی از معدود کارگردانانی بود که در طول پنج دهه فعالیت خود، آثارش را بر پایه تفکر و تحقیق ساخت و هیچ‌گاه به جریان‌های زودگذر سینمای تجاری نزدیک نشد. او با دقت در لهجه، نور، ریتم و فضا، امضای شخصی خود را در سینمای ایران تثبیت کرد.

به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از خبرگزاری تسنیم، مهرداد فلاحتگر، بازیگر نام‌آشنای سینما و تلویزیون، پس از مدت‌ها مبارزه با بیماری سرطان در سن ۶۶ سالگی دار فانی را وداع گفت.

فلاحتگر در طول سال‌های فعالیت هنری‌اش در آثار شاخصی از سینمای ایران حضور داشت و بازی‌های ماندگاری از خود به جای گذاشت. از جمله فیلم‌های مطرح او می‌توان به «زیر پوست شهر»، «جرم»، «تردید»، «رسم عاشق‌کشی»، «آژانس شیشه‌ای»، «شور عشق» و «سیندرلا» اشاره کرد.

یکی از به‌یادماندنی‌ترین نقش‌آفرینی‌های وی، حضور در سریال تاریخی ـ مذهبی «یوسف پیامبر» در نقش «سینوهه» بود که همچنان در خاطر مخاطبان تلویزیون باقی مانده است.

جامعه هنری ایران با درگذشت این هنرمند صاحب‌نام یکی از چهره‌های توانمند عرصه بازیگری را از دست داد. سایت خبری راوی هنر، درگذشت مهرداد فلاحتگر را به خانواده ایشان و جامعه هنری تسلیت عرض می‌کند.

به گزارش روابط عمومی بنیاد رودکی، در پیام تسلیت محمد اله‌یاری آمده است:
«با نهایت اندوه و تأثر، جامعه فرهنگ و هنر ایران یکی از قله‌های بی‌بدیل نگارگری را از دست داد. استادی بلندآوازه و هنرمندی بی‌همتا که با نبوغ کم‌نظیر و ذوق سرشار، سالیان متمادی با نگاهی آمیخته به عشق و ایمان، آثاری جاودانه با مضامین ملی و مذهبی همچون “عصر عاشورا”، “ستایش خدا”، “پنجمین روز آفرینش” و ده‌ها اثر فاخر دیگر را خلق نمود و با قلم و رنگ خود جلوه‌هایی از روح ایرانی و ایمان اسلامی را بر صفحه ابدیت نشاند.»

اله‌یاری در ادامه با اشاره به دلدادگی استاد فرشچیان به ساحت قدسی حضرت اباعبدالله الحسین(ع) تصریح کرده است: «تجلی این عشق را می‌توان در طراحی باشکوه ضریح مطهر حضرت مشاهده کرد؛ ضریحی که امروز مأمن و ملجأ عاشقان و زائران حسینی در سراسر جهان است.»

مدیرعامل بنیاد رودکی همچنین با تأکید بر نقش استاد فرشچیان در تربیت نسل تازه‌نفس نگارگران افزود: «مرحوم فرشچیان نه تنها در خلق آثار بی‌بدیل که در انتقال هنر اصیل ایرانی به آیندگان نیز نقشی ماندگار ایفا کرد و عمر پربرکت خود را وقف پاسداشت این میراث گران‌بها نمود.»

او در پایان این ضایعه را به خانواده، شاگردان و دوستداران این هنرمند تسلیت گفت و برای آن هنرمند جاودان‌نام رحمت واسعه الهی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت کرد.

به گزارش سایت خبری راوی هنر به نقل از تسنیم، استاد محمود فرشچیان، هنرمند برجسته نگارگری ایران، ساعت ۸ صبح امروز، پنجشنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۴، دار فانی را وداع گفت. این خبر توسط برادرزاده ایشان تأیید شد.

محمود فرشچیان، متولد ۴ بهمن ۱۳۰۸ در اصفهان، از چهره‌های تأثیرگذار و نوآور نگارگری ایرانی در یک قرن اخیر به شمار می‌رفت. او تحصیلات خود را در مدرسه هنرهای زیبای اصفهان آغاز کرد و سپس در اروپا به تکمیل دانش هنری پرداخت.

فرشچیان با تلفیق مکتب سنتی نگارگری ایرانی و سبک‌های نوین، آثاری ماندگار خلق کرد که در موزه‌های معتبر جهان و اماکن مقدسی همچون حرم امام رضا (ع) به نمایش درآمده‌اند. او بنیان‌گذار مکتب خاص خود در نقاشی ایرانی بود که با حفظ ساختار کلاسیک و بهره‌گیری از تکنیک‌های مدرن، روح تازه‌ای به این هنر بخشید و آن را به جایگاهی مستقل رساند.

نقاشی‌های او با ترکیبی منحصر به‌فرد از عناصر سنتی و مدرن، سرشار از پویایی، رنگ‌های زنده، خطوط نرم و قدرتمند و نقوش متحرک بود. آثار فرشچیان تحت تأثیر شعر و ادبیات فارسی، قرآن کریم، کتاب‌های مقدس و تخیل خلاقانه‌اش شکل می‌گرفت و نقش مهمی در معرفی هنر ایران به جهان ایفا کرد.

او در طول حیات خود در دانشگاه‌ها و مراکز هنری معتبر جهان به ایراد سخنرانی پرداخت و آثار و زندگی‌اش موضوع شش کتاب و ده‌ها مقاله پژوهشی شد.

به گزارش سایت خبری راوی هنر، یعقوب صباحی، بازیگر باسابقه تئاتر و تلویزیون، که شامگاه پنج‌شنبه ۱۹ تیرماه ۱۴۰۴ دچار سکته مغزی شده بود، ظهر امروز ۲۳ تیرماه در بیمارستان آزادی تهران درگذشت.

صباحی که طی روزهای گذشته در بخش مراقبت‌های ویژه این مرکز درمانی در کما به‌سر می‌برد، سرانجام پس از چند روز بستری، چشم از جهان فروبست و به دیار باقی شتافت.

این بازیگر که کارنامه‌ای پربار در عرصه نمایش و تلویزیون ایران داشت، سال‌ها در صحنه‌های تئاتر حضوری مستمر و اثرگذار داشت و در آثار متعددی به ایفای نقش پرداخت. جزئیات مراسم تشییع و خاکسپاری این هنرمند متعاقباً اعلام خواهد شد.

سایت خبری راوی هنر، درگذشت این هنرمند گران‌قدر را به خانواده محترم صباحی، جامعه هنری کشور و تمامی دوستداران تئاتر و تلویزیون تسلیت گفته و برای او آرامش ابدی آرزو می‌کند.

به گزارش سایت خبری راوی هنر، دکتر کمال‌الدین شفیعی، چهره سرشناس تئاتر ایران، عصر امروز، یکشنبه چهارم خردادماه ۱۴۰۴، دار فانی را وداع گفت. او در سال‌های پایانی عمر خود در یکی از آسایشگاه‌های استان مازندران زندگی می‌کرد و در همان‌جا نیز از دنیا رفت.

کمال‌الدین شفیعی متولد سال ۱۳۱۳ بود و طی چند دهه، حضوری مستمر و مؤثر در صحنه تئاتر ایران داشت. او علاوه بر کارگردانی نمایش‌های حرفه‌ای، به‌عنوان مترجم و مدرس تئاتر نیز شناخته می‌شد و بسیاری از متون نمایشی مهم را از زبان‌های اروپایی به فارسی برگرداند.

تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته‌های ادبیات و هنر در آلمان گذراند و پس از بازگشت به ایران، فعالیت‌هایی گسترده در زمینه آموزش، ترجمه، پژوهش و اجرا در تئاتر داشت. آثار تحلیلی او در حوزه نقد تئاتر نیز مورد توجه علاقه‌مندان و پژوهشگران این عرصه بوده است.

درگذشت این هنرمند فقید توسط مریم رحیمی، عضو هیأت‌مدیره خانه تئاتر و یکی از شاگردان او، تأیید شده است.

سایت خبری راوی هنر درگذشت دکتر کمال‌الدین شفیعی را به خانواده گرامی‌اش، دوستان، شاگردان و جامعه هنری ایران تسلیت می‌گوید.

به گزارش سایت خبری راوی هنر، حسن جویره، یکی از چهره‌های شناخته‌شده و تأثیرگذار در عرصه بازیگری تئاتر و تلویزیون اصفهان، روز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴ در سن ۷۴ سالگی درگذشت.

او که دهه‌ها در حوزه هنرهای نمایشی استان فعالیت داشت، از جمله پیشکسوتانی بود که سهم قابل توجهی در تربیت نسل جدید بازیگران و تثبیت جایگاه تئاتر اصفهان داشت. جویره در کنار فعالیت در تئاتر، سابقه حضور در مجموعه‌های تلویزیونی محلی و سراسری را نیز در کارنامه خود داشت.

بسیاری از اهالی فرهنگ و هنر استان، درگذشت این هنرمند را ضایعه‌ای برای هنر اصفهان دانسته و با انتشار پیام‌هایی، نسبت به فقدان او ابراز تأسف کردند.

مراسم تشییع پیکر زنده‌یاد جویره به‌زودی با حضور خانواده، هنرمندان و علاقه‌مندان در اصفهان برگزار خواهد شد.