ما سنتِ فرهنگیِ درام نویسی در ایران نداشته‌ایم

به گزارش سایت خبری راوی هنر، نمایش عروسکی «فاصله ماه» نوشته مرضیه برزوئیان (براساس داستان «فاصله ماه» از ایتالو کالوینو)، به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مرضیه برزوئیان و فرامرز شاه قلعه، در روز جمعه، ۳۰ آذر ماه سال جاری در دو سانس در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر در قالبِ بیستمین دوره جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران-مبارک روی صحنه رفت اینرو به این بهانه، گفتگویی با مرضیه برزوئیان، نویسنده و یکی از دو کارگردان اثر انجام دادیم و دقایقی با او راجع به اقتباس در تئاتر ایران به صحبت نشستیم.
مرضیه برزوئیان درباره اینکه چگونه جرقه‌ی اقتباس از داستان «فاصله ماه» نوشته ایتالو کالوینو زده شد، گفت: داستان کوتاه «فاصله ماه» را در مجموعه «کمدی‌های کیهانی» نوشته کالوینو سال‌ها پیش خوانده بودم، و سال‌ها به نمایشی کردن آن فکر کرده بودم، و با وجودی که زمینه اصلی فعالیتِ من، نمایشِ عروسکی نبود، ولی چیزی که در موردِ اقتباسِ نمایشیِ این داستان تصور می‌کردم از ابتدا عروسکی بود. به هر حال، من جهان بینیِ ایتالو کالوینو را بسیار دوست دارم و این مهم‌ترین دلیل بوده است.
این نویسنده راجع به جایگاه اقتباس در تئاتر کشور عنوان کرد: من اقتباس از ادبیات داستانی را یکی از ضرورت‌های تئاتر در ایران می دانم، چرا که ما سنتِ فرهنگیِ درام نویسی در ایران نداشته‌ایم، و از ناحیه روایتِ دراماتیکِ داستان، نقطه ضعف داریم. بنابراین اقتباسِ اصولی از داستان‌های معتبر، تا حد زیادی جبران کننده است. در مورد نمایشِ عروسکی هم به نظرم این موضوع صدق می‌کند.
این هنرمندِ شرکت‌کننده از استان فارس در دوره بیستم جشنواره تهران-مبارک، وضعیتِ تئاترِ استانِ فارس را اینگونه ارزیابی کرد: استان فارس و به ویژه شهر شیراز، در عرصه تئاتر بسیار فعال است. و تئاتر در شیراز، مخاطبانِ جدیِ فراوانی دارد. در زمینه نمایش عروسکیِ هم همینطور است به طوری که امسال، شهر شیراز سهمِ نسبتا بزرگی از جشنواره نمایش عروسکی داشت.
این تهیه‌کننده، چالش‌های ساختِ اثر را اینطور بیان کرد: به هرحال تئاتر کار کردن در شرایط فعلی آسان نیست، به خصوص کارِ پرجمعیتی که ما داشتیم و امکانات ویژه‌ای که طراحی‌های ما طلب می‌کرد، از دشواری‌های ساختِ اثر بود.
مرضیه برزوئیان در سخنان پایانی، درباره اینکه آیا دو کارگردان داشتن نمایش «فاصله ماه» موجبِ ایجادِ چالش برای گروه بازیگران و عوامل شده است، اذعان کرد: من فکر می‌کنم برای گروهِ اجرایی کار کردن با دو کارگردان اصولا کمی چالش برانگیز است، ولی از آنجا که من و جناب فرامرز شاه قلعه، از لحاظ ذهنی به توافقِ کامل و مشترکی از فضای اثر رسیده بودیم و هدف روشن بود، طراحی‌ها از قبل مشخص می‌شد و در هر جلسه، سعی بر این بود که انتقال موارد به گروهِ عروسک‌گردان، حتی الامکان توسط یک نفر از ما انجام شود.