به گزارش سایت خبری راوی هنر، ناصر تقوایی، کارگردان، نویسنده و مستندساز برجسته سینمای ایران، صبح سهشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۴ در سن ۸۴ سالگی در تهران درگذشت. خبر درگذشت او را همسرش، مرضیه وفامهر، با انتشار پیامی تأیید کرده است.
ناصر تقوایی متولد ۲۲ تیر ۱۳۲۰ در آبادان بود و فعالیت هنری خود را از دهه ۴۰ با ساخت مستند آغاز کرد. او از نخستین فیلمسازانی بود که مستندسازی مدرن را با نگاه انسانمحور و دقیق به زندگی مردم جنوب ایران پیوند زد. از آثار مستند او میتوان به «باد جن»، «اربعین»، «رهایی» و «نخل» اشاره کرد که در نوع خود از آثار ماندگار سینمای مستند ایران بهشمار میآیند.
تقوایی در دهه ۵۰ وارد عرصه سینمای داستانی شد و با فیلمهایی چون «آرامش در حضور دیگران» (۱۳۴۹)، «صادق کرده» (۱۳۵۱) و «نفرین» (۱۳۵۲) به عنوان یکی از چهرههای شاخص موج نوی سینمای ایران شناخته شد.
اما نقطه اوج شهرت او با ساخت مجموعه تلویزیونی «داییجان ناپلئون» (۱۳۵۵) رقم خورد؛ سریالی که با اقتباس از رمان ایرج پزشکزاد ساخته شد و هنوز هم یکی از محبوبترین آثار تاریخ تلویزیون ایران به شمار میرود.
در دهه ۶۰، ناصر تقوایی با فیلم «ناخدا خورشید» (۱۳۶۵) که اقتباسی از رمان داشتن و نداشتن ارنست همینگوی بود، توانست یکی از شاهکارهای سینمای ایران را خلق کند. این فیلم سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را از جشنواره فیلم فجر برای او به همراه داشت و در فهرست بهترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران جای دارد.
از دیگر آثار تقوایی میتوان به فیلمهای «ای ایران»، «کاغذ بیخط» و مجموعههای مستند و تلویزیونی متعدد اشاره کرد.
وی در کنار کارگردانی، نویسندهای توانا و عکاسی دقیقنگر نیز بود و همواره در آثارش دغدغه اصالت فرهنگی، زبان، انسان و جغرافیای ایرانی را داشت.
ناصر تقوایی از معدود کارگردانانی بود که در طول پنج دهه فعالیت خود، آثارش را بر پایه تفکر و تحقیق ساخت و هیچگاه به جریانهای زودگذر سینمای تجاری نزدیک نشد. او با دقت در لهجه، نور، ریتم و فضا، امضای شخصی خود را در سینمای ایران تثبیت کرد.
