نمایش “مکبث الدوله ” با رویکردی نوآورانه و تلفیقی از عناصر سنتی نمایش ایرانی، این روزها در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفته و توجه علاقه‌مندان به تئاتر را به خود جلب کرده است.
علی پیله‌ور، بازیگر و کارگردان تئاتر، پس از ۱۵ سال فعالیت مستمر در عرصه نمایش، امسال با ایفای نقش سیاه در نمایش “مکبث‌‌الدوله”به کارگردانی حامد شیخی، روی صحنه تماشاخانه سنگلج رفت. او پیش‌تر نیز در همین سالن با نمایش “نوردخت” به کارگردانی محسن میرهاشمی حضور داشته است. پیله‌ور فارغ‌التحصیل کارشناسی کارگردانی از دانشکده صدا و سیماست و فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۸۹ آغاز کرده است.
علی پیله ور بازیگر نمایش ” مکبث الدوله ” در گفتگو با راوی هنر گفت: در این اجرا، گروه نمایشی با بهره‌گیری از سیاه‌بازی، یکی از گونه‌های نمایشی سنتی ایران، تلاش کرده‌اند تا فضای تراژیک و سنگین اثر شکسپیر را با لحنی طنزآمیز و بومی بازآفرینی کنند. نقش “ندیم” در این نمایش، نمادی از شخصیت سیاه است که با هدف ایجاد لحظاتی شاد و خنده‌دار، به روایت تاریخی نمایش رنگ‌وبویی تازه بخشیده است. آقای شیخی کارگردان، این نقش را به‌صورت سیاه طراحی کرده‌اند تا هم به سنت وفادار بمانیم و هم روایت را برای مخاطب امروزی جذاب‌تر کنیم.
این نمایش با هدف بازنمایی بخشی از تاریخ ایران در قالبی نمایشی و سرگرم‌کننده، تلاش دارد تا مخاطب را با تلفیق هنر کلاسیک غربی و سنت‌های نمایشی ایرانی، به تجربه‌ای تازه از تئاتر دعوت کند.
وی درباره تأثیر سیاه‌بازی بر فضای نمایش گفت: نمی‌توان گفت سیاه‌بازی فاقد طنز است. این سبک نمایشی ذاتاً فضایی دارد که امکان استفاده از دیالوگ‌های طنز را فراهم می‌کند. در این اجرا نیز با حفظ گریم همیشگی شخصیت سیاه، تلاش کردیم تا در دل فضای تراژدی نمایش، لحظاتی طنزآمیز خلق کنیم.
وی افزود: نمایش اصلی مکبث یک تراژدی عمیق است، اما ما با افزودن لایه‌هایی از طنز، نه تنها به آن وفادار ماندیم بلکه تلاش کردیم روایت را برای مخاطب ایرانی قابل‌درک‌تر و جذاب‌تر کنیم. هدف ما این بود که با تلفیق سنت‌های نمایشی ایرانی، بخشی از تاریخ و فرهنگ خودمان را نیز به مخاطب نشان دهیم.
پیله ور بیان کرد: اکثر دیالوگ‌های سیاه بداهه است. از گذشته تا امروز، سیاه در مراسم‌ها و صحنه‌های تئاتر با همین تکنیک مردم را شاد نگه داشته. من هم سعی کردم از این شیوه استفاده کنم، اما با رعایت حد و اندازه نقش، و بدون استفاده از کلمات زننده.
وی در ادامه بیان کرد: شوخی‌هایی درباره موضوعاتی چون قطعی برق یا شلوغی پمپ بنزین، با مدیریت کارگردان نمایش، آقای شیخی، در متن گنجانده شده و باعث شده مخاطبان ارتباط خوبی با نمایش برقرار کنند و از آن لذت ببرند.
اجرای نقش “سیاه” در سنگلج؛ تحقق یک آرزوی هنری
او گفت: تماشاخانه سنگلج قدیمی‌ترین و مقدس‌ترین تماشاخانه ایران است. از آغاز فعالیت هنری‌ام آرزو داشتم روزی در این مکان خاک صحنه را لمس کنم. خدا را شکر، این فرصت برایم فراهم شد تا برای اولین بار نقش سیاه را در سنگلج بازی کنم؛ نقشی که پیش‌تر تنها در تمرینات و جشنواره‌ها تجربه کرده بودم.
وی افزود: این اجرا برای من افتخار بزرگی است، به‌ویژه که در کنار نام‌هایی چون زنده‌یاد سعدی افشار و دیگر اساتید سیاه‌بازی، نام من نیز در سنگلج ثبت شد. شاید این نخستین و آخرین تجربه من در نقش سیاه باشد، اما در جای درست و در کنار مخاطبان واقعی تئاتر رقم خورد.
